به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از رودآور؛ متن ذیل نامه سلمان تیموری به مردم تویسرکان است، نامه که نمی شود گفت، در واقع درد و دل این قهرمان سه گانه کشور با مردم شهر خود است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, رودآور,مردم عزیز تویسرکان در حال سپری کردن شرایط بسیار سختی میباشم،
همانطور که می دانید ورزش سه گانه تشکیل شده از سه رشته ورزشی شنا ، دوچرخه و دو که ورزشکار سه گانه می بایست به اندازه سه رشته ورزشی وقت و انرژی بگذارد و هزینه کند.
با تمام سختی ها و مشکلات موجود و تمام کم و کاستی هایی که وجود داشته و دارد،اما خدا رو شکر مدت 6 ساله که ملی پوشم و چهار ساله که پرچم تویسرکان رو در کشور ، در بالاترین نقطه نگه داشتم و خدا رو شاکرم از این بابت.
از اولی در قهرمانی کشور بگیر تا برسه به لیگ سالیانه و دومی غرب آسیا و ... که خود شما و همشهری های عزیز از خیلی از مقامهای من مطلع هستید.
متاسفانه بارها و بارها به فرماندار، شهردار، نماینده محترم مجلس، اداره ورزش و جوانان و هر جا که شما فکرش را بکنید نامه زدم و درخواست کمک کردم، دیگر مسئول و نهاد و ارگانی نمانده که من صدبار نامه نزده باشم و بارها دست نیاز به طرف این عزیزان دراز کردم ولی دریغ از یک ریال که توی این چند سال به من کمک شده باشه(هر کس حتی یک ریال کمک کرده بیاد بگه) تمام این سالها رو زجر و بدبختی کشیدم تا به اینجا رسیدم و شدم افتخار تویسرکان.
سوالم از مسیولئن اینه: آیا شده تا حالا توی سرمای منفی یک تا منفی 10 درجه تمرین کرده باشن؟
شده مثل ما تمام عمر و جوانی و انرژی و هزینه شون رو گذاشته باشن؟
شده تا حالا توی یک وعده تمرینی 6 ساعت جونشون رو بگیرن کف دستشون و سوار دوچرخه و تو جاده باشن؟
شده تا حالا انقده فشار تمرین آورده باشن که مزه خون بیاد تو گلوشون؟
شده تا حالا با وعده های تو خالی و سر خرمن سر کار برن؟
چقدر دیگه داد بزنم؟ چقدر دیگه جلو مسیولئین سرمو کج کنم و دستم رو به نشانه کمک دراز کنم؟
چرا برای همه چیز و همه کس بودجه هست، بجز من ورزشکار که سالهاست دارم در سطح اول این مملکت برای این مردم افتخار آفرینی میکنم.
تا حرف از ورزش و مفاخر میاد، سلمان تیموری نفر اوله، ولی اقای مسئول شده تا حالا حتی به اندازه یک ریال به من کمک کرده باشید.
و اکنون من سلمان تیموری تا 15 روز دیگهر در جزیره قشم مسابقات قهرمانی کشور رو دارم و هفته بعد از اون هم در ابوظبی امارات مسابقات رده های سنی جهانی رو دارم و مجبورم به نمایندگی از مازندران در اون مسابقات شرکت کنم.
و واقعا تاسف میخورم به حال مسیولین تویسرکان که انقدر بی خیال هستند و خودشون رو زدن به خواب.
تویسرکان و مردم عزیزش را دوست دارم.
یا حق
سلمان تیموری
انتهای پیام/
مردم عزیز تویسرکان در حال سپری کردن شرایط بسیار سختی میباشم،
همانطور که می دانید ورزش سه گانه تشکیل شده از سه رشته ورزشی شنا ، دوچرخه و دو که ورزشکار سه گانه می بایست به اندازه سه رشته ورزشی وقت و انرژی بگذارد و هزینه کند.
با تمام سختی ها و مشکلات موجود و تمام کم و کاستی هایی که وجود داشته و دارد،اما خدا رو شکر مدت 6 ساله که ملی پوشم و چهار ساله که پرچم تویسرکان رو در کشور ، در بالاترین نقطه نگه داشتم و خدا رو شاکرم از این بابت.
از اولی در قهرمانی کشور بگیر تا برسه به لیگ سالیانه و دومی غرب آسیا و ... که خود شما و همشهری های عزیز از خیلی از مقامهای من مطلع هستید.
متاسفانه بارها و بارها به فرماندار، شهردار، نماینده محترم مجلس، اداره ورزش و جوانان و هر جا که شما فکرش را بکنید نامه زدم و درخواست کمک کردم، دیگر مسئول و نهاد و ارگانی نمانده که من صدبار نامه نزده باشم و بارها دست نیاز به طرف این عزیزان دراز کردم ولی دریغ از یک ریال که توی این چند سال به من کمک شده باشه(هر کس حتی یک ریال کمک کرده بیاد بگه) تمام این سالها رو زجر و بدبختی کشیدم تا به اینجا رسیدم و شدم افتخار تویسرکان.
سوالم از مسیولئن اینه: آیا شده تا حالا توی سرمای منفی یک تا منفی 10 درجه تمرین کرده باشن؟
شده مثل ما تمام عمر و جوانی و انرژی و هزینه شون رو گذاشته باشن؟
شده تا حالا توی یک وعده تمرینی 6 ساعت جونشون رو بگیرن کف دستشون و سوار دوچرخه و تو جاده باشن؟
شده تا حالا انقده فشار تمرین آورده باشن که مزه خون بیاد تو گلوشون؟
شده تا حالا با وعده های تو خالی و سر خرمن سر کار برن؟
چقدر دیگه داد بزنم؟ چقدر دیگه جلو مسیولئین سرمو کج کنم و دستم رو به نشانه کمک دراز کنم؟
چرا برای همه چیز و همه کس بودجه هست، بجز من ورزشکار که سالهاست دارم در سطح اول این مملکت برای این مردم افتخار آفرینی میکنم.
تا حرف از ورزش و مفاخر میاد، سلمان تیموری نفر اوله، ولی اقای مسئول شده تا حالا حتی به اندازه یک ریال به من کمک کرده باشید.
و اکنون من سلمان تیموری تا 15 روز دیگهر در جزیره قشم مسابقات قهرمانی کشور رو دارم و هفته بعد از اون هم در ابوظبی امارات مسابقات رده های سنی جهانی رو دارم و مجبورم به نمایندگی از مازندران در اون مسابقات شرکت کنم.
و واقعا تاسف میخورم به حال مسیولین تویسرکان که انقدر بی خیال هستند و خودشون رو زدن به خواب.
تویسرکان و مردم عزیزش را دوست دارم.
یا حق
سلمان تیموری
انتهای پیام/
مردم عزیز تویسرکان در حال سپری کردن شرایط بسیار سختی میباشم،
همانطور که می دانید ورزش سه گانه تشکیل شده از سه رشته ورزشی شنا ، دوچرخه و دو که ورزشکار سه گانه می بایست به اندازه سه رشته ورزشی وقت و انرژی بگذارد و هزینه کند.
با تمام سختی ها و مشکلات موجود و تمام کم و کاستی هایی که وجود داشته و دارد،اما خدا رو شکر مدت 6 ساله که ملی پوشم و چهار ساله که پرچم تویسرکان رو در کشور ، در بالاترین نقطه نگه داشتم و خدا رو شاکرم از این بابت.
از اولی در قهرمانی کشور بگیر تا برسه به لیگ سالیانه و دومی غرب آسیا و ... که خود شما و همشهری های عزیز از خیلی از مقامهای من مطلع هستید.
متاسفانه بارها و بارها به فرماندار، شهردار، نماینده محترم مجلس، اداره ورزش و جوانان و هر جا که شما فکرش را بکنید نامه زدم و درخواست کمک کردم، دیگر مسئول و نهاد و ارگانی نمانده که من صدبار نامه نزده باشم و بارها دست نیاز به طرف این عزیزان دراز کردم ولی دریغ از یک ریال که توی این چند سال به من کمک شده باشه(هر کس حتی یک ریال کمک کرده بیاد بگه) تمام این سالها رو زجر و بدبختی کشیدم تا به اینجا رسیدم و شدم افتخار تویسرکان.
