به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از گام نیوز نعمت زاده وزیر صنعت، معدن و تجارت پیرترین وزیر کشور در آخرین اظهار نظر خود گفته است که 3 الی 4 میلیارد دلار با عنوان ته لنجی از آب های جنوبی به کشور قاچاق می شود که معادل یک سوم کل قاچاق کشور است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, گام نیوز ,گرچه هر مسئول آمار قاچاق را از زبان خود بیان می کند و اظهارات متناقض اند و هنوز هیچ آمار دقیقی از میزان قاچاق اعلام نشده اما نعمت زاده آخرین آمار قاچاق را بین 10 تا 12 میلیارد دلار بیان کرده است. رقمی که در گفته های مسئولین تا 20 میلیارد دلار زبانه می کشد.اما با فرض همان 12 میلیارد دلار آقای وزیر، ایشان به طور تلویحی یک سوم قاچاق کالا در کشور را بر سر ته لنجی آوار کرده است!
,گاه و بی گاه اظهار نظرهایی در سطح کارشناسان و مدیران استان یا حتی وزیر کشور در خصوص کالای ملوانی یا همان ته لنجی می شود که بسیار جای تامل دارد. اظهاراتی که غالبا حاصل تفکر و نگاه بالا به پایین هست و کمتر مسئولی بوده که خود را در جایگاه فردی که سرمایه خود به ته لنجی وابسته کرده قرار داده باشد و از نگاه مردمی سخن بگوید.
,اگر بخواهیم کمی ریشه ای تر به موضوع نگاه کنیم باید به سال های گذشته برگردیم. زمانی که کالای ته لنجی واقعا ته لنج جای می گرفت و لنج ها به دلیل رونق اقتصادی همیشه بارهای تجاری برای صادرات داشتند. زمانی که سرمایه داران سفارش طرف های معامله در کشورهای حاشیه خلیج فارس مانند کویت و امارات و قطر را به لنج های باری می سپردند و ملوانان هم که اغلب توان مالی بالایی نداشتند حق کالای ملوانی خود را به افرادی که جایگاهی در بازار داشتند می دادند و کرایه بار آن را دریافت می کردند.
,
, آن زمان ها چندین عمده فروش در بازار بودند که ملوانان با آن ها کاسبی خود را انجام می دادند و چون همیشه طرفین از یکدیگر راضی بودند معمولا به کسی دیگر بار نمی دادند. البته عمده فروش های شهر هم حق ملوانان را ادا می کردند و در مشکلات و سختی یاری دهنده آن ها بودند.
,وضعیت عوارض گمرکی هم طوری بود که با توجه به قیمت دلار که مقداری از هزار تومان عبور کرده بود کسی حاضر نبود ریسک قاچاق را بپذیرد و اصولا نیازی به این خطرات نبود زیرا واردات کالاهای اساسی مردم از طرفی، و از طرف دیگر شغل و اعتبار لنج داران و عمده فروشان در شهر حتی گمان قاچاق را تداعی نمی کرد.
,حقیقت ماجرا این است که بازار ته لنجی رو به راه بود و افرادی که از دور تماشا می کردند به این فکر افتادند که تن خود را به این کار بزنند و به همین ترتیب حضور افراد غیر متخصص در بازار اجناس خارجی زیاد شد. تا پیش از این، عمده فروشان به دلایل اقتصادی و منطقی (مانند کرایه بار، خوابیدن سرمایه، حجم انبار و ...) از واردات کالاهای غیر اساسی پرهیز می کردند. اما وقتی عده ای سودجو و تازه وارد اقدام به جذب مشتری از طریق واردات کالاهای رنگارنگ کردند ناچار با بازار همسو شدند.
,در همین حین وضعیت ارزی متزلزل شد، بسیاری از عمده فروشان که بدهی ارزی داشتند پس از بالا رفتن ناگهانی قیمت ارز، بدهی شان چند برابر شد و ضربه اقتصادی شدیدی خوردند. از این به عبد ریسک معاملات تجاری نیز افزایش یافت. اما افراد غیر متخصص روز به روز تعدادشان در بازار اضافه می شد. به همین ترتیب دایره کسانی که شغلشان به ته لنجی وابسته می شد با شیب تندی رو به افزایش قرار گرفت.
,اما کالای ملوانی هم چنان مشتری خود را داشت تا زمانی که صادرات کالا کاهش یافت و صاحب لنج ها گاهی مجبور بودند یک مسیر را خالی به سمت مقصد حرکت کنند و فقط در یک مسیر بار جابجا کنند. (معمولا لنج ها هم برای رفت و هم برگشت بار تجاری حمل می کنند)
,
, همزمان در اقدامی غیرکارشناسی تعرفه و عوارض گمرکی بالا رفت و بازاریان مجبور بودند قیمت ها را بالا ببرند که این امر علاوه بر کاهش سود، روی مشتریان هم فشار مضاعف وارد می کند. حال شرایط به گونه ای است که نان و آب طیف گسترده ای از مردم درگیر ته لنجی شده است و برخی با گرفتن وام و فروش املاک خود، سرمایه را در واردات کالاهای خارجی متمرکز کرده اند تا به عنوان شغل دوم هم درآمدی داشته باشند.
,اینجا بود که دیگر ملوان ها و صاحب لنج ها به عمده فروشان بازار که اعتبار زیادی بین مردم و دیگر بازاریان داشتند، روی خوش نشان نمی دادند و افراد تازه وارد که توانایی حساب و کتاب دقیق دخل و خرج ها را نداشتند پیشنهادهای بهتری مطرح می کردند که سمت و سوی بازار را تحت شعاع قرار می داد.
,از طرفی به دلیل کساد شدن واردات و صادرات کالاهای تجاری، صاحب لنج ها هم به این نتیجه رسیده بودند که بازار ته لنجی و فروش برای خودشان بیشتر به صرفشان است تا حمل بار برای دیگران.
,همزمان با این کسادی بازار، افزایش عوارض، گسترده شدن دایره شمول مردم درگیر با کالای ملوانی و رکود اقتصادی، قاچاق کالا و واردات غیر مجاز از طریق مبادی رسمی و غیر رسمی افزایش یافت. تا جایی که دیگر گمرک شهرهای کوچک از گمرک های اصلی مانند شهر بوشهر از نظر واردات ته لنجی پر رونق تر شد!
,البته نباید از این نکته غافل شد که کالای ته لنجی حتی اگر به قول وزیر صنعت و معدن کل لنج را هم دربر گرفته باشد معمولا بین چند نفر تقسیم می شود. در واقع کمتر رخ می دهد که یک نفر تمام حجم یک لنج را بعنوان کالای ملوانی بار بزند، اما قاچاق سازمان یافته از همان ابتدا رونق خود را داشت! برخی از این موارد توسط ماموران زحمت کش ناجا اعلام عمومی شده که گمرک شهید رجایی بندر عباس روی داده یا اختلاسی که چند سال پیش در گمرک بوشهر افشا شد.
,حال نعمت زاده وزیر صنعت، معدن و تجارت باز هم از شغل دیرینه مردم استان با عنوان قاچاق یاد کرده و گفته است: «در آب های جنوبی هم لنج های متعددی هستند که آن ها را شناسایی کرده ایم، درست است ملوان ها مجاز هستند مقداری کالا همراه خود داشته باشند، اما به مراتب بیش از آن وارد می شود و گمرکی این اقلام داده نمی شود و رقم آن هم 3 الی 4 میلیارد دلار برآورد می شود.»
,اواخر سال 95 اخباری از بازداشت و بازجویی از برخی مدیران ارشد گمرک استان بوشهر منتشر شد که نشان می دهد بحث قاچاق سازمان یافته تا چه حد حق مردم را پایمال کرده است.
,مشخص نیست وقتی آقای وزیر هنوز توانایی مدیریت نیروهای تحت امر خود در سطوح بالا را ندارد چطور شغل قدیمی مردم را قاچاق قلمداد می کند و بر قاچاق سازمان یافته که رهبر معظم انقلاب بار دیگر در سخنرانی نوروزی خود در حرم مطهر رضوی بر آن تاکید کردند، چشم پوشیده است؟
,آیا نمی توان این برخورد دوگانه با مشکلات کشور را صرفا پاک کردن صورت مسئله دانست؟
,حال باید از پیرترین وزیر کابینه پرسید که اولا وقتی به قول شما اغلب کالاهای ملوانی بدون پرداخت سود بازرگانی وارد کشور می شوند و وقتی آمار دقیق از میزان واردات آن ندارید چگونه با قاطعیت میزان قاچاق کالا از طریق ته لنجی را آن هم با یک میلیارد دلار اختلاف! یعنی 3 الی 4 میلیارد دلار، اعلام می کنید؟
,به راستی مبلغ یک میلیارد دلار که با دلار 3700 تومان معادل سه هزار و هفتصد میلیارد تومان می شود باید از سوی یک مقام رسمی در سطح وزیر، بعنوان تخمین بیان شود؟!
,ثانیا شما با کوله باری پر از تجربه! چطور بعد از 4 سال وزارت هنوز نتوانسته اید جایگزینی برای 70 هزار که به طور مستقیم و یا غیر مستقیم (به گفته استاندار بوشهر) با کالای ملوانی ارتباط دارند ایجاد نمایید؟!
,اساسا توانایی ایجاد چنین ظرفیتی در وزارت خانه خود سراغ دارید؟
,به نظر شما اگر جوان اهل فلان روستا یا فلان شهر استان بوشهر شغلی با درآمد متوسط داشته باشد چه دلیلی دارد که خطر جانی و مالی جابجایی بار با خودروی سواری را بپذیرد و به قول بوشهری ها به راننده شوتی مبدل شود!؟
, راننده شوتی,بهنام پیشوا
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه