نامه منتقد سبزواری به کارگردان «زندگی مشترک آقای محمودی و بانو»

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانابه نقل از بصیر سبزوار، روح الله حجازی(کارگردان فیلم زندگی مشترک آقای محمودی و بانو) به همراه حمید فرخ نژاد (بازیگر نقش اول مرد فیلم) دو نفر از میهمانان برنامه هفت جمعه ۱۶خرداد ۱۳۹۳ بودند که در آن گلایه میکردند سیبل کسانی شده اند که از نقد چیزی نمیدانند(بی سوادند) و از این حوزه خیلی نمیفهمند و شاکی بودند از ورود این عده به عرصه نقد. و گفتند از اینکه این حوزه، حوزه علوم انسانی است و قابلیت برداشت های متفاوت هست، به ویژه در باب کار کردن روی این سوژه ها، و به این دلیل که میشود برداشت های متفاوتی داشت به همین دلیل به راحتی میتوان انگ زد و اکنون اتهام ها است که میزنند. و حجازی سوال میکرد که چرا باید فیلم های من اینقدر حاشیه داشته باشد و فرخ نژاد تاکید میکرد که عده ای از منتقدان قدرتمند خارج از سینما اعمال نظر میکنند بر روند اکران فیلم ها و …

بعد که گبرلو از این پرسید که چرا تم خیانت در کارهای شما اینقدر پر رنگ است از این گفتند که هنر مند جلو تر است و باید درد ها را گفت و حجازی تاکید کرد که الان در مرحله پاسخ به مسئله نیستیم و در مرحله طرح مساله هستیم و الان در مرحله ای هستیم که مسئله را طرح کنیم و امروز این موضوعات مساله های جامعه ما هستند و ما باید طرح کنیم تا عده ای بیایند و برای آن راه حل بدهند.

داستان فیلم را میتوانید در نشریه شماره ۳۸ فیلم نگار پیدا کنید. در این جا نمیخواهم نقد فیلم نامه و تصویر ها و… را کرده باشم. اما صحبتی کلان تر با روح الله حجازی ها و خط فکری این کارگردان

آقای حجازی؛

نکته اول و آن این سوال که از نظر شما واقعا بدنه نخبگانی یعنی دانشگاه و حوزه و بدنه دولت به بحران حوزه خانواده نرسیده اند. پس این مقالاتی که در روزنامه و … چاپ میشود چیست؟ شبکه خانواده چیست؟ کارگروه های خانواده مجلس و … چیست؟ طرح آمار های متفاوت و … چیست؟

نکته دوم: بدانید وضعیت تصویری امروز خانواده ما ادامه همان تصویر عشق های مثلثی ولی عصر به بالای همکاران دردمندتان در دهه هفتاد و هشتاد است.

ارائه تصاویری که در نهایت به قبح زدایی تبدیل شد.

در این هیچ تردیدی نکنید که یکی از عوامل اصلی این خانواده ارائه همان الگوهاست. الگوهایی که مخاطبانش فقط مخاطبان نقاط خاصی از شهرهای ما بود. همان مخاطبان میدان ولی عصر به بالا که همکاران شما به عنوان الگو و معیار به کل کشور حقنه کردند.

یک نگاه غیر کارشناسانه تماما حسی که در اغلب موارد از مشاهدات تجربی پیرامون کارگردان یا نویسنده تراوش میکرد. ما حصل آن نوع طرح مسئله ازدواج به این نوع بحران نیز خواهد شد.

آن روزی که هنرمند فیلم ساز ما همه دردش مصائب شیرنش بود و قرمز و آبی و صورتی و زرد و هزار رنگ دیگر شد دغدغه فیم ساز ما، باید منتظر بحران امروزی نیز می بودیم.

نمیدانیم چه اتفاقی افتاده است که همه در پی این هستند که خانواده گسسته ایرانی را به تصویر بکشند از فرهادی گرفته تا ……

باور کنید به دلمان ماند که یک الگوی درست ازدواج را ببینیم به دلمان ماند که سنت ها و باور های صحیح را به درستی به تصویر بکشید.

به دلمان ماند که مردم واقعی و نه مردم کاریکاتوری را در این سینما ببینیم.

به دلمان ماند که ….

نکته سوم:

اما در باب راهکار:

بدان برادر که بهترین شیوه درمان ضریب دادن به خوبی هاست، حال باشد به نظر شما باید ادب را از بی ادبان آموخت اما نه اینکه تماما بی ادبان ضریب پیدا کنند. ماحصل این نوع نگاه عادی شدن بی ادبی و قبح زدایی از آن میشود.

به نظر میرسد یکی از مهمترین راه کارها تصویر کشیدن الگو هاست. کافی است اندکی به میان مردم بیایید. زندگی مردم واقعا متفاوت از آن جیزی است که در رسانه ها تصویر می شود. همه شکایت و گلایه ما از سانسور های رسانه ای تلویزیون و سینماست.

ما از این میترسیم که در سینمای مطروحه شما نورجهان سبزوار دروغی اغراق آمیز و تراوش شده از ذهن حسن کیقبادی ها فرض شود. و یا حتی گمان به سمت تخیل پردازی و تصویر آرزوهای این کارگردان خوش انتخاب رفته باشد. شاید در صورت اطلاع از مستند بودن فیلم کارگردان، سوژه متهم به سبک غلط زندگی اش شود که آری چون روستایی بوده این تا این حد به پای زندگی اش مانده و به خانواده اش و همسرش وفادار بوده است. به نظرتان احتمال اینکار نمی رود. آیا از این احتمال این سانسور در این سینما وجود ندارد؟؟؟

همانطور که بسیاری دیگر از مسائل جامعه در این سینما سانسور می شود. نمیخواهیم از مسائل درگیری های روز کشور در داخل و خارج و … بگوییم. نمیخواهیم از سانسور موفقیت های علمی و ورزشی و سایر موارد بگوییم که میتواند روح امید را در جامعه بدمد و اکنون فقط به این دلیل که هنرمند ما، دولتمرد ما و … در متن نیستند و درگیر نیستند سانسور شده است.

فقط در بحث خانواده به عنوان رکن اصلی جامعه: به راستی به همان اندازه که در باب خیانت عمیق شده اید و سوژه دارید در باب زیبایی های خانواده ایرانی نیز عمیق شده اید؟ به دنبال سوژه بوده اید؟ اصلا اراده کرده اید که ببینید؟

طلا و مس، دهلیز، حوض نقاشی، یک حبه قند …. باور کنید میشود.

انتظار زیادی است؟

انتهای پیام/