شهیدی که تنها دغدغه‌اش خدمت به مردم بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از فراهان خبر؛ شهید اسداله غیاث آبادی، فرزند حبیب اله متولد ۱۳۴۰ در یک خانواده روستایی در روستای غیاث آباد فراهان متولد شد، تحصیلات ابتدایی را در زادگاه خود و دوران راهنمایی را در شهر ساروق که در نزدیکی روستای غیاث‌آباد بود به اتمام رساند.

اسداله برای ادامه تحصیل ناچار شد راهی مرکز استان شود و در این بین سختی های زیادی را تحمل کند؛ مدت چهار سال تحصیل در دوره دبیرستان را با خانه‌ای اجاره‌ای در شهرستان اراک آغاز کرد پس از مدتی راهی دزفول شد تا در منزل دایی خود به امر تحصیل با جدیت بیشتری بپردازد. در نهایت موفق شد که گواهی پایان دوره تحصیلی خود را در سال ۱۳۵۲ از هنرستان صنعتی برق اهواز در حالیکه با پدربزرگ خود زندگی می‌کرد، کسب کند.

اسداله در دوران تحصیل با حاج صادق آهنگران همکلاسی بود. این شهید به دلیل توجه بسیارش به درس یکی از شاگردان ممتاز از نظر اخلاق و درس محسوب می شد.

شهید غیاث آبادی در سالهای اوج مبارزات بر علیه طاغوت فعالیت های بسیاری داشت که مهمترین آن ها پخش اعلامیه و نوارهای سخنرانی حضرت امام خمینی(ره) و حضور فعال در تظاهرات و راهپیمایی‌ها بود.

تا حدی شوق حضور در راهپیمایی‌ها در او شعله‌ور بود که در همان سال‌های اوج انقلاب، پدر بزرگش از والدین او می‌خواهد که به اهواز بیایند و فرزندشان را با خود ببرند چراکه امانت نگه داشتن کاری بس سخت است و نمی تواند مانع از فعالیت‌های پرشور انقلابی وی شود.

شهید غیاث‌آبادی بسیار جسور و شجاع بود و حتی یک بار در مدرسه عکس شاه را پاره کرده بود و پدربزرگش می‌ترسد به خاط همین بی‌پروایی از سوی ساواک دستگیر و مورد شکنجه قرار گیرد.

وی علاقه زیادی به کتاب‌های مذهبی و مطالعه نهج البلاغه داشت و دیگران را نیز به مطالعه کتاب‌های مذهبی بخصوص کتابهای استاد مطهری تشویق می کرد.

شهید غیاث آبادی، پس از پیروزی انقلاب با جهاد سازندگی در محرومترین روستاهای خوزستان حضور یافت تا بتواند خدمتی به محرومان داشته باشد.

همزمان با آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، اسداله به پاسداران دفاع از کیان اسلامی پیوست و به جبهه‌های جنگ اعزام شد، مدت ۲ ماه در جنگ علیه دشمن کافر شرکت داشت و همیشه در آرزوی شهادت بود تا اینکه در اول اسفندماه در عملیات بیت‌المقدس در جبهه آبادان به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

مادر شهید اسدالله غیاث آبادی در وصف فرزند شهیدش می گوید؛

پیش از تولد وی خواب دیدم؛ مهتاب درب منزل ما آمده و در حال چرخیدن است وقتی خواب را برای دیگران تعریف کردم تعبیرشان این بود که صاحب فرزند پسر می‌شوم.

اسداله غیاث‌آبادی سنبلی از تقوی و ایمان بود که در سختی‌ها و مصائب هیشه استوار و صبور، تنها به خداوند توکل داشت؛ هرگز بابت حضورش در پاسداری از اسلام ریالی دریافت نکرد و معتقد بود این حضورش تنها خدمت است.

در روز شهادت حضرت فاطمه(س) به من گفتند؛ اسداله بیمار شده است و من برای عیادتش به اراک رفتم، زمانی که به اراک رسیدم با دیدن آمبولانسی که عکس اسداله را بر روی آن چسبانده بودند متوجه شهادت وی شدم و همان موقع شکر خدای را به جای آوردم که او به آرزوی خود رسیده است. زمانی که می‌خواست عازم جبهه شود رضایت مرا خواست و من هم به او اجازه دادم؛ در آخرین اعزامش او را بوسیدم و به خدای سپردمش.

اسداله در راه دفاع از اسلام و انقلاب هیچ ترسی نداشت و با شجاعت در این راه قدم بر می داشت.

این شهید والامقام در تاریخ اول اسفندماه 1360 در عملیات بیت المقدس به درجه شهادت نائل آمد.

انتهای پیام/