به گزارش شبکه اطلاع رسانی داناسال ها بعد شاید برای فرزندانمان تعریف کنیم که ما هم روزی در یک قدمی شکست آرژانتین بودیم تا ذوق کنند. برایشان از اشکان دژاگه و آندو و قوچان نژاد بگوییم و از اینکه چند بار توپ را از مسی گرفتند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا,سال ها بعد نمی دانم کجای فوتبال دنیا باشیم اما افسانه های 31 خرداد در تاریخ ما ماندگار خواهد شد. دو افسانه ای که یکی شانزده سال پیش و برابر آمریکا خلق شد و دیگری همین امشب؛ آن هم برابر یکی از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال دنیا و سایر هم تیمی های سرشناسش. پس قطعا برای نسل های بعد خواهیم گفت که 31 خرداد 93 بر ما چه گذشت. برایشان خواهیم گفت که نود دقیقه در رویای شیرین گرفتن امتیاز از آرژانتین بودیم که ناگهان یک ضربه همه را از خواب این رویا که چیزی نمانده بود به واقعیت برسد، بیدار کرد. گل مسی آب سردی بود که تمام بدن های داغ و آماده انفجارمان را کرخت و بی جان کرد. می گوییم که چشم خیلی هامان خیس شد و ترجیح دادیم به سرعت بخوابیم!
,نه! این طور نمی شود! با این دلخوشی ها دلمان آرام نمی گیرد! لعنت به داوری که کاخ آرزوهای هفتاد میلیون ایرانی را خراب کرد. امان از بهترین بازیکن دنیا که نود دقیقه کاری به کارمان نداشت و همین شوتش را نگه داشت برای وقت های اضافه!
,حق چشمان بازیکنان ایران نبود که قرمز و بارانی باشد و خوشحالی مسی و دیگر آرژانتینی ها را نگاه کند. حق اشکان دژاگه بود که بهترین بازیکن میدان باشد نه مسی! حق کاپیتان ایران بود که تنها گل بازی را از روی نقطه پنالتی بزند نه کاپیتان آرژانتینی ها!
,خدایا ! این حق ما نبود!
,,
انتهای خبر
]
ارسال دیدگاه