به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "منبری ها"اگرچه بی حرمتی دولت اعتدال به مردم و منتقدین مربوط به یکی دو ماهه اخیر نیست و اساساً ریشه در مشی ملوکانه و اشرافی دولتمردان دارد اما ظاهراً هرچه بیشتر به انتخابات ریاست جمهوری نزدیک می شویم شخصیت حقیقی دولت بیشتر نمایان می شود. شخصیتی که ناشی از ترس از طرد توسط جامعه، روز به روز پرخاشگر و عصبی تر بروز می کند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, "منبری ها",البته شخصیت این دولت- که به حکایت پادشاه و لباس نامرئی بسیار نزدیک است- پیش تر از این ها و با بررسی عملکرد و کارنامه فعالیت دولتش فاش و عور در معرض نمایش بود اما گویا این پادشاه هرچند دیر اما کم کم دارد متوجه لباس نامرئی اش می شود.
,قضیه واقعاً همان است که این روزها زبان به زبان می چرخد. روحانی آنقدر عصبانی ست که با خودش هم درگیر شده است و به قول هم قطارهای خودش " رقیب روحانی خود اوست!". رئیس جمهور حقوق دان به قدری به هم ریخته که وعده 100 روزه اش را انکار می کند و راهی برای پاسخگویی به افکار عمومی بجز طعنه و کنایه در پیش خود نمی بیند. دولتمردانش هم که اخلاق را لگدمال و ادب را قی کرده اند. از "بی شعور" هاشمی تا لات بازی و رفتار چاله میدانی عباس آخوندی در مواجهه با خبرنگاران و این ها فقط مشتی از خروار است!
,لکن این رفتارها برای ما اصلاً عجیب و غریب نیست. این ذات سرمایه داری و زندگی اشرافی ست که دارد در صحبت های وزیر بهداشت نمایان می شود چه آنکه در این مرام، هدف فربه شدن طبقه اشراف است و همین است که وقتی بخشداری به نمایندگی از مردم سخن بگوید پاسخ یک جمله بیش نیست: "بی شعور تو نماینده دولتی، نه نماینده مردم..." و اگر این جمله را اینگونه بنویسیم و بخوانیم که "تو نماینده طبقه اشرافی و اشراف را با رعیت چه کار..." هیچ تغییری در کنه و مقصود جناب وزیر ایجاد نکرده ایم.
,اصلا چه بهتر... همان اول کار دولت گفتیم مردم ناگزیر از انتخاب یک راه در انتهای دولت بنفش هستند. یا مسیر اهالی اعتدال در برجام ختم به فرجامی نیک خواهد شد که در آن صورت ما با کمال صراحت اعلام می کنیم که سی و اندی سال است که با آرمان خواهی ها و اصرار بی جا بر اصول انقلاب، برای مردم و کشور هزینه ایجاد کرده ایم و مردانه همه تقصیرها را گردن می گیریم و یا اینکه باغ سیب و گلابی برجام سرابی بیش نخواهد بود و آمریکای مودب و باهوش به همه وعده هایش لگد خواهد زد که در آن صورت مردم باید حساب خود را با جریان غربگرا در ایران برای همیشه تسویه کنند.
,حال نوبت این انتخاب رسیده است و مردم فارغ از جناح بندی های سیاسی و ورای تقسیم بندی سیاسی اصولگرا و اصلاح طلب، ناگزیر از طی یک مسیر هستند: مسیر انقلاب اسلامی یا حرکت در جاده غربگرایی و انقلاب ستیزی.
,شکی نیست که مردم عمیقاً خواستار عبور از وضع موجود هستند و آمارها از دست رد زدن بر سینه روحانی حکایت دارد اما آنچه مهم است گفتمان سازی و نظریه پردازی برای تقویت جبهه انقلابی ست که با تکیه بر وضع موجود بسیار سهل الوصول و در دسترس تر است. ملت خود به این نتیجه رسیده اند که انتخابات پیش رو نه یک اتفاق معمول سیاسی ست بلکه بحث بر حرکت مستقیم و قوی در مسیر و یا انحراف تاریخی ست که سعادت و شقاوت را رقم خواهد زد.
,دولت روحانی تمام تلاش اش را در بزک کردن چهره غرب انجام داده است و به تعبیر رایج سیاسی تمام تخم مرغ هایش را در این سبد چیده است و حال دست خالی تر از همیشه در برابر ملت سرافکنده است اما در مقابل، جریان انقلابی نمایش عظیمی از وحدت را نوید می دهد که البته برکات نورانی آن از چندی پیش قابل رویت بود. وحدتی که کارویژه انتخاباتی ندارد و اساساً قرار است که موتور پیشبرنده انقلاب اسلامی باشد و انتخابات ریاست جمهوری اردیبهشت ماه تنها قدرت حرکت رو به جلوی آن را مشخص می کند. انتخابات ریاست جمهوری بخش کوچکی از کار است. انقلاب اسلامی هر روز به نقطه اوج خود نزدیک تر می شود.
,مصعب یحیایی
,/ انتهای پیام
]
ارسال دیدگاه