به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل کوگانا، هرمحدوده جغرافیایی به ظاهر موجود فکر سیال و روانی دارد و مظاهری جامد که در مجموع برروی نقشه بعنوان آبادی ( شهر ویا روستا و... ) دیده می شود.
عیار فکر سیال را می توان در قالب تنوع برخورهای روزمره ، محاورات و مکاتبات، اتصالات و ارتباطات جاری بر صفحه ی فضای مجازی و شبکه اجتماعی در آن ظاهر جامد را می شود در مناطر ساختمانی ، کوچه ها وخیابان نوع ابزار وماشین و حتی میدان مرکزی شهر سنجید وارزیابی کرد.
,
این دو در مقیسه با هم روابطی دارند و تفاوت هایی اولی بجهت خاصیت پنهان خود دیرتر قابل بررسی است ودومی از منظر آشکار خود که می تواند پیامد گردش رویه پروسه اولی باشد سریعتر مزایا و معایت خود را نشان می دهد ولی در مجموع هر قابل مطالعه اند با اندکی تامل و تاخیر در این دو پایه باید منتظر نوع نگاه مراقبین وناظران رسمی و غیر رسمی در ارزیابی و قضاوت در سطوح مختلف تعیین می شود و نوع نگاه ایشان را به ما تعیین میکند بعبارت دیگر نوع نگاه حادث مساوی با "نمودنمایان" ماست.
,
بخاطر دارم سالهای نچندان دور کنش گران اجتماعی شهرمان موضوع تاسیس فرودگاه کنگان را برسر زبان داشتند و خود این موضوع تا مدتها در محور بحث وجدلی گسترده قرار داشت و اما پس از آن سالها اکنون بجایی رسیدیم که موضوع ایستگاه و پارکینگ تاکسی های برون شهری مسافربری به شهر های اطراف با کمبود فضای فیزیکی مواجه هستند، چه شد که ما به این وضعیت افتادیم ؟
,
یا در قاب فکری ساده خاص نمونه دوم، فردی شهر چک های برگشتی و بی محل متعدد دارد چگونه به دست چک های متنوع دست پیدا می کند و این رویه ادامه پیدا می کند؟ در حالی که اگر از دسته چک شما چند مورد چک بدلایل مختلف به بانک نرسد و تعداد چک های ثبت نشده مربوط به آن دسته چک به نرم مورد نظر باجه دار نرسد از دریافت دسته چک تا تکمیل خواسته ی موسسه ی مالی محروم می شوید؟
,
و پس از این مقدمه چند روز گذشته تعدادی از شهروندان تحت تاثیر حقوق فراموش شده و مطالبه گری اجتماعی افتادند که قابلیت خوبی را بنمایش گذاشت گرچه مسئله ی تعاونی مرزنشینان در مقابل طیف گسترده مطالبات مردم این شهر جزئی کوچک بشمار می رود و سریعاً باید وضعیتش روشن شود اما این پروسه را می توان برای درخواست های بعدی سکوی جهش نامید خصوصا که صفحه سالهای آرامش بی تفاوتی را تا حدودی به واقعه ی آغاز یک توفان نزدیک کرد که این"حرکت راهبردی"می تواند پایه گذار تجربیات ارزنده طرفهای دوطرف هر ماجرائی باشد و نتجه مثبتی را عاید شهروند پرسشگر نماید .
,
امکان نیاز به منشور بخشی بنیادین این حرکت طوفانی با بادبانی وزین موثر وجهت دهی سازنده ضرورتی انکار ناپذیر است تا روزهای طوفان به توفند و یا سکون مرده مانندسابق تا خواسته دچار نشود بُعد ساماندهی و سازماندهی یک پروژه ارزشمند از این دست تا توامندی دستاوردی چون تغییر نگاه ها و تکمین طرفهای مسئول در پاسخگوگی و براوری مطالبات لزوم بکارگیری چهارچوبی هدفمند با سازکارهای متنوع و مصمم است که انسجام واقعی را باید در بادبان "کنگان همه" جسجو کرد .
,
و طبعتاً هرکه دل درگرو کنگان دارد بر منافع شخص و گروهی خاص اصرار نخواهد داشت.چون نه سفینه نوح می خواهد برپا شود که برخی غرق شوند و بعضی نجات یابند و نه در کشتی خضر کسی حق دارد به جای خود را سوراخ کند .
,
اما سخن این که با آن شیوه های منسوخ شده اقلیت خواه که با نقشه های فردی دست چندم لو رفته بقول دوستمان(درِ پیتی)که صدایش نه به بوشهر می رسد نه فریادش به چغادک و من هستم ومن و مختصراً امو را در وجه تعامل بسبک خویش می نامید کار بجایی نرسید ونخواهد برسد.
,کار کنگان باید از نو شروع شود . محلات مختلف با چند نفر از معتمدین برگزیده "اندماجی" خوشفکر مجرب ، دلسوز بنشینند و مسئولیت نقش سازندگان شهر و تقسیم سهام برخورداری و طرح سوزاندن ریشه ی فساد وخودخواهی را میان همگان به عدالت تحت منشور "کنگان برای همه " تدوین وتنظیم کنند.
,
روشن است که اگر ادعاهای گذشته حاصلی داشت نه طوفانی به پا می شد ونه کسی مظنون و متهم ...
,
بگذاریم کنگان مسیر خودش را خودش بیابد . تغییر گفتار و تعویض تاکتیک رفتار چیزی را عوض نمی کند.این باز صحنه آرائی های تکراری نه تنها ضربه به شهراست بلکه شهروندان را هم تا مرز آسیب دیدنهای جدی پیش برده است که یکی از عوارض آن همین بروز بی اعتمادی فیمابین برخی از این محله نسبت به بعضی دیگر در فلان محله است که این روند نتیجه کارکردهای مدعیان بلامنازع گری یکه تاز یکسویه نگر در ملاحظات درون شهری بوده است.
این طوفان شخصی را هدف قرار نداده بلکه دقیقاً رفتار وکردارهای اشتباه و بی نتیجه را برنتافته است.
"طوفان مغزی "در قابلیت های جوانان وظرفیت های فیزیکی شهر امور ساده ی نیستند که بخواهیم از آن غفلت کنیم و یا در سبد شخصی چالش برانگیز خود بریزیم.جور طرح مطالبات را حتی اگر یک عده معدود کشیده باشند بازهم جا دارد که عموم ازفرایند نتایج آن بهره شوند ومانند سابق پر مانع نباشد که این دو بیت شعر تداعی اذهان شود:
بیستون را عشق کند وشهرتش فرهاد برد؟
رنج گل بلیل کشید بوی ان را باد برد.
,
,
,
,
,
,
,
عبدالمجید اورا
,
,
]
ارسال دیدگاه