پروژه ای ریشه دار در حمله به قوه قضائیه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ایلام رصد، در ماجرای اخیر و جدال لفظی رئیس دستگاه قضا و رییس جمهور، مطابق معمول تحلیل های عجیب و غریب و موهومی در فضای مجازی منتشر شده است، اینکه این مسائل جنگ شخصی است یا دعوای ظاهری و زرگری در بخشی از این تحلیل های مجازی مرتبا مطرح می شود.

به واقع عده ای که به خاطر تعصبات گروهی و جریانی خود از دستگاه قضا کینه دارند، غالبا این تحلیل ها را، با هدف تسویه حساب با قوه قضاییه منتشر می کنند.

در سال های اخیر به عکس روال محافظه کارانه ی دهه ۷۰ و غالب دهه ۸۰، قوه قضاییه پرونده ی گردن کلفت های سیاسی موسوم به یقه سفید ها را به طور جدی در دستور کار گذاشت و نعره ی مخالفت ناشی از منافع و تعصبات گروهی بلند شد.
از محاکمه ی معاون اول فاسد دولت قبل تا آقازاده ی جنجالی و... و صدور احکامی که به نسبت رویه ی دهه ۷۰ و ۸۰، سنگین و محکم و قابل تقدیر بود در ۵ ساله ی اخیر در قوه قضائیه دیده شد و نفس این مسئله و شکستن تابوی برخورد با یقه سفید ها و سران رده بالای دولتی و فرزندان مقامات فی نفسه اقدام ارزشمند و مبارکی بود.
و در مقابل از معرکه های فیلم هندی گونه و وقیحانه ی روزنامه های زنجیره ای اصلاح طلب برای مهدی هاشمی تا سم پاشی ها و مظلوم نمایی احمدی نژادی ها در حکایت رحیمی نیز بارها مشاهده شد و جریان های مختلف که مصونیت و وجهه ی قدیمی خود را در رویکرد جدید قوه ی قضاییه، شکسته و از دست داده می دیدند، کینه دستگاه قضا را در دل گرفتند.

اخیرا و در این دولت با ورود دستگاه قضا به پرونده ی فسادهای بانک ملت و ورود به حوزه ی باند موسوم به سرخه ای که در فضای رسانه ای ارتباطات مختلفی با برادر دکتر روحانی، درباره ی آنان نقل شده است، این دولت نیز البته با کمک دوباره اصلاح طلبان، وارد فاز جدیدی از حملات علیه قوه قضائیه شدند.

از طرح دروغ حساب های شخصی قوه ی قضاییه تا حملات جدید به دستگاه قضا که به تعبیر جناب محسنی اژه ای -که خودشان به حق یکی از ارکان این رویکرد جدید قوه قضائیه بوده و وزنه ای در این دستگاه محسوب می شوند- به خاطر ورود به پرونده بدهکاران کلان و هزار میلیاردی است، نشان از این مسئله دارد که قوه قضائیه در سطح کلان دارد راه را درست می رود.

اما برگردیم به بحث همان تحلیل های موهوم مبنی بر دعوای شخصی یا ظاهری بودن ِاختلاف دولت و دستگاه قضا؛ بخشی از این برداشت ها و تحلیل های ناصواب همانطور که ذکر شد به کینه ی جریانات از دستگاه قضا بر می گردد و در رد آن باید گفت که این چه دعوای ظاهری است که به جای سرگرم سازی جامعه و اهداف این چنینی، وارد مسائل فوق العاده حساس طرفین شده و بدتر جامعه را دچار سوال های جدی درباره ی عملکرد دستگاه قضا و دولت کرده است.؟ از طرفی در ماجرای حساب های شخصی قوه قضاییه حقیقت مسئله مشخص شد که به دلیل بحث های مالکیت و رعایت چارچوب قانونی و سود حساب ها و مباحث اینچنینی حساب ها به نام رییس دستگاه قضا و نه تحت مالکیت فرد حقیقی یعنی آیت الله آملی لاریجانی، که تحت عنوان جایگاه حقیقی ایشان در ریاست قوه است، همانطور که سابقا به نام آیات یزدی و شاهرودی بود.

اما ریشه ی این هجمه ها را باید در رویکرد قوه قضائیه مبنی بر شکستن مصونیت یقه سفید ها، افشاگری های حجت الاسلام اژه ای علیه مدیران نجومی و متخلف، مواضع محکم آیت الله آملی لاریجانی، برخورد با باند سرخه ای ها و ابر بدهکاران بانکی جستجو کرد. مسئله ی اصلی در ماجراهای اخیر همین است.

پروژه ای که بعد دیگر آن را باید در جو سازی های سنگین رسانه ای برای آزاد سازی مجرمان امنیتی و گرا دادن ضد انقلاب مبنی بر شیفت فضای اجتماعی ایران از مطالبه گری از جریان غربگرا و بدبینی به آمریکا در حکایت برجام به بحث های حقوق بشری و معرفی قوه قضاییه به عنوان مانع حل مسائل داخلی ایران جستجو کرد.

انتهای پیام/