باشگاه ورزشی یا کلاس آموزش رقص؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا

به نقل از شاخه طوبی ، ورزش تنها برای مردان توصیه نمی شود بلکه بانوان هم باید از فواید و آثار مفید آن بهره مند شوند چرا که سلامتی آنها در فراهم آوردن آرامش در محیط خانواده موثر است. ورزش، کسالت و تنبلی را از انسان زدوده و به وی نشاط و شادابی بخشیده، او را برای انجام کارهای و وظایف فردی و اجتماعی آماده نموده و اخلاقش را بهبود می بخشد.

در دین مبین اسلام انجام ورزش بر همگان توصیه شده است و در روایات نیز ائمه اطهار(ع) بر سه رشته ورزشی تیر اندازی، سوارکاری و شنا تاکید فراوانی کرده اند.

اما گویا برداشت های دیگری نیز از این روایات شده و افراد به طور صحیح آن را الگو قرار نمی دهند.

نوجوانان و جوانان بخشی از اوقات خود  را به ورزش‌ و به ویژه ورزش‌های جدید الورود و پرجاذبه اختصاص می دهند. ایروبیک، حرکات موزون و یوگا،پیلاتس،شکم پهلوچند سالی است که طرفداران خاصی پیدا کرده و جمعیت عمده‌ای از طرفداران این ورزش‌ها را جوانان و زنان تشکیل می‌دهند.

متاسفانه باشگاه های ورزشی بانوان در سطح شهر بیشتر به کلاس رقص شباهت دارند تا ورزش چرا که افراد با استفاده از موزیک بسیار تند، مهیج و غیر مجاز به ایجاد حرکاتی موزون می پردازند و این را عامل شادی و دور شدن از افسردگی می دانند در حالیکه این شادی های موقتی خود یکی از عوامل افسردگی است .
 

براین اساس که افزایش روز افزون کلاس های آموزش رقص برای بانوان که تحت پوشش کلاس های ورزشی برگزار می شود، باعث نگرانی شدید گردیده است،که دیدگاه مراجع عظام تقلید درباره رقص به شرح ذیل می باشد:

خامنه ای:به‌طور کلّى اگر همراه با موسیقى لهوى متناسب با مجالس گناه و ‏معصیت باشد و یا بگونه‌اى باشد که شهوت را تحریک کند و یا مستلزم کار حرام و یا ترتب مفسده‌ای باشد، جایز نیست.‏

 سیستانی :اگر آهنگ آن مناسب مجالس لهو و لعب باشد عمداً گوش ندهد.

 صافی گلپایگانی:چنانچه این ورزش مشتمل بر رقص و یا موسیقی باشد، حرام است.

 هادوی تهرانی : اگر این ورزش به همراه موسیقی های حرام نباشد و مفسده ای هم نداشته باشد، جایز است. اما اگر این ورزش مستلزم انجام فعل حرامی باشد؛ مثل عدم رعایت حجاب و یا استفاده از موسیقی های محرک قوای شهوانی و یا خود ورزش و حرکات بدن در آن، احیاناً محرک شهوت باشد، حرام خواهد بود. موسیقی حرام، موسیقی ای است که شهوت جنسی انسان را تحریک کند. این موسیقی عموماً مناسب مجالس لهو و لعب می باشد.

با این وضعیت بسیاری از خانم هایی که به اعتقادات مذهبی خود پایبند هستند با معضلی برای یافتن یک محیط سالم برای فعالیت های ورزشی روبرو هستند. چراکه اکثریت این باشگاهها بیشتر به کلاس رقص شباهت دارند تا باشگاه ورزشی.

اگر این روزها به باشگاه ها و سالن های ورزشی بانوان در سطح شهر سمنان سری زده باشید این موضوع را به خوبی دریافته اید که فعالیت باشگاههای ورزشی بانوان کم کم از رسالت اصلی خود خارج شده است.

به همین علت خبرنگار مرآت با مراجعه با یکی از این باشگاه‌های ورزشی معلوم شد که این باشگاه ورزشی کلاس‌های ایروبیک و پیلاتس،یوگا،شکم پهلو،بدنسازی برگزار می‌کند و هزینه‌ آن به صورت ماهانه و در هفته دو جلسه برگزار می‌شود و هزینه آن مبلغی حدود 30 هزار تا 40 هزار تومان خواهد بود.

ورزش بدون آهنگ امکان پذیر نیست

خانم جوانی که پوشش مناسبی نداشت می گفت: تعداد باشگاه های ورزشی برای بانوان در استان مناسب باشد اما معمولا این باشگاه‌ها به صورت متمرکز در آمده اند.

وی در ادامه افزود: اگر آهنگ در باشگاه پخش نشود حرکات را به درستی نمی شود انجام داد اصولا ورزش باید با آهنگ باشد درغیر این صورت امکان پذیر نیست.

اگر آهنگ نباشد کسی استقبال نمی کند

یک خانم محجبه ای که در باشگاه حضور داشت با نشانه اعتراض می گفت: چند بار به مسئولین گفتم چرا با آهنگ؟آنها می گویند اگر آهنگ نگذاریم کسی استقبال نمی کند.

این خانم جوان خواستار توجه مسئولان ورزشی به این موضوع مهم می‌شود و می‌گوید: از مسئولان استان تقاضا داریم تا در این زمینه چاره‌ای بیندیشند و برای این گونه افراد تهسیلاتی ارائه دهند تا آنها بتوانند به حد نیاز از امکانات استفاده کنند.

مشکلات روحی بر بانوان غلبه کرده است

 یکی دیگر از بانوان می‌گفت: امروزه مشکلات جسمی و روحی بسیار زیادی بر بانوان غلبه کرده و همین امر موجب شده است تا شاهد بی حوصلگی و عدم توانایی‌هایی در زنان باشیم.

وی ادامه می‌دهد: یکی دیگر از مسائل قابل توجه در برخی از باشگاه ها کمبود امکانات ورزشی و فضای نا مناسب و غیر استاندارد است که باعث شده تا سرویس دهی مناسبی برای مراجعین انجام نگیرد.

به گزارش شاخه طوبی، انواع رقص در باشگاه های ورزشی بانوان، معضل جدی است که حوزه های فرهنگی و اجتماعی جامعه با آن دست و پنجه نرم می کنند و به نظر می رسد رشد فزاینده آموزش رقص آنهم به سبک های مختلف در باشگاه های ورزشی (که تنها برای فعالیت های ورزشی مجوز گرفته اند) مسئله ای است که توجه جدی مسوولان و پاسخگویی آنها را می طلبد...

حال جای پرسش از مسئولان امر است که نظارت بر عملکرد این قبیل اماکن در کدام قسمت از برنامه سالانه آن ها جای گرفته و تا کی باید شاهد شیوع و رواج ناهنجاری های دینی و فرهنگی حتی در اماکن ورزشی باشیم