به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، ترکیه و اردوغانی که زمانی غربی‌ها آن را به عنوان کشور نمونه اسلامی توسعه یافته به دنیا قالب می‌کردند به کجا رسیده است که وزیر خارجه آن را به اروپا راه نمی‌‌دهند و اظهارات اخیر رئیس جمهور ترکیه را خارج از صراط خوانده و او را دیوانه! خطاب می‌کنند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,روزهای گذشته شاهد برخی اقدامات غیرمعمول اتحادیه اروپا در برابر ترکیه بودیم. در نگاه اول شاید چنین به نظر برسد که کاسه صبر اتحادیه اروپا از نقض بیسابقه حقوق بشر در ترکیه و اقدامات ضد دموکراتیک دولت این کشور در یکی دو سال اخیر، به ویژه پس از کودتای نافرجام سال گذشته، لبریز شده و این اتحادیه در صدد فشار بر دولت ترکیه برای تغییر رفتار برآمده است اما آیا واقعا دولت‌های اروپایی درصدد تنبیه اردوغان برای جلوگیری از دستیابی وی و حزبش به قدرت بیسابقه در ترکیه هستند؟
,موج سواری اردوغان از نارضایتی اروپا
, موج سواری اردوغان از نارضایتی اروپا,با کمی تامل میتوان دلایل دیگری را برای جدال لفظی بیسابقه جاری بین ترکیه و اروپا مطرح کرد. نظر‌سنجی‌ها نشان می‌دهند که فاصله بین آرا مخالفان و موافقان تغییر قانون اساسی در ترکیه بسیار ناچیز است. در چنین وضعیتی آرای شهروندان ترک ساکن اروپا می‌تواند بسیار تعیین کننده باشد، تصمیم دولت اردوغان برای اعزام وزرای مهم کابینه برای ایراد سخنرانی در کشورهای اروپایی دارای بیشترین تعداد مهاجران ترکیهای، یعنی آلمان، اتریش و هلند، را میتوان در این راستا تعبیر کرد.
,اما مانع‌تراشی دولت‌های اروپایی برای تبلیغات انتخاباتی اعضای برجسته "حزب عدالت و توسعه" در اروپا برگ برنده دومی را در اختیار آقای اردوغان قرار داد. او با اظهارات شدیداللحن خویش عامدانه بر آتش مجادلات افزود.
,اتخاذ چنین موضعی از سوی اردوغان را میتوان اینگونه تفسیر کرد که به زعم وی اگر دولت‌های اروپایی از مواضع سختگیرانه خویش عقب‌نشینی کنند این یک پیروزی مهم سیاسی برای وی محسوب و باعث جلب آرا بیشتری از سوی رای دهندگان ترکیهای به ویژه مهاجرین اروپانشین ترک خواهد شد.
,اگر هم دولت‌های اروپایی بر مواضع خود پافشاری کنند اردوغان باز‌هم می‌تواند این امر را به عنوان توطئه گری اروپا علیه دولتش و همراهی آنها با اپوزیسیون داخلی به افکار عمومی عرضه کند و خود را قهرمان مبارزه با دخالت‌گری و زیاده خواهی‌های کشورهای اروپایی قلمداد کند. در هر دو حالت آرا جذب شده می‌توانند تاثیر سرنوشت‌سازی بر نتایج رفراندوم پیش رو در ترکیه داشته باشند.
,آلمان، هلند، دانمارک و سوئد از جمله‌ی کشورهای اروپایی هستند که خواسته یا ناخواسته بازیگر سناریوی اردوغان برای جلب آرای بیشتر شده‌اند.
,اتخاذ این رویکرد پوپولیستی- ناسیونالیستی افراطی از سوی اردوغان را میتوان به تجربه موفق وی در استفاده از این تاکتیک سیاسی در سال ۲۰۱۵ و پس از آنکه در دور اول انتخابات حزب آ.ک.پ اکثریت انتخاباتی اش را از دست داد نسبت داد.
,آن زمان اردوغان با از سرگیری جنگ با پ. ک.ک و اتخاذ مواضع ناسیونالیستی افراطی توانست آرای بخشی از هوادران سنتی حزب "حرکت ملی" و نیز هوداران تندروتر "حزب جمهوریخواه خلق" را جلب کند. به نظر می‌رسد اردوغان این بار نیز به کارآ بودن این استراتژی امید بسته است.
,با این اوصاف میتوان تنش بیسابقه جاری بین ترکیه و اروپا را نه ناشی از یک واگرایی عمیق سیاسی که در واقع رویدادی مقطعی و تا حدودی ساختگی تلقی کرد که در شرایط فعلی اردوغان سعی در مدیریت اوضاع و تحریک بیش از پیش افکار عمومی دارد.
,نکته‌ی دیگر اینکه اردوغان امروز که با قانون موجود ترکیه حکومت می‌کند، اینگونه بی‌مهابا رفتار می‌کند، اگر با قانون جدیدی که برای افزایش اختیارات ریاست جمهوری تنظیم شده حکومت کند، چه دیکتاتوری عجیبی در ترکیه راه خواهد انداخت؟
]
ارسال دیدگاه