کاروان لاله‌ها، بچه‌های بندر را سرذوق آوردند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای ساحل،  لاله‌های پرپرشده ای از سال‌های دور، در فصل شیدایی به این شهر آمدند تا در آستانه سال جدید، مرهم نفس‌های تنگی باشند که سال‌ها خود، دست و سر و پا که نه ریه و چشم را پیشکش کردند تا مردم این شهر زنده بماند. غروب سه شنبه بندرعباس به عطر لاله‌های دیروز کربلای ایران معطر شد.

عشاق شهدا به رسم ادب و احترام، به دنبال پیکرهای گلگون شده دشت‌های کربلای ایران، از مصلی بندرعباس و در کنار قبور شهدای گمنامی که نام دارتر از هر نامداری هستند، و سال‌ها مهمان این شهر هستند، به همراه قاری مراسم، آیه؛ «مپندارید کسانی که در راه خدا کشته می‌شوند، مرده هستند، بلکه آنها زنده هستند و نزد پروردگارشان روزی می‌خورند» را زیرلب زمزمه کردند تا یادآوری کنند که تک استخوان‌های شهدا فقط تکه استخوان نیست بلکه آنها زنده‌اند و نزد پروردگار مقامی بس بزرگ و ستودنی دارند.

عشاق شهدا به رسم ادب و با ذکر لبیک یا حسین همراهی می‌کردند کاروانی از گل‌های لاله را. یکی قدم‌هایش آهسته بود، دیگری تند، یکی دستش بر سینه و آن یکی با چشمان پراز اشک تابوت شهدا را گرفته بود. دختران و زنان این شهر به یاد سال‌های دور جنگ از کاروان لاله‌ها با گل و شکلات استقبال می‌کردند.

بچه‌های دبستانی هم با اسپند و دود به صف شده بودند. اینجا به احترام شهدا نظم خوبی داشتند. سرو صدا و جیغ و داد نمی‌کردند. فقط کاروان را نظاره می‌کردند و شهدا را به هم نشان می‌دادند. دسته‌های کاروان از وسط این صف کوتاه می‌گذشتند. در دل این بچه دبستانی‌ها هم یک شور و شعف بود.

شلوغ بود، خیلی‌ها آمده بودند. خیلی‌هایی که دل پردرد داشتند آمده بودند. به گمانم مادران شهدای این شهر برای پرستوهای مهاجری که به گمنامی خوانده می‌شوند، در دل سوگواره می‌خواندند. و به دنبال یوسف‌های گمشده خود بودند. به گمانم نوزادان هم در بغل مادرانشان با نواهای عاشقانه کجایید ای شهیدان خدایی بلاجویان دشت کربلایی آشنا بودند این از سکوت آنها پیدا بود.

مادری با عصا و پای گچ گرفته لنگان لنگان از ابتدای مراسم استقبال تا مقصد یعنی امامزاده سیدمظفر، رسم ادب را به جا آورد.

ای بچه‌های بندر بیاین بازم مهمون داریم، آی بچه‌های بندر مهمون بی نشون داریم. آی بچه‌های بندر بازم گل لاله داریم آی بچه‌های بندر شهید ۱۷ ساله داریم، شهید گمنام خوش آمدی به مرکز خلیج فارس ایران، شهید آوردند برامون بازم غم و ناله داریم، آی بچه‌های بندر، بیست گل لاله داریم، آی بچه‌های بندر بیست گل لاله داریم… این بیت‌های شعر از زبان مداح خوش ذوق حس غیرت و شعف را در بچه‌های بندر دوچندان کرد. بچه‌های بندر هم با این نواها همصدا شدند.

عشاق لاله‌های شیدایی این شهر خود را که پارک شهر رساندند، سوز دلشان انگار بیش شده بود، این بار هم در اسقبال از جوانان دیروزشان مشت‌ها را گره کردند و مرگ برآمریکا گویان، آل سعود را خائنی خواندند که دست‌هایشان به خون جوان‌هایی پرپر شده‌ای آغشته است که این سال‌ها و این روزها زخم دل مردم بیداردل دنیا شده است.

حاج اکبر ریاحی از رایحه عطرآگین لاله‌های دسته دسته‌ای خواند که به این شهر صفا آوردند: ای دوست به شهر ما صفا آوردی، این رایحه را تو از کجا آوردی، انگار نماز عشق را از سرصبح بر تربت لاله‌ها به جا آوردی…از سال‌های دور، لاله‌های پرپرشده ای در فصل شیدایی به این شهر آمدند تا در آستانه سال جدید، مرهم نفس‌های تنگی باشند که سال‌ها خود، دست و سر و پا که نه ریه و چشم را پیشکش کردند تا مردم این شهر زنده بماند. غروب سه شنبه بندرعباس به عطر لاله‌های دیروز کربلای ایران معطر شد.

او وقتی شروع کرد به روضه خوانی و از آتش زدن خانه زهرای اطهر گفت، برخی‌ها که ایستاده بودند، برروی خیابان نشستند و بر رنج‌های دردآور یاس کبود به سوگ نشستند. مردم بندرعباس و بچه‌های بندر با کاروان لاله‌ها خود را برای تجدید میثاق تا امامزاده رساندند. اینجا بازهم شلوغ شده است همه به استقبال آمده‌اند.

آری بیست لاله بی نشان در این روزهایی که یادآور فصل داغ شیدایی و عزای فاطمی است، از صبح سه شنبه مهمان مردمانی هستند که به خونگرمی معروف‌اند و از مهمان به خوبی پذیرایی می‌کنند باشد که عطر و رایحه این شهدای بی نشان را خوب تنفس کنیم تا غم‌های کهنه را از دل بشوییم. چند روزی را خومهمان نوازی و طلب شفاعت کنیم.

فرنگیس حمزه یی

انتهای پیام/