به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا،به نقل آسوبان، پس از طی 60 کیلومتر راه صعب العبور به روستایی انبوه از خانه های سنگی و سرد از زمستان رسیده ایم که حتا نفت هم برای سرمای جانسوز کوهستان ندارد و بخاری های هیزمی، روستا را گرم می کند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آسوبان,نفت که نباشد اهالی می گویند درخت های خشک را قطع می کنند تا اجاق محرومیت شان روشن بماند؛ حتا به شاخه های کوچک.
,در برخی از روستاهای شهرستان کوهدشت، خبری ازگازرسانی، جاده و حتا آنتن دهی تلفن همراه نیست و دنیای اهالی روستا در بی خبری سپری می شود.
,
, جواد، یکی از اهالی روستای ضرون است. تنها دارایی او دو خانه ی کاه گلی است و 7 راس بز. او در این خصوص به خبرنگار آسوبان می گوید: روستای ما نه شبکه ی بهداشت و درمان درست حسابی دارد و نه هیچ چیز دیگر. زندگی در اینجا فراموش شده است. اگر کسی از اهالی روستا مریض شود؛ شبکه بهداشت اینجا بدون پزشک و پرستار نمی تواند خدماتی حتا به کودکان عقرب‌زده و مادران باردار بدهد.
,
, جواد با گلایه از عدم توجه مسئولان به خدمات دهی در روستاهای محروم کوهدشت، خاطرنشان کرد: مردم این روستاها با وجود فاصله کمی که از شهر دارند؛ از فضای آموزشی استاندارد و خانه های مقاوم یا طرح هادی روستایی محروم هستند.
,
, این پدر با تأکید بر اینکه دانش آموزان ما در کانکس درس می خوانند؛ بیان داشت: این دانش آموزان با سرمای زمستان، درس می خوانند و مدیر کانکس باید از جیب خود نفت دبستان را تأمین کند.
,هادی، دانش آموز کلاس پنجم است. او در کانکسی که خود و هم کلاسی هایش پول فنس کشی حیاطش را داده اند؛ درس می خواند. این دانش آموز می گوید: در روستای تکیه گاه ضرون، حتا اگر یک به آسمان بیاید؛ برق را قطع می کند!
,
, هادی با بیان اینکه در روستای بدون جاده ی ما بیمارهای نیاز به درمان فوری، با مرگ دست و پنجه نرم می کنند؛ تصریح کرد: آب روستا هم به هنگام بارندگی، گِل آلود می شود و برای تأمین آب شرب باید به چشمه های اطراف روستا پناه ببریم.
,
, این دانش آموز با بیان اینکه تلویزیون در روستای ما 4 شبکه ی سیما را پوشش می دهد؛ گفت: این شبکه ها هم با بارش برف قطع می شود!
,ندا، یکی دیگر از دانش آموزان می گوید: وقتی یکی از خانواده ای برای درمان به کوهدشت مراجعه می کنند؛ هیچ وسیله ی ارتباطی برای جویای احوال وجود ندارد. جاده مان هم که در سیلاب و کمبود اعتبار نیمه تمام ماند.
,این دانش آموز با اشاره به راه گِل آلود دبستان خاطرنشان کرد: در بارش برف و باران، راه مدرسه بدون عبور می شود و نمی توان به مدرسه رفت.
,
, سارینا، یکی دیگر از دانش آموزان کلاس پنجم می گوید: کتاب های ما در زیر باران سقف ترک خورده ی کانکس خیس شده و پاره می شود.
,این دانش آموز ابتدایی با بیان اینکه تنها بخاری کلاس، استاندارد ایمنی یک وسیله ی گرمایشی را ندارد؛ اظهار کرد: با این وضعیت، ترجیح می دهیم کلاس از سرما یخ بزند.
,او با اشاره به اینکه کانکس دبستان ما دیوار ندارد و روبروی یک تنگه قرار دارد؛ تصریح کرد: هر کدام از دانش آموزان خودشان مبلغ 10 هزار تومان را برای فنس کشی حیاط هزینه و معلم و مدیر روستا هم مبلغی از آن را تهیه کردند.
,
, بنابراین گزارش، دهیار و مردم روستا، بارها و به صورت کتبی خواستار توجه مسئولان به این منطقه شده اند؛ اما آن چه که سهم آن ها شده است؛ آوار محرومیتی است که روی خانه هاشان سنگینی می کند.
,این در حالی است که استاندار لرستان در 22 بهمن 93 و پس از یک سفر یک روزه به منطقه ضرون قول داده بود که پس از آن ماه، جلسه ای را در مرکز استان تشکیل داده و رفع محرومیت از منطقه ی ضرون را پیگیری کند.
,
, هوشنگ بازوند با بیان اینکه محرومیت های این منطقه با 30 میلیون تومان هم رفع می شود؛ تصریح کرده بود برق رسانی، جاده، آب و خانه بهداشت را در سال 93 در دستور کار خود قرار می دهیم.
,حالا بهمن ماه 95 است و آرزوهای روستاهای محروم لرستان، دانش آموزانی که دل های ترک خورده شان را به کانکس های سرد گره زده اند، به امیدهای دل نگران است تا شاید روزی تمام وعده ها فقط بتواند یک جاده را و یک مدرسه را عملی کند!
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه