میم مثل مادر...

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری اورامانات؛ خونریزی شدید، افت فشار، درد و رنج زایمان، به این واژه ها که می اندیشم، تمام وجودم پر از نفرت و خشم می شود، ستون مهره هایم تیر می کشد و پرسشی در سرم دور می زند، آخر چرا!؟ به فرموده ی قرآن مجید: بِأَیِ ذَنبٍ قُتِلَت؟ آیا گناه این زن چیست؟ جبر جغرافیائی؟ شاید اگر اهل مریوان و سروآباد نمی بود، سالهای سال می زیست و ثمره ی زندگی پر رنج و درد پدرومادرش، سایه ی سر کودکش و یار و یاور همسرش چنین پرپر نمی شد.

 اگر شرایط ایجاب می کرد، لابد در بیمارستانی مجهز، با کادر درمانی باشرف و متعهد مانند یک انسان! وضع حمل می کرد. نمی توان زحمات پرسنل بیمارستان را با قصور یا خطائی نادیده گرفت، طبیعتاً در هر جامعه ی آماری نرمال، انسان های خوب و بد، یا سیاه و سفید و حتی خاکستری وجود دارند، اما آنچه می بینیم، بیشتر نارضایتی است، داد و فغان قشرهای پائین و ضعیف جامعه است.

هزینه های درمان و خدمات پزشکی بسیار بالا است، اگر پوشش بیمه ای نباشد، قطعاً درصد بالائی از افراد جامعه توان پرداخت این هزینه ها را ندارند، (به عنوان مثال با توجه به اینکه پوشش های درمانی در بحث خدمات دندانپزشکی ضعیف است، بسیاری از افراد جامعه یا از درد دندان می نالند، یا از درد هزینه های سنگین آن!)

در کنار این پرداخت های سنگین، متأسفانه صف های طولانی، ازدحام، کیفیت نازل خدمات ارائه شده و از همه دردناکتر بی احترامی پرسنل درمانی(به ویژه خود پزشکان محترم!) و عدم رعایت اخلاق حرفه ای، مردم دردمند را به شدت آزار می دهد، به گونه ای که میزان بداخلاقی و اهانت و حتی عدم رعایت پرنسیپ های پزشکی، با میزان مدرک، تخصص، تجربه و معروفیت جناب پزشک، نسبت مستقیم دارد!

مسئولان محترم وزارت بهداشت باید بدانند که مردم "حق" دارند، این یک لطف نیست، بلکه یک حق طبیعی است، پزشکان متعهدند، این تعهد، فقط یک تعهد اخلاقی و حرفه ای نیست، بلکه یک الزام است، یک وظیفه ی ذاتی است، اما علیرغم تکرار فجایعی از این دست، علیرغم هیاهوی بسیار، در همچنان بر این پاشنه می چرخد.

امیدواریم این بار، مسئولین امر و متولیان، به ویژه نماینده ی محترم مجلس شورای اسلامی، این پرونده را به صورت ویژه و تا حصول نتیجه پیگیری نمایند، امیدواریم پیگیری قضائی و جدی این پرونده درس عبرتی باشد برای پزشکانی که سوگند نامه ی پزشکی را امضاء کرده، اما چندان پایبند نیستند، پزشکان متوقع و بی اخلاقی که در قاموسشان فقط پول معنی دارد و به تنها چیزی که می اندیشند، خودشان است...

پی نوشت: ضمن اعلام برائت و رنجش خاطر از این خطای آشکار، ادای احترام می کنیم به پزشکان، پرستاران و اکیپ درمانی سپاه پاسداران، که علیرغم داشتن بالاترین تخصص ها، بدون هیچ چشم داشت مالی، رنج خدمت رایگان در مناطق محروم و دورافتاده، با کمترین امکانات را به جان می خرند، فقط برای آنکه سبب التیام بخشی از دردهای بی شمار مردم محروم باشند، در سالهای گذشته اسنقرار بیمارستان های صحرائی سپاه در اورامان، دزلی، پایگلان و... و ارائه ی رایگان بهترین و باکیفیت ترین خدمات، همراه با اوج تکریم و احترام، شاید اندکی ما را متوقع کرده، شاید...

انتهای پیام/