به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ فاطمه آزاد یکی از معلولین موفق بیرجندی در گفتگو با خبرنگار زنان شرقی به معرفی خود پرداخت و گفت: من متولد 1347 در روستای نویک منطقه گازار شهرستان درمیان هستم و در دو سالگی به دلیل بی احتیاطی خانواده از ناحیه هر دوپا معلول شدم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان شرقی,وی با بیان اینکه من تا سال 1373 در روستا و پیش خانواده ام زندگی می کردم، گفت: در ابتدا وقتی با چندتن از دختران معلول روستا به بیرجند آمدم، خانه ای اجاره کردیم و از طرف بهزیستی به صورت رایگان در کلاس های آموزشی گلدوزی شرکت کردیم و در سال 76 خودکفا شدیم.
,,
این معلول موفق و توانمند ادامه داد: در سال 78 خودم خیاطی را یادگرفتم و عضو هیئت مدیره شرکت تعاونی توانجویان بهزیستی شدم و در سال 84 ازدواج کردم و به عنوان عضو این شرکت تابه حال فعالیت داشته ام.
,,
خانم آزاد با بیان اینکه سالهای گذشته شرایط کاری بهتری فراهم بود و مشتری بیشتری داشتیم، افزود: اما در حال حاضر قیمت پایین محصولات بقیه شرکت ها اما با کیفیت پایین باعث شده تا ما سفارشات کمی داشته باشیم و تقریبا هیچ درآمدی از این شرکت نصیب اعضا نمی شود.
,,
وی اضافه کرد: من بیشتر به خاطر جو دوستانه و صمیمی دوستانم در این شرکت، اینجا را رها نمی کنم اما در منزلم شخصی دوزی انجام می دهم.
,,
این بانوی هنرمند بیرجندی با بیان اینکه توانمندسازی معلولین یکی از کارهای خیلی خوب است که موجب می شود افراد منت مردم و مسئولین را نکشد، گفت: متاسفانه یکی از مشکلاتی که در روند کارهای ما
,معلولین وجود دارد این است که وقتی ما به هر ارگان یا نهاد دولتی یا خصوصی نامه میزنیم آنها بدون هیچ تحقیق و رفع مشکلی، سریعا به بهزیستی ارجاع می دهند.
,,
خانم آزاد به بیماری همسرش اشاره کرد و افزود: همسرم بعد از حادثه ای که برایش رخ داد نمی تواند کارهای سنگین انجام دهد و در حال حاضر بیکار است و اگر کار سبکی همچون کارهای گلخانه ای پیداشود می تواند انجام دهد و به وضعیت معیشتی مان کمک شود.
,,
وی با بیان اینکه 2 سال شده منتظر یک بخاری از سوی بهزیستی هستیم، گفت: بنظرم کمک های دولتی به معلولین از تهران زیاد است اما هرچه در بین استان ها و شهرستانها توزیع می شود، آب می رود.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه