هنرمندی که می نویسد،می نوازد،و می نگارد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کورنگ ، عبدالرضا حدادی هنرمند چیره دست کبودراهنگی متخلص به (پرنده رها)  از10سالگی فعالیت هنری خود را در زمینه های مختلف هنری آغاز و تا به اکنون تمام زندگی خود را وقف هنر کرده است.

از همان دوران کودکی در وجود این نخبه هنری استعداد فوق العاده ای نهفته بود که اطرافیان این استعداد را خدادادی می دانستند.

او شیفته نقاشی،موسیقی و نویسندگی است.

در ادامه، مصاحبه متفاوت خبرنگار سایت کورنگ با این هنرمند بزرگ کشوری  را می خوانید:

در ابتدا برگه ای به دست این هنرمند دادیم و از او خواستیم خودش را به طور کامل برای ماه معرفی کند:

من عبدالرضا حدادی متولد یکم مهر ماه  1357در روستای داق داق آباد شهرستان کبودراهنگ هستم و(FREEBIRD)یا پرنده رها نام هنری بنده است که برای خودم انتخاب کردم و دلیل انتخاب این نام هنری رو هم از این  چند بیت شعر الهام گرفتم:
مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک

چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم

ای خوش آن روز که پرواز کنم تا بر دوست

به هوای سروکویش پروبالی بزنم

و اعتقاد دارم ماهم مثل پرندگان روزی به این دنیا آمدیم و روزی هم باید بارسفر ببندیم مهاجرت کنیم.

من از زمانی که خودم را شناختم و یاد دارم نقاشی و رنگ آمیزی در زندگی من جریان داشته و به خاطر علاقه زیاد به این هنر ابتدا از جعبه های مقوایی شیرینی به عنوان صفحه نقاشی هایم استفاده می کردم.

روز های پراز رنگ و شادی  کودکی را که پشت سر گذاشتم در چشم برهم زدنی در رشته مورد علاقه خودم رشته ادبیات فارسی مدرک کارشناسی را  در سال 83 اخذ کردم،  من اکثر نقاشی ها و طرح های خودم را از اشعار الهام می گیرم.

این رو برای کسانی می نویسم که با شرایط جسمانی من آشنا نیستند،من حدود 12سال است که  از صبح تا هنگام ظهر مشغول تدریس هنر در مدارس غیر انتفاعی هستم و بعد از ظهر هم وقتی به خانه برمی گردم، کارهای سفارشی که مردم دارن رو انجام می دم و شب ها هم کارهای گرافیکی و هنری مثل طراحی پوستر،وطراحی لوگو و آرم شرکت ها و.. انجام میدم، این کار تو بخش اقتصادی هم یک کمکی بهم می کنه و در یک کلام شاید تمام زندگی من  از صبح تا شب صرف هنر میشه.

فارغ از همه این دیدارها و آشنایی ها چیزی که من را باتمام وجود ارضا می کند خلق اثری هنری است که از وجود خودم و از احساسات خودم نشات می گیرد .

خیلی از کسایی که من رو می شناسند  در طی این 17سال بارها ازمن سوال کردند که چرا به شهر مهاجرت نمی کنید شاید تا به حال  هزاران نفر از بنده پرسیدن و شاید هزاران نفر دیگر نیز  در آینده خواهند پرسید و جواب من برای همه آن ها یک کلام است که من به هیچ قیمتی آرامش روستا را با شهر عوض نمی کنم.

نمی دونم هنرمندای بزرگی که تو شهرهای بزرگ زندگی می کنند جچوری با این قضیه کنار اومدن ولی من عاشق آرامش و گرمی مردمان روستای خودم هستم.

گرچه بیشتر تابلوهایم رنگ روغن،سیاه قلم و کارکاتور است اما در عرصه هنرهای تجسمی و گرافیک رایانه ای هم فعالیت می کنم و به کار گیری ذوق شاعرانه از ویزگی های نگار گری بنده است.

در پایان بدون تعارف این را می نویسم برای کسانی که عبدالرضا حدادی را می شناسند:

اعتقاد دارم هر کسی در جامعه وظیفه ای دارد و وظیفه  هنرمند خلق هنر است چه حمایت بشود و چه حمایت نشود چون راز پرواز های بلند (پرنده رها) عشق و علاقه او به کار هنری است.

این هنرمند با اخلاص از عناوین و موفقیت های خود ننوشت ولی ما به رسم ادب اشاره ای به موفقیت های ایشان  می کنیم:کسب  مقام دوم کشوری جشنواره سراسری.نقاشی کانون های فرهنگی بسیج آبان 79 بوشهر.
شرکت درسومین وچهارمین نمایشگاه سراسری هنرهای تجسمی بسیج 85و86 ساری
کسب مقام اول کشوری در رشته نقاشی معلولین دربیست وهشتمین دوره مسابقات سراسری قرآن
کسب مقام اول ، در رشته رنگ و روغن درمسابقات سراسری نقاشی حوزه امداداجتماعی وتوانبخشی  بهمن 84 مشهد
شرکت دراولین مجمع سراسری هنرمندان بسیج بهمن 78 تهران و ده ها مقام و عنوان دیگر از افتخارات این هنرمند کبودراهنگی است.

انتهای پیام/