نفهمیسم دموکراتیک در گذر تاریخ

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از ائل پرس , علی مهتدی، دانشجوی جامعه شناسی نوشت :

پنج سال پیش چنین روزهایی مصادف بود با تنش های فکری و تشنج های عملیاتی جریان روشنفکری ایران، بهت و حیرت از اختلاف یازده میلیونی رای، جای هرگونه حرکت عاقلانه را از اصلاح طلبان گرفته بود، بگونه ای که نمی دانستند از تقلب بزرگ صحبت کنند یاتخلف بزرگ؟!

روی صحبت این مطلب پاسخ به شبهات روشنفکران نیست، چرا که توهمات جای پاسخ ندارد، لکن با توجه به انتخابات یازدهم و روی کار آمدن دولت متمایل به جریان  شبه روشنفکری، خوب است بررسی جامعه شناختی داشته باشیم به عکس العمل این جماعت دربرخورد با پدیده دموکراسی و مردم سالاری. اینکه این افراد و افکارشان، نتوانستند  در سال 88دموکراسی را بپذیرند ریشه ای تر ازسطحیات ژورنالیستی است. این جریان برای خود پیش فرض های دارد که بدون در نظر گرفتن آن هیچ مسئله ای را تحلیل نمی کند، پیش فرض هایی که بنیه اصلی تفکرات این جریان محسوب می شود و عینک تحلیلشان از این مسیر عبور می کند به شرح ذیل است:

1. این افراد انتخابات در ایران را نماد دموکراسی به معنای غربی آن می دانند.
2. از آنجایی که این جریان مولفه های غرب مدرن را مبنای هستی شناسی و روش شناسی خود می داند، لذا همواره خود را متولی اصلی تفسیر، تبیین و عمل کننده مولفه های مدرنیته در ایران می داند و بر نمی تابدک ه گروهی خاص با اندیشه ای اخص، به این مسئله بپردازد.
3. برای این جریان قابل قبول نیست که تفکری در جامعه ظهور کند که بتواند بدیل های قابل قبولی را در کنار شاخص های غرب مدرن مطرح و آن را در جامعه جاری سازد. مولفه هایی که بسیار بیش تر از شاخص های مدرنیته می تواند مردم را به پای صندوق انتخاب بکشاند. حضوری که در کشورهای غربی با آزادی بی حد و حصر به نیمی از جامعه هم نمی رسد.
4. این گروه در محیط آکادمیک و ژورنالیستی، همواره شرقیان را متهم به دیکتاتوریِ مونارشیستی کرده و مدینه فاضله خود را مولفه های اومانیستی غرب مدرن می دانند.

این پیش فرض های متوهم گونه  باعث شد که این گروه نتوانند رای 24 میلیونی و اختلاف 11 میلیونی مردم با کاندیدای مورد نظرشان  را هضم کند. مسئله ای که در انتخابات 92، بطور ناگهانی نتیجه عکس می دهد. کاندیدای متمایل به جریان مدرنیته رای می آورد و ناگهان رفتارهای شاذ جریان روشنفکری به در می رود. دولت و شورای نگهبانی که در سال 88،دست به تقلب و تخلف بزرگ زده اند، در سال 92، دموکراتیک ترین انتخابات تاریخ ایرانرا برگزار می کنند!!

گفتمان برتریت روشنفکران در ایران، همواره نگاه تحقیر آمیزخود را نسبت به عوام الناس داشته اند. بطوریکه چنانچه به مردم به آن ها رای دهند،ناشی از خرد و تدبیر مردم است و زمانی که آن ها را پس بزنند ناشی از حماقت. اینگفتمان غالب برنامه های دولت یازدهم را ناشی از خرد و تدبیر می دانند در حالیکه همین برنامه ها در دولت قبل ناشی از نفهمی استراتژیک است! در دولت قبل پرداخت یارانه، پرورش گدا در جامعه بود در حالیکه در این دولت نشانه خرد. سفرهای استانیدر دولت قبل، پوپولیسم گرا و در این دولت نشانه محبوبیت رئیس جمهور. نقد در دولت قبل نشانه آزادی بیان و در این دولت ناشی از حسادت رقبا و ... .

تفکر و رفتار مدرن در ذات خود برتری طلب است. هیچ روشنفکری در ایران وجود ندارد که فهم خود از جامعه را همطراز مرد بداند و مردم همواره درنزد او انسان های خرفتی هستند که باید صحبت های وی را بدون هضم، ببلعند.  روشنفکرانی که مولفه های مدرنیته در دانشگاه یاد می گیرند، یاد می گیرند که به مردم بفهمانند که در چه سنت های غلطی قرار دارند و چه سنت خوبی است، سنت های غرب مدرن.

این جاست که بایستی به سخن رهبرمان دوباره گوش دهیم که ضرورت فهم درست علوم انسانی در دانشگاه تاکید کردند:

«بسیاری از مباحث علوم انسانی، مبتنی بر فلسفه هائی هستند که مبنایش مادی گری است، مبنایش حیوان انگاشتن انسان است، عدم مسئولیت انسان در قبال خداوند متعال است، نداشتن نگاه معنوی به انسان و جهان است. خوب، این علوم انسانی را ترجمه کنیم، آنچه را که غربی ها گفتند و نوشتند، عیناً ما همان رابیاوریم به جوان خودمان تعلیم بدهیم، در واقع شکاکیت و تردید و بی اعتقادی به مبانی الهی و اسلامی و ارزشهای خودمان را در قالبهای درسی به جوانها منتقل کنیم؛ این چیز خیلی مطلوبی نیست» دیدار با جمعی از اساتید دانشگاه ها، 8/6/88