بیکاری در تالش بیداد می کند! آقایان مسئول کاری کنید

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  مریان خبر ، بهرام سبزی فعال رسانه ای و مدیرمسئول پایگاه خبری صریح خبر در  یادداشتی نوشت: تالش نامی برآمده از دل تاریخ، سرزمین طبیعت، بهشت گمشده، نماد وحدت با مردان و زنانی زحمتکش. تاریخ تالش همواره تجلی گاه مردان و زنان سخت کوش و بی ادعایی بوده که علی رغم مشقت های فراوان زندگی و بی مهری های گوناگون در اعصار گذشته و روزگار کنون، سعی بر آن داشتند تا خود را با شرایط حاکم وقف داده و تا مادامی که به ابتدایی ترین حقوقشان تعرض نشده، لب به اعتراض نگوشایند.

متاستفانه یا خوشبختانه افتخارات و ایستادگی های این کهن سرزمین در دل تاریخ از جنگ های سی و سه ساله ایران و روس که در نهایت به قرارداد ترکمنچای و جدایی بخش های بسیاری از ولایت تالش منجر شد گرفته تا مشارکت پر شور در انقلاب و حضور جوانان غیور تالشی همچون اجدادشان در هشت سال دفاع مقدس در حفظ تمام وطن و همچنین موهبات عظیم الهی در این سرزمین من جمله جنگلهای انبوه و قله های سر به فلک کشیده اش تا کرانه های دریای کاسپین، باعث شده همواره از حال و روز فعلی آن غافل بوده و چشم ها را بر تمام محرومیت آن ببندیم.
از تاریخ و طبیعت تالش زیاد شنیده ایم؛ زمان آن فرا رسیده است که به حال و وضعیت فعلی تالش بنگریم.
کیست که بر مشقت های فراوان گذشته بر مادران و پدران خود واقف نباشد و آن را با تمام گوشت و پوست و استخوان خود حس نکرده باشد.
مادر و مادر بزرگی که در سوز بیرحم زمستان فرزند و نوه اش را با سارقی چند لایه به کمر بسته و برای گرم نگه داشتن تنور داغ خانواده داس و تیشه در دست گرفته تا هیزمی مهیا کند.
پدری که جان نثارانه خود را صرف به عمل آمدن توشه های برنج می کند و در سرما گرما در باد و باران در طوفان و سیل برای کسب روزی ای حلال دل به دریا می زند بی واهمه از اینکه شاید از بد روزگار هیچگاه به خانه بازنگردد ….
کدام یک از شما رنج پدر و مادر خود را ندیده اید؟!!
شاید بر همگان سوال ایجاد شود تا چنین تلاشی جهادگونه برای چیست؟
در جواب، نمی توان تحمل این رنج ها و فشارهای زندگی را تنها در جهت رسیدن به آرامش و آسایش در زندگی روزمره به مصداق شعر سعدی: مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد، تلقی کرد
براستی آن مادران و پدران به دنبال چه بودند که پینه ی حاصل از کار بی امان را به جان خریدند؟
مادری که از سر کوتاهی سفره غذا همواره اشتهایش کور شده تا فرزندش مبادا گشنگی را تجربه کند.
پدری که با سیلی صورت خود را سرخ نگه می دارد تا فرزندانش به استقامت پدر بسان کوه تردیدی به ذهن خطور ندهند.
آری تمام سعی وتلاش پدران و مادران مان و تحمل همه ناملایمات زندگی آن بود که به آینده و سرافرازی فرزندان خود امید داشته باشند .امید به یک زندگی ابرومندانه
پدران و مادرانی که امروز کسی دغدغه شان را درک نمی کند و فکر و خیال آینده ی فرزندانشان آرام و قرار را از آنها گرفته است.
فرزندی که روزی قرار بود موجبات سربلندی خانواده خود را فراهم سازد و در کهنسالی دست والدین خود را به گرمی بفشارد اما اکنون به مایه سرافکندگی پدر و مادر تبدیل شده است. پدر و مادری که بعد از سالها جان فشانی اکنون نیز قصور را در خود می بیند و خم به ابرو نمی آورند و آغوش خود را بیشتر از گذشته به روی فرزند خود می گشاید.

پدری که کرامت خود را زیر پا گذاشته و به هر ریسمانی چنگ میاندازد و پشت درب دفتر هر مسئولی ساعت ها به امید باز شدن گره ای به انتظار می نشیند. پدری که تمام دارایی ایش را خرج فرزند کرده تا آینده وی را تامین کند و به امید تضمین آینده ی شغلی فرزند خود هزینه های بسیاری را جهت تحصیل متحمل شده است.
پدر، سرت را بالا بگیر
دستهای پینه بسته ات گواه می دهند که تو از جان و مال خود گذشته ای.
آری اشتغال در تالش صفر است بیکاری و ناامیدی در بین جوانان موج می زند. باید از تاریخ گذشت باید کوه و جنگل و دریا عبور کرد.
مسئولان محترمی که پیش از خدمت نزاع های سیاسی را سرلوحه کار خود قرار داده اید و آقایان کاندیداهای محترم که سالهاست مشغول وعده دادن به جوانان مردم هستید اگر جوانی برای موفقیتت شما سکو می شود باید گفت چون چاره ی کار و بقا را در غیر آن نمی بیند و مجبور است تن به زنده باد ها و مرده باد های شما بدهد.
آقایانی که داد می زدید جوانان تان را به من بسپارید آقایانی که می گفتید با تدبیر، امید رو به جوانان باز می گردانیم آقایانی که ….
حرکتی بکنید
مسئولان استان؛ مسئولان تالش بزرگ! بیکاری در تالش بیداد می کند مگذارید تا بذر نا امیدی بیش از این جوانان را تسخیر کند.
به امید روزی که دغدغه های پدران و مادران ما از زیر چتر موهبات الهی و طبیعی تالش خارج شده و جایگزین بداخلاقی های سیاسی و شعارهای نجومی شود.

انتهای پیام/