«گره چینی» هنری رو به اغما/ هر فصلی با این هنر دلپذیرتر است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هنرما، «گره چینی» هنری که آمیختگی اش با چوب و شیشه های رنگی، زیبایی خاصی را به دید مخاطب می رساند.

قدمت این هنر به چند صد سال قبل می رسد اما اوج آن را می توان در دوران صفویه دانست، حال این هنر رو به فراموشی است و به جز تعداد انگشت شماری دیگر کسی نیست که بخواهد این هنر را منتقل کند.

هنرمند گره چین، درست باید مثل یک شطرنج باز مهره هایش را بچیند و درست مهره آخرش بشود اوج کارش.

آلت و لقط یا همان ابزار و تکه ها برا اساس قاعده های هندسی کنار هم قرار می گیرند و بر اساس طرح طراحش زیبایی منحصر به فرد خود را نمایان می سازند.

اره و رنده کف‌بر و گنده‌گیرو سایر ابزار در اختیار هنرمند است تا افرا و نارنج و گلابی را مثل موم در دستان خود نرم و شکل پذیر کنند و گره های تند و کند و شل و پیلی و درودگری بر روی تکه های چوب بزنند.

اینجا میلیمترها و میکرون ها و هشت دهم ها و  شش دهم هاست که حرف اول و آخر را می زند؛ گره چینی میخ و چسب ندارد بلکه با هشت دهم ها در هم قفل می شوند و جلوه های زیبایی را به نمایش می گذارند.

در هنر  گره چینی از اعداد که مقدسی استفاده می شود؛ در این هنر باید فضاهای مثبت و منفی در کنار یکدیگر قرار بگیرند و با هم مطابقت داشته باشند و در تکرارش وسط کار گره ها تمام نشود.

هارمونی و گردش چشم ، اصل این هنر است که با  آن کیفیت اثر تغییر می کند؛ گره چینی باید قرینه باشد مثل فرش اصیل ایرانی؛  قرینه هم از لحاظ ابعاد،هم فرم و هم هارمونی و مسائلی که اتفاق می افتد.

در گره چینی باید نقوش هندسی طبیعت و فرم های مهندسی بر اساس اعداد مقدس کنار هم قرار گیرند و فضاهای مثبت و منفی را باید به خوبی کنار هم قرار داد.

گره چینی هنری است که شرایط زیست محیطی مناسبی برای ما به وجود می آورد؛ در گره چینی مشبک، فضای تابستانی ایجاد می شود.

شیشه های رنگی شدت نور را کم می کند و خنکی نور را ایجاد می کند و فضا را از محیط گرم به سرد می برد و در گردش هوا موثر است. در گره چینی آلت و لقط فرم کاملا زمستانه است و از نور، سرما و شدت حرارت جلوگیری می کند.

در خانه های قدیمی از بازیافت و نخاله های ساختمانی استفاده می شده است کاری که در ساخت و سازهای جدید گویا جایگاهی ندارد.

اما حالا درب دو آپارتمان وقتی روبروی هم باز می شود، تا انتهای خانه دو طرف مشخص است در صورتی که می تواند با یک چرخش و گردش آن را تغییر دهند ؛ در گذشته همه می توانستند به حیاط راه پیدا کنند و دالانی ایجاد می کردند تا چشم حرج و فرج به وجود آید و فرد ازتاریکی به روشنایی راه پیدا کند.

گره چینی دفع آفت هم می کند؛ حشرات تحمل نورهای رنگی را ندارندو این نور پلاریزه شده آنها را دور می کند؛ وجه تمایزش هم در دفع حشرات، این است که اکوسیستم را به هم نمی زند.

در چهلستون و هشت بهشت و سوکیاس می توان بهترین نمونه های گره چینی را مشاهده کرد و تحیر مردم را از مشاهده این آثار به وضوح دید.

متاسفانه امروزه هنرجویانی آمده اند و هنر اصیل ایرانی را با لیزر و موادی که سنخیتی با این هنر ندارد آماده و به بازار عرضه می کنند در حالی که اصل این هنر شناخت آن است؛ این هنر مدیر مدبر می خواهد تا با شناخت همه ی ابزارها بتواند بازدهی داشته باشد، مدیر خانه نشینن و گوشه گیر دردی را از این هنر دوا نمی کند.

جایی که مردم برای هرشب خوابیدن در یک اتاق سنتی 200 هزار تومان هزینه می کنند نشان می دهد با زدودن  گرد و غبار می توان فضا را در کل عوض کرد.

به امید روزی که گره چینی را بتوان احیا کرد…

سید رسول زهرائی

انتهای پیام/