سوالم از مسیولئن اینه: آیا شده تا حالا توی سرمای منفی یک تا منفی 10 درجه تمرین کرده باشن؟
شده مثل ما تمام عمر و جوانی و انرژی و هزینه شون رو گذاشته باشن؟
شده تا حالا توی یک وعده تمرینی 6 ساعت جونشون رو بگیرن کف دستشون و سوار دوچرخه و تو جاده باشن؟
شده تا حالا انقده فشار تمرین آورده باشن که مزه خون بیاد تو گلوشون؟
شده تا حالا با وعده های تو خالی و سر خرمن سر کار برن؟
چقدر دیگه داد بزنم؟ چقدر دیگه جلو مسیولئین سرمو کج کنم و دستم رو به نشانه کمک دراز کنم؟
چرا برای همه چیز و همه کس بودجه هست، بجز من ورزشکار که سالهاست دارم در سطح اول این مملکت برای این مردم افتخار آفرینی میکنم.
تا حرف از ورزش و مفاخر میاد، سلمان تیموری نفر اوله، ولی اقای مسئول شده تا حالا حتی به اندازه یک ریال به من کمک کرده باشید.
و اکنون من سلمان تیموری تا 15 روز دیگهر در جزیره قشم مسابقات قهرمانی کشور رو دارم و هفته بعد از اون هم در ابوظبی امارات مسابقات رده های سنی جهانی رو دارم و مجبورم به نمایندگی از مازندران در اون مسابقات شرکت کنم.
و واقعا تاسف میخورم به حال مسیولین تویسرکان که انقدر بی خیال هستند و خودشون رو زدن به خواب.
تویسرکان و مردم عزیزش را دوست دارم.
یا حق
سلمان تیموری
انتهای پیام/
مردم عزیز تویسرکان در حال سپری کردن شرایط بسیار سختی میباشم،
همانطور که می دانید ورزش سه گانه تشکیل شده از سه رشته ورزشی شنا ، دوچرخه و دو که ورزشکار سه گانه می بایست به اندازه سه رشته ورزشی وقت و انرژی بگذارد و هزینه کند.
با تمام سختی ها و مشکلات موجود و تمام کم و کاستی هایی که وجود داشته و دارد،اما خدا رو شکر مدت 6 ساله که ملی پوشم و چهار ساله که پرچم تویسرکان رو در کشور ، در بالاترین نقطه نگه داشتم و خدا رو شاکرم از این بابت.
از اولی در قهرمانی کشور بگیر تا برسه به لیگ سالیانه و دومی غرب آسیا و ... که خود شما و همشهری های عزیز از خیلی از مقامهای من مطلع هستید.
متاسفانه بارها و بارها به فرماندار، شهردار، نماینده محترم مجلس، اداره ورزش و جوانان و هر جا که شما فکرش را بکنید نامه زدم و درخواست کمک کردم، دیگر مسئول و نهاد و ارگانی نمانده که من صدبار نامه نزده باشم و بارها دست نیاز به طرف این عزیزان دراز کردم ولی دریغ از یک ریال که توی این چند سال به من کمک شده باشه(هر کس حتی یک ریال کمک کرده بیاد بگه) تمام این سالها رو زجر و بدبختی کشیدم تا به اینجا رسیدم و شدم افتخار تویسرکان.
سوالم از مسیولئن اینه: آیا شده تا حالا توی سرمای منفی یک تا منفی 10 درجه تمرین کرده باشن؟
شده مثل ما تمام عمر و جوانی و انرژی و هزینه شون رو گذاشته باشن؟
شده تا حالا توی یک وعده تمرینی 6 ساعت جونشون رو بگیرن کف دستشون و سوار دوچرخه و تو جاده باشن؟
شده تا حالا انقده فشار تمرین آورده باشن که مزه خون بیاد تو گلوشون؟
شده تا حالا با وعده های تو خالی و سر خرمن سر کار برن؟
چقدر دیگه داد بزنم؟ چقدر دیگه جلو مسیولئین سرمو کج کنم و دستم رو به نشانه کمک دراز کنم؟
چرا برای همه چیز و همه کس بودجه هست، بجز من ورزشکار که سالهاست دارم در سطح اول این مملکت برای این مردم افتخار آفرینی میکنم.
