مدارس فرسوده، در کمین دانش آموزان بی گناه!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی قم فردا به نقل از کریمه، مهر که می شود، شور و اشتیاق را می توان در چشمان دانش آموزان دید که با خوشحالی تمام، روانه مدرسه می شوند. از سوی دیگر نیز ناامنی در مدارس فرسوده موج می زند، یعنی چه سرنوشتی در انتطار این دانش آموزان است!

این در حالی است که  مدارس فرسوده با رنگ های تیره و دلگیرش مخرب روح و برهم زننده آرامش است تا ایجاد نشاط و انگیزه.

به همین خاطر، چند روزی که از شروع سال می گذرد دیگر سراغی از آن شور و اشتیاق اولیه در بین دانش آموزان پیدا نمی شود، شاید به همین علت است که زنگ های آخر همیشه دوست داشتنی ترین ساعت ها برای دانش آموزان است!

از اینها گذشته، دانش آموزان در این مدارس امنیت جانی ندارند و هر لحظه احتمال وقوع حادثه ای ناگوار وجود دارد، حادثه ای که داغ را بر سینه خانواده هایی که با هزار امید فرزندان دلبندشان را روانه مدرسه می کنند تا ابد حک می کند.

چه کسی پاسخگوی این بی مبالاتی هاست؟! کسانی که مسئول رسیدگی به این امور هستند و با آرامش خاطر  و لاک پشتی به وظایف خود عمل می کنند، لحظه ای در ذهن خود متصور می شوند که فرزندانشان دقایقی در این مدارس تحصیل کنند!

حاج بابایی، وزیر آموزش و پرورش وقت  در 16 بهمن سال 90 با اعلام آمار دقیق دانش آموزان کل کشور اظهار داشت: آمار 14 میلیون و 300 هزار نفری، آماری است که به دست ما رسیده است اما در حال بررسی و جمع ‌بندی نهایی هستیم تا هیچ شبهه ‌ای باقی نماند و تقریباً می‌توان گفت بیش از 90 درصد آمار مدنظر، همین است که اعلام شد.

اما متاسفانه پس از گذشت سه سال از اعلام دقیق ترین آمار برای برنامه ریزی در جهت آسایش دانش آموزان، طبق آماری دیگر، حدود یک سوم دانش آموزان در حال حاضر در فضاهای آموزشی تخریبی در حال تحصیل هستند.

شهلا میرگلوبیات، پیرامون بافت های فرسوده مدارس اظهار داشت: با توجه به اینکه کشور در مدار زلزله قرار دارد ضرورت ترمیم و اصلاح بافت‌ های فرسوده مدارس بیش از پیش احساس می شود و بی ‌توجهی مسئولان به پیامدهای وجود کلاس ‌های درس فرسوده، خطرات بیشمار جانی برای دانش ‌آموزان به دنبال دارد.

عضو کمیسیون بهداشت  و درمان مجلس، افزود: در واقع این مدارس قاتلانی هستند که در صورت بی ‌توجهی مسئولان به آن‌ها حادثه ‌ای وحشتناک ‌تر از شین‌ آباد را منجر خواهند شد.

این مشکلات به اینجا ختم نمی شود و داستانی است ادامه دار...

این روزهادر حالی که هوشمند کردن مدارس از دغدغه های مسئولان آموزش و پرورش است، دانش آموزانی در مناطق محروم از نبود امکانات حداقل رفاهی به شدت رنج می برند..

معصومیت دانش‌آموزان شین ‌آبادی که  طعمه حریق کلاس درس شد!

هنوز یادمان نرفته که معصومیت دانش‌آموزان شین ‌آبادی را که  طعمه حریق کلاس درس شد، دانش‌آموزانی که تنها به فکر درس و آینده خود در دبستانی بدون امکانات تحصیل می ‌کردند اما امروز دریای دردی پشت نقاب خنده‌های مهربانانه این دانش ‌آموزان موج می‌زند.

خنده‌های کودکانه دانش ‌آموزان شین ‌آبادی حکایت از دردی جان ‌سوز و عمیق دارد که قلب هر انسانی را به درد می‌ آورد و دیگر هیچ وعده ‌ای مرهمی برای زخم‌ ها و درد‌های این دانش‌آموزان نیست، معصومیت 29 دانش ‌آموز حادثه ‌دیده دبستان روستای شین‌آباد طعمه حریق کلاس درسشان شد.

دانش ‌آموزانی که تنها به فکر درس و آینده خود در دبستانی بدون امکانات تحصیل می ‌کردند اما حادثه ‌ای تلخ دردی جان ‌سوز بر روح و جسم آنها و خانوده‌ هایشان گذاشته است، به راستی چه کسی پاسخگوی معصومیت از دست رفته این دانش‌ آموزان است، معصومیت در جای جای چهره دانش‌آموزان شین ‌آباد موج می‌زند.

چه کسی پاسخگوی بروز چنین حوادثی برای دانش ‌آموزان مظلوم است که آرزوهای خود را در عمق آتش بی ‌توجهی مسئولان به استانداردهای کلاس درس خاکستر می ‌بینند و امروز آرزوهای کودکانه دانش ‌آموزان بی ‌گناه حادثه پیرانشهر خاکستری رنگ شده است و این دانش ‌آموزان به دلیل ترس خود از آتش ‌سوزی دوباره در کلاس درس خود حاضر به تحصیل در این دبستان نیستند و آیا حادثه آتش‌ سوزی کلاس درس در روستای شین‌آباد آخرین حادثه است به راستی چه کسی پاسخگو است؟!

انتهای پیام/