قانون بازنشستگی زنان با ۲۰ سال سابقه خدمت به ضرر کارفرمایان نیست

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آرمان زنان، نمایندگان مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی روز گذشته مجلس و در جریان بررسی الحاقات پیشنهادی به لایحه برنامه ششم مصوب کردند که زنان می‌توانند با ۲۰ سال سابقه خدمت بازنشسته شوند.

با تصویب این قانون نگرانی هایی برای بسیاری از خانم های فارغ التحصیل مراکز دانشگاهی به وجود آمد که نکند از این پس کارفرمایان از استخدام و گزینش بانوان در دستگاه های دولتی و خصوصی امتناع کنند.

* ضرورت تدوین و اجرایی شدن قوانین حمایتی برای زنان شاغل

زینب ایزدیان امروز در گفتگو با خبرنگار ما، پیرامون همین مصوبه و نگرانی های موجود، اظهار کرد: مطمئنا به خاطر شرایط جسمی و مسئولیت هایی نظیر همسرداری و تربیت فرزند که زنان بر عهده دارند باید یک سری قوانین حمایتی برای زنان آن ها در نظر گرفته و اجرا شود با این لحاظ که به این قوانین همه جانبه نگاه شود.

وی افزود: نمی توان به صرف تصویب یک قانون گفت که شرایط کاری در مجموع برای زنان مناسب است یا خیر؛ قانون های حمایتی کار بانوان باید در کنار هم قرار بگیرند تا بررسی شود که آیا شرایط کاری به نفع بانوان یا به ضرر آن ها است.

* قانون بازنشستگی زنان با ۲۰ سال سابقه خدمت به ضرر کارفرمایان نیست

این عضو هیئت علمی دانشگاه و فعال سیاسی تصریح کرد: مطمئنا تصویب یک قانون نمی تواند ما را به سمتی ببرد که کارفرمایان قانون را به عنوان اهرم فشار برای زنان در نظر بگیرند یا اینکه بگوییم قانون نقطه قوتی برای خانم ها است.

وی بیان کرد: در قانون مصوب روز گذشته «بنا به درخواست بانوان» قید شده است، لذا یک خانم شاغل با توجه به شرایط زندگی خود می تواند انتخاب کند که بازنشسته پیش از موعد شود یا خیر و اگر با ۲۰ سال سنوات خدمت بازنشسته شود مطمئنا مستمری ۲۰ روزه هم دریافت خواهد کرد؛ لذا آن خانم خود باید تصمیم بگیرد که بازنشستگی زودهنگام داشته باشد یا خیر.

ایزدیان ابراز کرد: در مجموع قانون، قانون خوبی است و به نظر نمی رسد که به ضرر کارفرمایان هم باشد، چون اگر خانمی ۲۰ سال کار کرد بر مبنای میزان کارکردی که دارد حق بیمه و بازنشستگی دریافت می کند و کارفرما متضرر نمی شود و لذا ضرورتی ندارد که کارفرما بخواهد از استخدام خانم ها امتناع کند.

* مجلس به سایر نیازمندی های زنان شاغل توجه کند

وی در خصوص سایر نیازمندی های زنان شاغل گفت: به عنوان نمونه اگر یک خانم استادیار باشد و بخواهد ارتقای علمی و شغلی پیدا کنید در شرایط مساوی با یک مرد قرار می گیرد یا اگر بخواهد از وضعیت شغلی پیمانی به رسمی تبدیل شود باید طی مدت ۵ سال حداقل تعداد مقالات و امتیازات آموزشی پژوهشی لازم را کسب کند در حالی که یک خانم مسئولیت های زیادی نظیر بارداری، تربیت فرزند، خانه داری و همسرداری نیز دارد و لذا برای چنین بانوانی می توان فرصت بیشتر برای ارائه مقالات و امتیازات را به عنوان قانون حمایتی در نظر گرفت.

این بانوی فعال فرهنگی و سیاسی در حوزه زنان با بیان اینکه نمی توان نسخه واحدی برای حمایت بانوان شاغل در همه مشاغل پیچید، ادامه داد: در سایر مشاغل نیز به تناسب آن شغل می توان قوانین حمایتی برای بانوان در نظر گرفت تا زنان در تنگنا قرار نگیرند و از خانواده خود کم بگذارند.

وی خاطر نشان کرد: به طور کلی بانوان نیازمند قوانین حمایتی بیشتری هستند که لازم است مجلس و قانونگذار به مسائل، مشکلات و سایر نیازمندی های آن ها رسیدگی کنند.

انتهای پیام/