تا حرف از ورزش و مفاخر میاد، سلمان تیموری نفر اوله، ولی اقای مسئول شده تا حالا حتی به اندازه یک ریال به من کمک کرده باشید.
و اکنون من سلمان تیموری تا 15 روز دیگهر در جزیره قشم مسابقات قهرمانی کشور رو دارم و هفته بعد از اون هم در ابوظبی امارات مسابقات رده های سنی جهانی رو دارم و مجبورم به نمایندگی از مازندران در اون مسابقات شرکت کنم.
و واقعا تاسف میخورم به حال مسیولین تویسرکان که انقدر بی خیال هستند و خودشون رو زدن به خواب.
تویسرکان و مردم عزیزش را دوست دارم.
یا حق
سلمان تیموری
انتهای پیام/
مردم عزیز تویسرکان در حال سپری کردن شرایط بسیار سختی میباشم،
,همانطور که می دانید ورزش سه گانه تشکیل شده از سه رشته ورزشی شنا ، دوچرخه و دو که ورزشکار سه گانه می بایست به اندازه سه رشته ورزشی وقت و انرژی بگذارد و هزینه کند.
,با تمام سختی ها و مشکلات موجود و تمام کم و کاستی هایی که وجود داشته و دارد،اما خدا رو شکر مدت 6 ساله که ملی پوشم و چهار ساله که پرچم تویسرکان رو در کشور ، در بالاترین نقطه نگه داشتم و خدا رو شاکرم از این بابت.
,از اولی در قهرمانی کشور بگیر تا برسه به لیگ سالیانه و دومی غرب آسیا و ... که خود شما و همشهری های عزیز از خیلی از مقامهای من مطلع هستید.
,متاسفانه بارها و بارها به فرماندار، شهردار، نماینده محترم مجلس، اداره ورزش و جوانان و هر جا که شما فکرش را بکنید نامه زدم و درخواست کمک کردم، دیگر مسئول و نهاد و ارگانی نمانده که من صدبار نامه نزده باشم و بارها دست نیاز به طرف این عزیزان دراز کردم ولی دریغ از یک ریال که توی این چند سال به من کمک شده باشه(هر کس حتی یک ریال کمک کرده بیاد بگه) تمام این سالها رو زجر و بدبختی کشیدم تا به اینجا رسیدم و شدم افتخار تویسرکان.
,
سوالم از مسیولئن اینه: آیا شده تا حالا توی سرمای منفی یک تا منفی 10 درجه تمرین کرده باشن؟
شده مثل ما تمام عمر و جوانی و انرژی و هزینه شون رو گذاشته باشن؟
شده تا حالا توی یک وعده تمرینی 6 ساعت جونشون رو بگیرن کف دستشون و سوار دوچرخه و تو جاده باشن؟
شده تا حالا انقده فشار تمرین آورده باشن که مزه خون بیاد تو گلوشون؟
شده تا حالا با وعده های تو خالی و سر خرمن سر کار برن؟
چقدر دیگه داد بزنم؟ چقدر دیگه جلو مسیولئین سرمو کج کنم و دستم رو به نشانه کمک دراز کنم؟
چرا برای همه چیز و همه کس بودجه هست، بجز من ورزشکار که سالهاست دارم در سطح اول این مملکت برای این مردم افتخار آفرینی میکنم.
,
,
,
,
,
,
تا حرف از ورزش و مفاخر میاد، سلمان تیموری نفر اوله، ولی اقای مسئول شده تا حالا حتی به اندازه یک ریال به من کمک کرده باشید.
,
و اکنون من سلمان تیموری تا 15 روز دیگهر در جزیره قشم مسابقات قهرمانی کشور رو دارم و هفته بعد از اون هم در ابوظبی امارات مسابقات رده های سنی جهانی رو دارم و مجبورم به نمایندگی از مازندران در اون مسابقات شرکت کنم.
و واقعا تاسف میخورم به حال مسیولین تویسرکان که انقدر بی خیال هستند و خودشون رو زدن به خواب.
,
تویسرکان و مردم عزیزش را دوست دارم.
یا حق
,
سلمان تیموری
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه