به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح قزوین؛ 5 میلیون نفر از اهالی دمشق اکنون در مصیبت بی آبی به تنگ آمده اند و عطش آب کودکان دمشق را تحت فشار قرار داده که بی گمان سینه سپه سالار لشکر عشاق امام خامنه ای نیز سخت داغدار و ناراحت است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح قزوین,تشنگی انسان را هلاک می‌کند و چه بسا زندگی و مرگ یک نفر را رقم بزند.
روایت‌هایی که وعاظ و منبری‌ها از نبرد خونین کربلا بیان می‌کنند با قصه فرات و نهر و مشک گره خورده است و وقتی پهنه چشم‌های شیعیان نمناک و خیس می‌شود، می‌توان فهمید که داستان عاشورا به عصر بی آبی‌ها رسیده است.
در تجسم افکار آشوب زده شیعیان و دلداگان حسینی تشنگی مقدس است. خصوصا اینکه با گلوی خشک و سوخته کودکان و شیرخواره‌ها است که داستانی به نام کربلا شور پیدا می‌کند.
از سفر خونین امام حسین (ع) به محشر نینوا و تشنگی یاران کودکش قرن‌ها گذشته است. اما نه؛ انگار تشنگی کودکان و شیرخوارها تمامی ندارد. اینبار اشقیای حرامی به صف ایستاده اند و آب را نه به روی 72 پروانه خونین بلکه 5 میلیون نفر از اهالی شهر دمشق بسته اند.
,
,
,
,
,
, این چه دنیایی است که در گوشه ای جشن آب بازی سال نو است و در گوشه دیگر صدها و بلکه میلیون‌ها زن و کودک و مرد از فرط تشنگی جگرهایشان می‌سوزد.
اکنون تاریخ شهادت می‌دهد به ناجوانمردی حرامیان و شیرناپاک خورده‌های وهابی؛ جان میلیون‌ها نفر از دمشقیان لحظه به لحظه تهدید می‌شود و فاجعه بار تر سکوت مرگبار مدعیان آزادی.
حرمله‌های زمان دمشق را به صحرای خشک و سوزان نینوا بدل کرده و آب به روی مظلوم و بی پناه ترین مردم جهان بسته اند.
آوارگی و بی خانمانی؛ رنج و درماندگی و از دست رفتن پدر و مادر خانواده و از همه مصیب وارتر سیاهی آسمان دمشق که درگیر فتنه ای عظیم شده و ریشه انسانیت در آن به تاراج رفته است.
مدال شجاعت و غیرت را که بر دوش مدافعان حرم قرار گرفته است، تماشا کنید؛ اینان به عمه سادات لبیک با خون گفته اند و خود را در کوچه پس کوچه های شام غریب فدای اسارت زینب می‌کنند.
اما اکنون هر لحظه قیامتی برای دمشقیان به پاست؛ چه توان کرد که دیگر مصاف سگ صفت‌های وهابی با شیعیان زینبی به مصیبت تشنگی هم رسیده است و قطعا این روز و شب‌ها اشک و گریه کودکان سوری به روی سینه و قلب‌های نازنین امام عصر(عج) سنگینی کرده است و ما بیچارگانیم که در این زمانه برای لب‌های خشکیده فرزندان عاشورا گریه و نوحه می‌کنم اما به فریاد کودکان دمشق و العطش العطش‌هایی که از عمق سینه شنیده است، اعتنایی نداریم.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, بی تردید شیعه برازنده آن کسی نیست که خبرهای دمشق را از دریچه تصویر بشنود و به یاد تشنگی و سوختگی 6 ماهه‌های بیشماری که آرام و خاموش در اطراف حرم زینب کبری پرپر می‌شوند در خون گریه نکند.
این روزها دمشق با گریه‌های بی امان کودکان و یتیمان به رنگ خون درآمده و ما در این سوی میهن با آسودگی آب می‌نوشیم.
ای مردان و زنان؛ شک نکنید برگه‌ای تاریخ هزاران سال بعد در هنگامه ورق خوردن سفاکان و دیوصفتان وهابی را از یاد نمی‌برد که چگونه راه آب را بر کودکان دمشق سد کرده اند و این مایه حیات را شرمنده حیاط گلوهای خشکیده شیرخوارهای دمشقی می‌کنند.
صدای آب زیباست. اما صدای گوشخراش ناله کودکان دمشق انسانیت خفته را به هوش می‌آورد و ما کجاییم که گریه کودکان 3 ساله را می‌بینیم و در پستوهای خانه‌هایمان در تدارک جشن‌های زمستان و بهار هستیم.
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه