آیا می توان بر بحران محرومیت دلفان غالب شد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از دلفان امروز؛  آیا می توان بر بحران محرومیت دلفان غالب شد؟ این سئول  سالهاست ذهن مردم ، دلسوزان ،خصوصا جوانان وتحصیلکردگان منطقه ما را مشغول نموده و عمیق تر شدن آن هر سال نسبت به سال قبل شرایطی را بوجود اورده که  امروز می توان  به آن از منظر یک فاجعه  که ریشه تمام مشکلات موجود است نگاه کرد.

به نظر می رسد تا موضوع توسعه همه جانبه شهرستان را به یک فرهنگ ومطالبه عمومی تبدیل نکنیم ،وضعیت نه تنها بهتر نخواهد شد بلکه همانگونه که درسالیان گذشته اتفاق افتاده دراینده بدتر هم خواهد شد.

این محرومیت به شرایطی رسیده که نه از دست نماینده منتخب با هر شعار و توانی وسرعتی، کاری ساخته است و نه از مدیریت فوق تخصص جناحی و باندی !

اما با تمام این اوضاع و احوال به نظر من عبور از بحران فوق هم شدنی وهم دور از دسترس نمی باشد، منتها راه و روشی دارد که  باید مورد توجه و بر اساس آن این مسیر سنگلاخی را هموارنمود.

البته با لحاظ شدن شهرستان دلفان بعنوان یکی از ده شهر محروم کشور زمینه بسیار مساعدی را برای همه  مردم و مسئولین فراهم نموده تا با استفاده منطقی و درست از آن بهره لازم را برده و زمینه خیزهای بلند توسعه همه جانبه و پایدار را بوجود آوریم.

برای نیل به این هدف بزرگ وگرانبها باید کارهای زیر انحام گیرد:

اول:

بستر سازی لازم در سطح شهر و روستا ها در قالب طرح جامعه پیشرفت و توسعه همه جانبه در قالب چند برنامه مثلا چهار ساله، که در گیرنده طرحهای کوتاه مدت، میان مدت، وبلند مدت باشد.

آنچه که نماینده محترم می تواند دراین زمینه انجام دهد تشکیل کار گروهی متشکل از بدنه کارشناسی اداری وبخش دانشگاهی سیت ، این کارگروه وظیفه داشته باشد استراتژی بیست سال اینده شهرستان را درتمام ابعاد از صفر تا صد (ظرف مدت زمانی مشخص مثلا  سه تا شش ماه)  تدوین و مجموعه طرح ها ونیازمندی های را در قالب یک کتابچه تکثیر و آنرا  دراختیار مردم و مسئولین  قرار دهند تا با  طرح چشم انداز مورد نظر آشنایی یافته و بر اساس آن از نمایندگان و مسئولین خود مطالبه نمایند.

دوم:

آنچه که باید درقالب این طرح ها گنجانده شود ، شامل چندین طرح کلان که بودجه آن از دولت، یا بنگاه های بزرگ اقتصادی نظیر بنیاد مستضعفان، یا آستان قدی رضوی و.... مجری ومالک آن باشند، زیرا با توجه به همه پارامترهای اقتصادی هیچ سرمایه گذار خصوصی نمی خواهد بودجه هنگفت خود را درجاییکه هیچ چشم انداز ی برای بازار مصرف آن نمی بیند هزینه کند.

ولی این بنگاه ها وسیستم گسترده آنها  چون دسترسی مناسب به بازار مصرف را دارند در هر نقطه ای می توانند سرمایه گذاری نمایند که هم اکنون حضور سه نهاد اقصادی کلان درمنطقه بسیار امید بخش است.

_ دراین چشم انداز یکی از الویتها باید گسترش شبکه حمل ونقل باشد، که مهمترین ان اتوبان شمال جنوب که از پل ذال به سمت الشتر ،دلفان، هرسین، کرمانشاه. وکردستان ،ودرنهایت به ارومیه وصل میشود،این کریدور،دست رسی به مرزههای عراق وترکیه را برای رونق بخشیدن بخس صادرات مهیا می کند.

_ تدوبن طرح راه اهن  خرم اباد الشتر، نورآباد، هرسین وکرمانشاه، برای دسترسی به سیستم ریلی بین المللی

_دربخش هوایی باتوجه به فرودگاه بین المللی کرمانشاه این زمینه خود بخود مهیا می باشد.

_همانطوریکه اشاره شد دراین طرح تدوین چندین کارخانه بزرگ ( هم اکنون طرح های ان هم در ادارات کل استان موجود است ) تا پایدار بودن توسعه در منطقه تضمین، وسرمایه گذاران بخش خصوصی به واسطه حضور بخش نیرومند اقتصادی کشور رغبت وانگیزه حضوروسرمایه گذاری را بیابند.

_ بسیج شوراه های روستایی برای کمک وتدوین طرحهای متناسب با روستای مربوطه ودرراستای همان چشم انداز بلند مدت، این امر وضعیت شوراه ها را از حالت فعلی که منجربه  دو یا چند قطبی کردن  روستاهها وبیهوده کاری انان گردیده خارج ومسیر وحدت همکاری و توسعه و آبادانی را درپیش خواهند گرفت.

مثلا تاسیس یک شرکت بزرگ برای یکپارچه سازی اراضی و تشکیل شرکت های اقماری در روستاها:(این طرح سالهاست به جهاد کشاورزی ابلاغ ولی به دلیل عدم اجرا یا  استقبال مردم هیچ پیشرفت محسوسی درتعغیر نوع کشاوزری بوجود نیاورده)

 دامنه اجرای طرحهای کشاورزی ودامپروری فراوان است منتها مدیریت متمرکز وجود ندارد. مردم هرمنطقه بهتراز هرکارشناسی راه پیشرفت خودرا میدانند ، اما مساعدت وهمکاری وسرمایه لازم را ندارند.


سوم:

مجموعه طرحهای تدوین شده با هماهنگی نماینده متنخب درمدیریت شهرستان تصویب و بعنوان مطالبه مردمی علاوه بر روند جاری ادارات در دستور کار آنان قرارگیرد، البته طبیعی است که مسئولین ادارات با کمک مدیریت شهرستان و پشتیبانی نماینده منتخب طرح های مورد نظر را به تصویب استانی رسانده وبعد از این مرحله چانه زنی کشوری آغاز تا در برنامه کلان  توسعه وبرنامه های سالانه استانی گنجانده شوند.

حسن این کار این است مدیران لایق وخدمتگذار کاملا مشخص ودر صورت لزوم جابجایی ها منطقی صورت میگیرد ومدیران هم میدانند ازکجا باید شروع ومسیرشان چگونه باید باشد ،امنیت شغلی هم پایدار خواهد شد.
‌
وقتی که ما توانستیم مجموعه نیازها و زمینه های توسعه را تدوین و آنرا دراختیار مردم ومسئولین استانی و کشوری قرار دادیم بستر مناسب وشرایط لازم برای یک خیز بلند فراهم گردیده و درچنین شرایطی رغبت سرمایه گذاران مهم برای اجرای صنایع کوچک وبزرگ بسیار بیشتر خواهد شد.
‌

دراین شرایط هم مردم میدانند چه می خواهند ، هم مسئولین میدانند چکار باید بکنند، و طبیعی است انتخابات ما هدفمند شده وکسانیکه توانایی اجرای این خواست عمومی را دارند دررقابتها وارد عرصه میگردنند ومردم هم از بین انها توانمند ترین  را انتخاب خواهند نمود ،شعار و فعالیت کاندیدا ها هدفمند و درمسیر توسعه قرارمی گیرد ،مردم میدانند مدیران  ونماینده وشوراه های شهر و روستا اوضاع را چگونه  و درچه شرایطی تحویل گرفته اند و نتیجه عملکردشان چگونه بوده است ،شیوه سنتی فعلی جای خود را به نگرش مدرن وقابل محاسبه خواهد داد.

امروز متاسفم وقتی که میبینم به جای تدوین طرح های گردشگری در کنار سد معشوره ، سد تاج امیر یا آب گرمه خود و مردم را درگیر جنگ روانی کرده ایم که مثلا چرا اسم سد گاوشمار یا ...نیست یا فریاد بزنیم اب گرمه جز پیکر ماست. تا زمانیکه ما زمینه استفاده بهینه را از آن فراهم نیاوریم اینگونه شعارها نه تنها مفید نیست بلکه زمینه سرمایه گذاری دیگران درانجا که میتواند برای ما هم مفید باشد را از بین میبریم.

البته این تعصبات دوستان بسیار قابل تقدیر است ومحترم .

درشرایطی که جامعه ما هر روز فقیر ترمی شود و درزمینه های مختلف درگیر این بحران گشته ایم به جای همفکری برای رفع آن انگشت اتهام را به سوی همدیگر دراز وخود را درگیر مجادلات بیهوده واعصاب خورد کن نموده ایم درحالیکه فرصت های فرا رو یکی پس از دیگری از دست میرود .

دراین زمینه بحث ها زیاد است که امیدوارم باب گفتگو دربین اندیشمندان ، وصاحب نظران وکارشناسان محترم ودر تالار های مجازی باز تا دریک گفتمان اساسی زمینه این تحول مهم به فضل الهی فراهم شود.

* علی محمد نظری

انتهای پیام/