سنگر کمین ناباورانه شهید خیاط را از گردان گرفت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛

به گزارش بازتاب گهر؛ بسیجی شهید احمدرضا بیات یکم فروردین ۱۳۴۰، در شهرستان بروجرد به دنیا آمد.

احمدرضا مانند پدرش خیاط بود. سال ۱۳۶۰ ازدواج کرد و صاحب یک پسر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست  و هشتم خرداد ۱۳۶۴، در زبیدات عراق بر اثر اصابت گلوله به سر، شهید شد.

همرزم شهید بیات می گوید: تابستان بود و سنگر ما در نزدیکی سنگر شهید بیات بود، از فرط گرما و ترس عقرب؛ بعضاً بچه ها بیرون از سنگر می خوابیدند. اول شب بود که شهید بیات چند ساعتی بود که از یک مرخصی 24ساعته ازشهر(بروجرد) برگشته بود و از آنجایی که اسمش در لوح نگهبانی قرار داشت باید سر پستش حاضر می شد.

آخرای شب بود که شهید بیات با عزیز دیگری بنام شهید شریفی( که بعدها به شهادت رسید) از کنار ما جهت نگهبانی به سمت سنگری که چند صد متری جلوتر از خاکریز قرارداشت(سنگر کمین) عبور کردند، کمتر از نیم ساعت از رفتن این دو عزیز نگذشته بود و من هنوز بیدار بودم و متفکرانه چشم به آسمان و ستاره های درخشنده و جذاب دوخته بودم، در این اثنا بود که متوجه زمزمه هایی همراه با ناله از سمت سنگر کمین شدم، نزدیکترین فرد به صدا من بودم که خیلی سریع در سیاهی شب خودم را به سمت صدا رساندم.

صدا مربوط به شهید بیات بود، سرش را گرفته بود و ناله می کرد و مدام می گفت تیربه سرم خورده، در نگاه اول گفتم خوب چیزی نیست الان میریم اورژانس، اما چندقدمی که به سمت سنگرها رفتیم دیگر نای راه رفتن نداشت در حالی که کمکش کردیم دراز کش روی زمین قرار گرفت، زیر نور فانوس دنبال محل اثابت تیر بودیم به سختی قابل روئیت بود اندکی جراحت و مقداری خون سرو گردنش را گرفته بود، کاملا بی هوش شده بود و همگی فکر می کردیم که یک تیر سطحی به ناحیه سرش اصابت کرده و چندان خطری هم ندارد و کاملا امیدوار به زنده بودنش بودیم. خیلی زود بچه های فرماندهی گردان ثارالله با خودرویی آمدند و آن عزیز را به اورژانس بردند.

در دقایقی که روی زمین قرار گرفته بود در عین حالی که تدریجاً بی رمق می شد مدام از فرزندش یاد می کرد، نمی دانم شاید اگر فرزندش این خاطره را بخواند برایش شیرین و البته درد ناک باشد.پس از 31سال همچنان دلگویه هایش در گوشم نجوا می کند، نام فرزندش را به زبان جاری می ساخت و از یتیم شدن فرزندش می گفت.

چند روزی گذشته بود و خبری از احوالات شهید نداشتیم تا اینکه به مرخصی رفتیم و در کمال تعجب متوجه شدیم که احمدرضا بیات به شهادت رسیده است.

محل دفن: بهشت شهدای شهرستان بروجرد

روحش شاد و درجاتش متعالی

یادداشت: همرزم شهید

انتهای پیام/