گذری بر تاریخ روستای «اسفین»/ امامزاده حسن الافطس؛ امامزاده نام آشنا در فراهان +عکس

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از فراهان خبر؛ در مرکز فراهان روستای اسفین نسبت به روستاهای اطراف ارتفاع کمتری از سطح دریا دارا است و به همین دلیل آنجا را منطقه چاله (کودال) خمان می نامند. در قدیم نایب الحکومه در روستای اسفین بوده و روستاهای عراقیه، گازران، حسین آباد، جلال آباد، خمجان از توابع آن بوده اند.

بر اساس منابع تاریخی بخصوص تاریخ قم، پر آب‌ترین منطقه فراهان( چاله خمان) بوده به صورتی که با کندن چاه کمتر از ۲ متر به آب رسیده و شکوه و آبادانی در این منطقه زبانزد بوده است.

روستای اسفین که در گذشته یکی از بلاد ایران قدیم بوده، با گسترش شهرنشینی این روزها به یک روستای کوچک تبدیل شده است.

تپه‌هایی بین امامزاده و روستا وجود دارد که بنا بر کاوش های انجام شده و بر اساس اطلاعات سازمان میراث فرهنگی بقایای به جا مانده از زمان سامانیان است.

بنا بر اطلاعات نانوشته، در راه زیرزمینی بین همدان و شهر ذلف آباد این منطقه یکی از کاروانسراهای بین راهی بوده که در جنگ‌های گذشته ویران شده است.

بنا به گفته اهالی در حفاری های غیر مجاز یا در خاک برداری‌ها در منطقه اطراف برای ساختمان سازی یا ایجاد آب بند برای جلوگیری از تخریب قنوات صورت گرفته، آثار تاریخی متعددی به دست آمده است.

با همه این اوصاف بر روی سنگ قبرهای موجود در قبرستان کنار امامزاده روستا، تاریخ ۱۱۰۰ ه. ق. درج شده است که دلیلی بر قدمت این روستا دارد. همچنین وجود امامزاده و احداث بنای بقعه، بر این سخن که این منطقه توسط اعراب آباد شده، صحه می‌گذارد.

مردم روستای اسفین به زبان فارسی تکلم می کنند، بافت خانه‌های روستا شامل، تالار اتاق مهمان، اتاق نشینمن، آشپزخانه، ایوان، مهتابی، بالا‌خانه، محل پخت نان، کاه‌دان و طویله به دو گونه روباز و سر پوشیده بوده است.

حمام قدیمی اسفین که مربوط به دوره‌ی قاجار است، از دیگر مکان‌های تاریخی این روستا است که این حمام در سال ۸۶ به عنوان یکی از آثار ملی به ثبت رسیده است.

امامزاده حسن الافطس

امامزاده حسن الافطس از دیگر جاذبه های تاریخی و گردشگری شهرستان فراهان که قدمت آن به قرن ۹ و ۱۰ و دوره اسلامی برمی‌گردد و در حریم روستای اسفین این شهرستان قرار گرفته است.

بقعه این امامزاده در هفت کیلومتری شمال غرب فرمهین است و به شاهزاده حسن افطس شهرت دارد و در زمان صفویه بنا شده است.

بنای این اثر شامل ایوان ورودی، کف شکن، حرم و نمازخانه و گنبد است که در محوطه وسیعی واقع شده است.

اصل اتاق مرقد یک فضای هشت ضلعی است که بر فراز آن، گنبد شلجمی بزرگی قرار دارد که قطر آن حدود ۱۰ و ارتفاع آن بیش از ۱۰ متر است.

در گذشته ضریح بقعه چوبی و بر روی سکویی چهار گوش قرار داشته و امروزه ضریح جدید بر این بقعه نصب شده است.

بنای این بقعه دارای سه فضای به هم مرتبط است که ابتدا باید از فضای ورودی که شامل ایوان و شبستان مستطیل شکل با سقف مسطح و پس از آن به در ورودی بنای قدیمی می رسد.

بنای قدیمی این بنا، از سطح شبستان ورودی پایین‏‌تر است و حدود پنج راه پله دارد و در مجاور شبستان ورودی یک فضای مستطیل شکل دیگر نیز قرار دارد که به عنوان نمازخانه از آن استفاده می‏ شود.

شالوده بنای قدیمی، از سنگ ،گل و خشت و آجر ساخته شده و معماری آن مربوط به دوره ایلخانی و صفویه است.

امامزاده حسن الافطس؛ فرزند امام سجاد(ع) است که تاریخ شهادت وی به سال ۱۴۶ هجری قمری می رسد.

حاج محمدابراهیم اسفینی که نسل اندر نسل متولی امامزاده بوده‌اند چنین می گوید؛ «حاج محمدتقی و برادرش قنبرعلی این بنا را ساخته اند. ایشان ساکن نجف بوده و در خواب دیده بودند که امامزاده به ایشان فرمود؛ «مرا به نور برسانید» ایشان با نشانه هایی که داشتند مرقد امامزاده حسن افطس(ع) را به ظهور می رساند.

انتهای پیام/