برادرانی که گمنام به دفاع حریم اهل بیت(ع) شتافتند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ زهرا بختیاری مادر شهیدان مصطفی و مجتبی بختی از شهدای مدافع حرم در گفتگو با خبرنگار گوهرشادنیوز، با بیان اینکه فرزندانم به آسانی مقام شهادت را بدست نیاورند، افزود: نزدیک چهار سال به این و در آن در زدند تا بتوانند به عنوان مدافع حرم به دفاع از حریم ولایت پرداخته و در این راه، شهادت را نصیب خود کنند.

این مادر شهید ادامه داد: مصطفی و مجتبی در این مسیر سختی های زیادی کشیدند چندین بار برای اعزام اقدام کردند که هر بار هویت شان لو رفته و برگشت شان می دادند به همین دلیل به قم رفتند و در آنجا از طریق تیپ فاطمیون این شهر اقدام نمودند.

وی با اشاره به نام های مستعار فرزندان شهیدش به نام جواد رضایی و بشیر زمانی تصریح کرد: بعد انتخاب نام مستعار، چهره هایشان و زباشان را هم شبیه مهاجرین افغانی کردند ام ایک مشکل دیگری که وجود داشت من بودم که اگر برای تحقیق به خانه ما زنگ می زدند قطعاً از لهجه من متوجه می شدند که افغانی نیستند و همه نقشه هایشان نقش بر آب می شد.

بختیاری با بیان اینکه عشق به حضرت زینب(س) و اهل بیت من را در این مسیر همراه فرزندان شهیدم کرد، اظهار داشت: وقتی که دیدم مصطفی و مجتبی برای رفتن به جنگ علیه باطل و دفاع از حریم اهل بیت (س) سر از پا نمی شناسند با آنها همراه شدم و تمام مدت تحقیق و بعد از آن با لهجه افغانی صحبت کردم.

مادر شهیدان بختی با بیان اینکه عشق به اهل بیت(ع)، دفاع از اسلام و قرآن و علاقه وافر مصطفی و مجتبی به رهبری تنها دلایل بود که با رفتن آنها به صحنه جنگ موافقت کردم، اظهار داشت: با وجود اینکه برایم خیلی سخت بود که با دست خودم فرزندان را به میدانی بفرستم که امید بازگشت از ان بسیار کم بود اما وقتی عشق وافر و عزم راسخ آنها دیدم نه تنها با رفت نشان مخالفت نکردم بلکه در تمام مسیر تا شهادت همراهی شان کردم.

وی با اشاره به اینکه در تمام زمانی که مصطفی و مجتبی در جنگ بودند، من با عنوان خاله با آنها صحبت می کردم، خاطرنشان شد: مجتبی و مصطفی علاوه براینکه خوشان را با اسامی مستعار معرفی کرده بودند برای اینکه بتوانند با هم اعزام شوند خودشان را پسر خاله یکدیگر معرفی کردند.

بختیاری تصریح کرد: مصطفی شد پسر خواهر من و من را خاله صدا می کرد من هم برای اینکه فرق بینی بین فرزندانم نگذارم تمام مدت تا شهادتشان با هر دو با نام خاله صحبت می کردم البته برای یک مادر خیلی سخت است که بچه های خود را نتواند با نام مادر صدا بزند اما من این کار را برای خدا و برای بانویم حضرت زینب(س) انجام دادم.

مادر شهید مصطفی بختی با بیان اینکه هر دو فرزندم در یک عملیات به شهادت رسیدند، افزود: بالاخره زمان وصل فرا رسید و مجتبی و مصطفی در 22 مرداد 94 در منطقه تدمور سوریه به مقام شهادت نائل شدند.

وی فرزندانش را شهیدان گمنام دانست و گفت: بچه های من گمنام رفتند و گمنام هم شهید شدند وقتی پیکر هایشان به قم منتقل شده بود کسی خانواده آنها را نمی شناخت به همی دلیل هم قرار بود به عنوان شهدای گمنام دفن شوند اما به لطف خدا و اهل بیت(س) این بار گمنام نمانده و پی به هویت شان برده شد.

بختیاری در ادامه با تأکید بر اینکه مصطفی و مجتبی عاشق رهبر و ولی امر خود بودند، اظهار داشت: آنها برای خدا، زنده نگهداشتن دین و نابودی ایادی شیطان در حریم اهل بیت(ع) و حفظ امنیت هموطنان شان به جنگ رفته و جان شیرین خود را در این راه تقدیم کردند.

این مادر شهید در پایان گفت: اگر جوان های ما نمی رفتند و آنجا شهید نمی شدند امنیت امروز نبود و داعشی ها حالا در کشور ما بودند چرا که هدف آنها ایران است اما به حول قوت الهی جوانان ما ریشه آنها را خواهند خشکاند.

انتهای پیام/