گمنامانی که گمنام نیستند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از رفتارنیوز، رمز گمنامی و مفقود شدن تعدادی از رزمندگان پس از شهادت همان رمز مفقود بودن قبر حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) است و سر یکی از اسرار مفقود بودن قبر فاطمه(سلام الله علیها) استمرار انقلاب اسلام و مظلومیت امیرالمومنین(علیه السلام) بود.

در این زمانه که انقلاب پیروز شد جمعی مفقود شدند و بیش از گذشت چندین سال در شرایطی به وطن بازگشتند که کشور در شرایط و حوادثی قرار داشت و آنجا فهمیدیم که مفقود بودن شهدا همان سری است که در مفقود بودن حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها) وجود رداد.

هر زمان کشور دارای مشکل و انحراف می‌شود تشییع پیکر شهدا نظام را بار دیگر در ریل خود قرار می‌دهند و فضای کشور را به سال‌های ۵۹ و ۶۰ می‌برند و مردم همه در نقطه شروع انقلاب قرار می گیرند و بار دیگرعهد می بندند تا در مسیر شهدا زندگی کنند.

خدا را شکر که در مقاطع مختلف شهدا وسیله‌ای می‌شوند که ما در این راه مقاوم تر و مصمم‌تر شویم و خداوند حجت‌هایی را بر ما تمام می‌کند که  کسانی که تزلزل و نقدی بر این حرکت دارند هم محکوم می‌شوند و این مصادیق که اتفاق می‌افتد حضور شهدای گمنام که فضای عطرآگینی در جامعه به وجود می‌آورند و روحیه جهادی را در جامعه تقویت می‌کنند.

در ایام سوگواری مادر پهلو شکسته سادات، مادری غریبانه و مظلومانه در تاریکی شب و گمنامی در کوچه های مدینه تشییع و تدفین شد اما اینجا هرمزگان پیکر مطهر 20 شهید گمنامی که گمنام نیستند بلکه آنان با نام ترین مخلوقان آسمانی هستند بر روی دستان مردم از روز سه شنبه تا روز جمعه 13 اسفند ماه یکهزارو سی صدو نودو پنج فضای شهر را معطر به عطر حضور خود نمودند و در دهستان شمیل و شهرهای تخت، فین، تازیان، سردشت بشاگرد، منطقه چهواز پارسیان، والی‌شهر (منطقه کشپیری)، شهرک المهدی منطقه پنجم ندسا، بندر مقام شهرستان بندر لنگه باشکوه و عظمت تشییع و تدفین شدند.

مادران برای مادری ، خواهران برای خواهری، برادران برای برادری و پدران برای پدری آمده بودند تا از این گلگون کفنان و قهرمانان و جان برکفان میهن اسلامیمان استقبال کنند،

مردم ولایتمدار هرمزگان خوب میدانند و قدرشناس هستند که آرامش و امنیتی که امروز داریم به برکت خون پاک همین لاله های زهرایی است، لاله های زهرایی که اگر چه گمنام اند و نام و نشانی از آن ها نیست اما با حضور پرشور امت حزب الله تشییع شدند و مثل مادرشان غریبانه و شبانه تدفین نشدند.

همه آمده بودند، پیر و جوان، کوچک و بزرگ مادرانی با طفل شیرخواره، پیرمردانی و پیرزنانی لنگان لنگان و عصا به دست می آمدند، پیرمردی میگفت اینان همرزمان من بودند، دیگری می‌گفت برادرانم اند تا جان دارم در این مراسمات شرکت می کنم

مادر و خواهر شهید، کفن شهدا را در آغوش گرفته و لالایی می خواندند و با ذکر یاحسین و صلوات آن ها را در جایگاه عبدیشان می‌گذاشتند.

خداوند حجت را بر ما تمام کرده مسیر شهدا حق است و ما این مسیر را مصمم‌تر ادامه خواهیم داد.

انتهای پیام/