به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سالی یک‌بار جمع شدن‌ها بر مزار مرحوم تختی، یادآوری پهلوانی‌های آن بزرگ مرد و برشمردن سجایای اخلاقی مثال زدنی‌اش دردی دوا نمی‌کند و جز نمک پاشیدن به زخم ورزش نیست، وقتی شکی وجود ندارد که از این ورزش تختی در نمی‌آید!
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
این دورهمی‌های سالانه را نمی‌توان حتی ادای احترام به روح پهلوانان عرصه ورزش نامید وقتی بیشتر به یک شو تبلیغاتی می‌ماند برای جلب توجه و تأکید بر واضحاتی که هرگز توجهی که باید به آن نمی‌شود. این گردهمایی‌ها بیشتر به یک عادت می‌ماند برای فرار از انتقادهای احتمالی. در واقع حضور نمادین در کنار مقبره بزرگ مردان ورزشی که سال‌هاست جای خالی حضور چون آنهایی در ورزش به وضوح احساس می‌شود هیچ تأثیری نمی‌تواند داشته باشد، وقتی در دیگر ایام سال چشم بر واقعیت‌های تلخ بسته شده و گامی برای بهبود شرایط برداشته نمی‌شود. که اگر غیر از این بود، باید حداقل یکی از آن حسرت‌هایی که در سالگرد پهلوانان اخلاقمدار ورزش ایران از زبان مسئولان شنیده می‌شود، در طول همه این سال‌ها برطرف می‌شد تا امروز شاهد برگزاری نشست پیشگیری و مبارزه با فساد در پرهوادارترین رشته ورزشی کشور نباشیم و با دنیایی از ناهنجاری‌های اخلاقی در ورزشی که عرصه اخلاق‌مداری است، رو‌به‌رو نباشیم.
,
برگزاری باشکوه سالگرد پهلوانی چون تختی، بیش از آنکه خوشحال‌کننده باشد، حسرت‌بار است. نه به دلیل یادآوری از پهلوانی که دنیایی به مردانگی‌اش سر تعظیم فرود آورده‌اند. بلکه از آن جهت که بیشتر حاضران در این مراسم همان‌هایی هستند که سال‌هاست با سکوت برابر بی‌اخلاقی‌های ورزش، زمینه رشد بی‌رویه آن را فراهم کرده‌اند. به گونه‌ای که تکرار چون تختی و پهلوانانی نظیر او از این ورزش، به آرزویی محال می‌ماند که برآورده شدندش افسانه‌ای بیش نیست! خصوصاً اینکه یک روز قبل، شاهد منتشر شدن خبر دستگیری یکی از فعالان عرصه ورزش کشور هستیم. کسی که تا دیروز بر مزار مرحوم تختی از جای خالی او و امثال او در ورزش ایراد سخن کرده و اهمیت الگوبرداری از این پهلوانان نامی را با ژستی دوربین‌پسند فریاد زده و تأکید کرده است، اما امروز، خود به دلیل بی‌توجهی به همین سجایای اخلاقی و زیر پا گذاشتن آن است که پشت میله‌های زندان به سر می‌برد.
,
مسئله‌ای که نشان می‌دهد سالگرد مرحوم تختی نه فقط فرصت یادآوری پهلوانی‌های یکی از بزرگ‌مردان ورزش ایران، که فرصتی برای یادآوری اجحافی است که از عدم تکرار و الگوبرداری از او و امثال او به ورزش روا شده است. آن هم به بدترین شکل ممکن و به گونه‌ای که دیگر امروز نمی‌توان ورزش را صرفاً عرصه‌ای برای تضمین سلامت جسم و روان افراد جامعه خواند وقتی از سکوهای ورزشگاه و سالن‌های ورزشی آن گرفته تا میزهای مدیریتی‌اش، شاهد ناهنجاری‌های تأسف‌بار هستیم.
,
سکوت و بی‌تفاوتی برابر ناهنجاری‌هایی که تا دیروز اگر تنها در انحصار فوتبالی‌ها بود، امروز پا فراتر گذاشته و کلیت ورزش را به تصرف خود در آورده است تا نمونه درگیری‌هایی که پیشتر فقط در ورزشگاه‌ها دیده می‌شد را حالا در سالن‌های والیبال و بسکتبال و حتی کشتی هم به وضوح دیده شود. درگیری‌هایی که دیگر تنها بین تماشاگران دیده نمی‌شود و به بازیکنان هم سرایت کرده تا ورزش ایران را هر روز از تکرار ورزشکارانی چون تختی ناامید و ناامید‌تر کند! ورزشی که چنان با حاشیه‌ها و ناهنجاری‌ها درگیر و در بی‌اخلاقی‌ها غرق است که تکرار پهلوان‌های نامی چون تختی از آن بعید است! البته عجیب هم نیست وقتی که مسئولان ورزش به عنوان متولیان این عرصه همواره به جای مقابله با بی‌اخلاقی‌ها، به دادن شعارهای زیبا و تکرار بی‌عمل مکررات بسنده کرده‌اند.
]
ارسال دیدگاه