عکس شاه نباید در مدرسه روستا باشد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، شهید محمد امین رحمانی از همان زمانی که خودش را شناخت بنای ناسازگاری با رژیم پهلوی را گذاشت. بعد از اینکه به سن قانونی خدمت سربازی رسید، هیچ گاه حاضر به خدمت در دستگاه پهلوی نشد. شهید رحمانی رنج و محنت را به جان خرید، اما حاضر نشد در دستگاه پهلوی به خدمت سربازی اعزام شود.

شهید رحمانی با عوامل و عناصر رژیم پهلوی میانه خوبی نداشت و با هر چیزی که نماد رژیم پهلوی بود مخالفت می کرد. در راستای همین مخالفت ها هم بارها تحت تعقیب قرار گرفت و حتی کارش به تبعید هم کشید. شهید رحمانی وقتی ظلم و ستم عمال پهلوی را در حق مردم محروم و ستم دیده دیارش می دید، نمی توانست سکوت کند و به همین خاطر با مأموران امنیه درگیر می شد. به خاطر کتک کاری نیروهای امنیه به مدت سه سال به تویسرکان تبعید شد.

شهید رحمانی، شاه و عواملش را مظهر  بی دینی می دانسنت و با حضور نیروهای دولتی رژیم در زادگاهش مخالفت می کرد. بارها و بارها با مأموران پاسگاه ژاندارمری تیژتیژ درگیر شده بود و کارش به کتک کاری هم رسیده بود.

شهید رحمانی که از نیت پلید شاه از تأسیس سپاه دانش، سپاه بهداشت و ... به خوبی آگاهی داشت، با نیروهای سپاه دانش که در مدرسه روستای کلاتی فعالیت می کردند میانه خوبی نداشت. شهید رحمانی با یکی از معلمین مدرسه درباره نصب عکس شاه بر سر در کلاس درس بحث می کرد و معتقد بود«معلمی که عکس شاه را روی سرش نصب می کند و از دین چیزی نمی داند، حق ندارد در مدرسه روستای کلاتی تدریس کند».

 شهید رحمانی به همان اندازه که نسبت به حکومت پهلوی سخت گیر و ناسازگار بود، نسبت به مردم روستا و انجام کارهای مردم و علی الخصوص کارها عام المنفعه بسیار فعال بود. شهید رحمانی برق مسجد روستا را توسط دستگاه موتور برقی که شخصاً خریداری کرده بود تأمین می کرد و برای اینکه صدای اذان از گلدسته های مسجد پخش شود، بلندگو و دستگاه آمپلی فایر خریداری کرده بود.

شهید محمدامین رحمانی در روز چهارم فروردین ماه سال 1331 در روستای کلاته از توابع شهرستان سنندج متولد شد. پدرش محمد کشاورزی می کرد و مادرش عینا نام داشت. شهید رحمانی در سال 1359 به شهرستان سنندج مهاجرت کرد و به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد. چهار ماه در پاسگاه فیض آباد این شهر خدمت کرد و پس از آن به گردان ضربت حضرت رسول (ص)رفت و به دلیل شایستگی و شجاعتی که از خود نشان داد به سمت فرماندهی گردان ضربت منصوب شد و در سال 1361 طی یک سوءقصد از سوی نیرو های ضد انقلاب از ناحیه پای چپ به شدت مجروح شد.

شهید رحمانی پس از سال ها مجاهدت و جانفشانی در راه پاسداری از اسلام ناب محمدی(ص) و جمهوری اسلامی ایران، در روز ششم تیرماه سال 1363 در حالیکه فرماندهی گردان ضربت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شاخه سنندج را بر عهده داشت توسط عوامل ضد انقلاب مورد سوءقصد قرار گرفت و به شهادت رسید.

انتهای پیام/