به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نسل فردا؛ این جا دانشگاه است. دانشگاهی که ای کاش دانش گاه باشد. دانشگاه مکانی است علی القاعده برای پرورش چمران ها... .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نسل فردا,خودم را روی پنجه ی پا می کشم، دستم را برای چشمانم سایه بان می کنم تا خوب بتوانم به دور دست ها نگاه کنم اما هر چه می نگرم خبری از حسن باقری نیست. معلوم نیست این پسر این روز ها سرش کجا گرم است، جنگ که تمام شد، خرمشهر که آزاد شد، دیگر وقتش رسیده به جبهه ی دانشگاه بازگردد و سلاح قلم را در دست گیرد.
,اصلا باید بروم سراغ حاج ابراهیم، این طور که نمی شود... آری باید خودش کاری کند، گره کار به دست همت باز می شود.
,دوان دوان پله ها را پشت سر می گذارم و به راهروی طویل دانشکده می رسم. دانه دانه کلاس ها را می گردم، از ابراهیم هم انگار خبری نیست. خدایا حالا چکار کنم؟ دانشگاه که بدون همت نمی شود.
,سر به زیر می اندازم قصد دارم برگردم که صدای حضور غیاب استاد یکی از کلاس ها توجهم را جلب می کند. احمدی روشن ... احمدی روشن ... مصطفی احمدی روشن ... « اگه دیدینش بهش بگید بره حذف کنه غیبت هاش خیلی زیاد شده»...؛ باور نمی کنم مگر امکان دارد؟ مصطفی و غیبت ؟!
,انگار یک جای کار اشکال دارد، گمانم چیزی سر جایش نیست، سر در گم شده ام، حیرانم ... چرا باید چمران در کردستان جا بماند؟ مگر خدا حسن باقری را فقط برای فتح المبین آفریده بود؟ همه ی این ها به کنار جای خالی حاج ابراهیم را چگونه پر کنیم؟
,دلم می خواهد از ته دل فریاد بزنم آهااای دانشجو ها، آهااای مسئولین، آهااای اساتید، دانشگاه همت می خواهد. چرا نمی فهمید فرمانده که نباشد خط می شکند؟ چرا باور نمی کنید دانشگاه هم خط مقدم است؟
,دشمن این بار چراغ خاموش جلو می آید، چکمه و لباس جنگی اش را در آورده، حالا دیگر کفش براق می پوشد وکت و شلوار به تن می کند. چنان لبخند دل فریبی می زند که گویی عاشقی به معشوقش رسیده. ولی به روح امام قسم و به خون شهدا، دشمن همان دشمن است.
,روباه پیر لباس گربه به تن کرده و شیطان بزرگ در غالب فرشته ی مهربان در آمده است. غده ی سرطانی هم نقش سرما خوردگی را بازی می کند. این بار هم باید تهرانی مقدم دست به کار شود و موشک هایش را از سنگر دانشگاه به سمت مواضع دشمن شلیک کند.
,اماممان، امسال فرمان اقدام و عمل صادر کرده بود اما دریغا... .حسن باقری را بگویید بیاید، فتح المبین دیگری در راه است. آری ما همان دبستانی هایی هستیم که امید امام به ما بود. امروز وقتش رسیده که ثابت کنیم میراث دار خوبی برای پدرانمان هستیم. امروز چشمان انقلاب به دستان ماست و دستان ماست که خیبر می آفریند.
,دیگر نباید جای همت در جبهه ی دانشگاه خالی بماند. باید چمران را از دل کردستان پای میزهای چوبی دانشگاه بکشیم .ما باید چمران جبهه ی دانشگاه باشیم این بار که استاد حضور غیاب کرد و اسم احمدی روشن را خواند باید کل کلاس یک صدا حاضر بگوید ... . اینجا دانشگاه است ...دانش گاه.
,یادداشت از مهرداد احمدی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه