چرا جوانان ما منفجر می شوند؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ایل بانو زهرا داوودی در یادداشت نوشت: صفحه های حوادث روزنامه ها یکی از صفحه های مورد علاقه ایرانی ها است یک جوان 25 ساله دختری 12 ساله را کشت، یک مرد همسرش را با چاقو کشت، یک سرباز چهار سرباز دیگر را به رگبار بست، یک جسد در فلان جا پیدا شد اینها اتفاقاتی هستند که ما فقط آنها را می خوانیم و با کشیدن آهی و ابراز ناراحتی با آن فرد ناراحت می شویم و یا با چشمان حدقه شده و متعجب چند بار آن اتفاق را می خوانیم و چند قیقه بعد فراموش می کنیم و در صورتی هم که آن حادثه خیلی مهم باشد تا چند روز بعد هرکسی را دیدیم برایش ماجرا را تعریف می کنیم اما با همه این تفاسیر هیچگاه به دلیل آن اتفاق فکر نمی کنیم،هیچگاه فکر نمی کنیم شاید برای ما  و یا هم نزدیکان ما اتفاقاتی از این موارد رخ دهد.

چرا یک سرباز باید سه سرباز را به رگبار ببندد و در آخر خودش را نیز بکشد، چرا یک مرد خانواده همسرش از جمله همسر خودش را به گلوله ببندد و بازهم خودکشی کند، اما به راستی این جنایت ها از چه و کجا سرچشمه می گیرند.چه چیزی باعث می شود یک فرد انقدر کاسه صبرش لبریز شود که حتی از چان خودش بگذرد و خودکشی یا کشتن دیگران و یاهم خیانت را بهترین راه بداند.

جوانان ما به توجه نیاز دارند، نیاز داند که در جامعه دیده شوند و خانواده ها به حرفهایشان احترام بگذارند نیاز به راهنمایی دارند.

جوان نمی تواند غرور نداشته باشد، شکستن غرور یک جوان بدترین نوع ضربه زدن به ان است و می توان گفت بسیاری از مشکلات جوانان ما از غرور و شکستن آن شکل می گیرد.

نه تنها جوانان بلکه سایر افراد نیز وقتی در جایی غرورشان بشکند و خورد شوند ممکن است دست به هر کاری بزنند ممکن است مرتکب جنایت هایی  شوند که حتی خودش هم فکرش را نمی کرد روزی چنین کاری انجام دهد اما وقتی می فهمد که کار از کار گذشته است.

من جوان وقتی از ادم های اطرافم در اداره ای یا در مکانی غرورم بکشند از همه کس و همه چیز متنفر می شوم، وقتی در خیابان جوان هم سن من با ماشین مدل بالا ویراژ می دهد و من باید کارگری کنم باید بیکار باشم باید انگیزه ای برای زندگی ندارم و هر چی بادا باد.

ادم های اطراف ما باید رفتارشان را اصلاح کنند باید بدانند چگونه با هم برخورد داشته باشند وقتی جوانان ما در جامعه غرورشان بشکند، وقتی از جامعه از خانواده رانده شوند، وقتی احترامی از اطرافیان نمی بینند و خود را مفید نمی دانند دست به هر کاری می زنند.

دست از جان شسته در خیابان ها با موتور با سرعت بسیار بالا ویراژ می دهد، بدترین لباس ها را می پوشد از جامعه اش دلگیر است و می خواهد خودش را آرام کند اما به چه قیمتی با قیمت خودکشی، کشتن دیگران و یا...

یک بار،دو بار صدبار وقتی برخورد های بد و رفتارهای بد را می بینند، وقتی مجبورند بخاطر داشتن یک کار التماس کنند وقتی ببینند جامعه شده است پارتی و پول، احترام نیز در این دو چیز خلاصه شده است آنقدر در خودش غرق می شود همه اینها درونش جمع می شوند تا اینکه یک جرقه هر چند کوچک باعث انفجار این جوان شود آنگاه علاوه بر خودش دیگران را نیز دچار مشکل می کند.

مواظب رفتارمان باشیم، مواظب باشیم با دیگران با اطرافیانمان چگونه بر خورد می کنیم مواظب کارهایمان باشین مهربان باشیم به هیچ جایی بر نمی خورد.

ما نمی گوییم همه جوانان ما اینگونه دزد یا جنایتکار می شوند اما بدون شک رفتار ما نیز تاثیر دارد همدیگر را بیشتر دریابیم اگر روزگار با ما ناسازگار است ما با روزگار بسازیم اگر شرایط کشور بد است اگر شرایط اقتصادی مردم بد است حداقل خودمان خوب باشیم  تا دیگران را بحرف های هر چند به نظرمان کوچک نرنجانم.

انتهای پیام/