خرج کردن برای منِ واقعی در شب عید با کمک به نیازمندان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "سپاس"، روزها و شب های انتهایی اسفند ماه یکی پس از دیگری سپری می شود، روزهایی که اگر چه ظاهرا در فصل سپری می شود، روزهایی که اگر چه ظاهرا در فصل زمستان است اما رنگ و بویی بهاری دارد، روزهایی که زیر بمباران تجاری قرار گرفته است و از تلویزیون، بیلبورد و فضای مجازی گرفته تا تراکت های نصب شده در پیاده رو که مردم را به خرید هر چه بیشتر در شب عید دعوت می کند.

خانواده های ایرانی طبق سنت هر ساله برای تدارک مقدمات برنامه های عید نوروز به این دعوت پاسخ مثبت می دهند و همین امر خیابان های شهر را پر ترافیک تر از همیشه و مملو از آدم هایی می کند که با ولعی سیری ناپذیر به دنبال خرید وسایل مورد نیازشان هستند.

عده ای خریدار و عده ای تماشا هستند و عده ای با نگاه های منتظر پاکت های پر خریداران را بدرقه می کنند، اما انتظار می رفت حال و هوای امسال علاو بر بهاری بودنش به مناسبت میلاد حضرت فاطمه(س) بیش از پیش رنگ زهرایی به خود بگیرد، رنگ بخشیدگی و دست گیری مستمندان، رنگ از خود گذشتگی، چرا که در جامعه ایرانی، هستند کسانی که نیاز مالی دارند و در مقابل، کسانی هم هستند که می توانند به دیگران کمک کنند و موجبات شادی نیازمندان را فراهم کنند و به این جهت است که وظیفه ثروتمندان سنگین تر می شود چرا که وظائف بر اساس امکانات تعیین می شود و طبق فرمایش حضرت امام خمینی (ره) هر چه در راه خدا دهیم می ماند، در حقیقت برای من واقعی خود خرج کرده ایم و هر چه برای خود نگه داریم در حقیقت برای ما نمی ماند و مثل همه چیز دیگر دنیا از بین می رود.

در واقع گاهی خدا می خواهد با دست بندگانش دست نیازمندان را بگیرد و رسیدن به بلندای بخشندگی محقق نخواهد شد مگر با گذشتن از وجود خویش و پر واضح است که بخشنده بودن بیش از آنکه توانایی مالی بخواهد، قلب بزرگ می خواهد، قلبی که بتواند همانند اسوه صبر و بخشندگی و از خود گذشتگی حضرت زهرا (س) که در شب عروسی از لباس عروس خود گذشتند به جهت رفع نیاز مستمندی، بتواند تعلقات دنیویش را کم کند و در کنار خریدهای عیدانه، در خرید مایحتاج نیازمندان شرکت کند و چشمان به راه آنان را در شب عید شاد کنند.

به یقین دستی که کمک می کند از دستانی که برای دعا بالا می روند مقدس تراند چرا که رفع نیاز انسان ها یکی از برنامه های بنیادی و اساسی اسلام است و هر وقت که بنده ای در حال کمک به مستمندی است در واقع دست دیگرش در دست خدا است.

ساناز استوان

انتهای پیام/