دامداری های سنتی، معضل حل نشده زندگی شهری در آشخانه/ نگهداری دام، وصله ناجور در سیمای شهری

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آشخانه، با نزدیک شدن به انتخابات شوراهای شهر و روستا در شهر آشخانه وعده هایی به شهروندان داده می شود که سالهاست فقط در حد وعده باقی مانده است. یکی از این وعده ها خروج دام از داخل شهر است که سال هاست قبل از انتخابات وعده اش را به مردم می دهند و بعد از انتخابات پرونده اش بسته شده و به فراموشی سپرده می شود.

گرچه بارها این معضل مورد نقد رسانه ها قرار گرفته و گاه گاهی برخوردهای قانونی توسط متولیان با افرادی که دام نگهداری می کنند انجام گرفته اما مشکل همچنان پابرجاست و هنوز هم شهر آشخانه از این معضل رنج می برد.

اگر از دید حقوقی به این مسئله بنگریم به طور قطع  پی خواهیم برد افرادی که اقدام به نگهداری دام می کنند حقوق دیگر شهروندان را فدای خواسته های خود می کنند و بدون در نظر گرفتن ایجاد آلودگی های محیطی و تبعات آن، دست به این کار می زنند.

بوی تعفن نگهداری دام در منازل آنچنان آزار دهنده است که عده ای مجبور به ترک محل سکونت خود شده و به جایی دیگر از شهر نقل مکان می کنند اما برخی از افراد بی مسئولیت هیچگاه زیر بار پذیرش این موضوع نمی روند که حقوق دیگران را در این مسأله مهم رعایت کنند.

یکی از شهروندان ساکن محله شاه قلی با گلایه از وجود بوی نامطبوع فضولات دام در اطراف منزلش به خبرنگار ما گوید: فردی از اهالی محل در زمین متروکه کنار  منزلش چند رأس گوسفند نگهداری می کند،که این موضوع مشکلات متعددی را برای ساکنان محل به وجود آورده است.

این شهروند ادامه می دهد: متاسفانه عده ای با قواعد زندگی در شهر آشنا نیستند و در هیچ شرایطی هم زیر بار نمی روند که در محل سکونت خود دام نگهداری نکنند.

وی با اشاره به وضع نامناسب اقتصادی همسایه اش می گوید بارها تصمیم گرفتیم که به شهرداری یا بهداشت گزارش دهیم اما وقتی اوضاع زندگی اش را می بینیم پشیمان می شویم.

دیگر شهروند محله شاه قلی می گوید: نگهداری دام در فضاهای کوچک شهر باعث انتشار بسیاری از بیماری ها می شود، خود این همسایه ما فرزند کوچکی دارد که به تازگی دچار مشکلاتی پوستی شده از بس مدام درمحل دام حضور داشته است.

یکی از ساکنان این محله به وجود گله های کوچک گوسفند در این منطقه اشاره می کند و ادامه می دهد:همه روزه تعدادی گوسفند از کنار خیابان می گذرند و در بین آشغال های کنار خیابان تغذیه می شوند.

وی نگهداری گوسفند و مرغ را در این محله امر عادی می داند و می گوید: چون بسیاری از ساکنین این مناطق کشاورز و دامدار هستند، گمان می کنند که می توانند اینجا نیز همان کارهای رایج روستا را انجام دهند.

انتشار بوی نامطبوع و آلودگی در کوچه ها و آزار همسایه ها، از عواقب نگهداری دام در حریم شهری است، انتظار می رود مسئولان به این مسأله توجه داشته باشند چرا که به خصوص در فصل گرما این موضوع بسیار برای شهروندان آزار دهنده است. 

در همین ارتباط مدیر جهاد کشاورزی مانه و سملقان می گوید: با توجه به بازدید اکیپی متشکل از نمایندگان جهاد کشاورزی،شهرداری،  فرمانداری و  بهداشت از دامداری های سطح شهر آشخانه، 60 دامدار شناسایی شدند که در سطح شهر و محدوده شهری مشغول دامداری هستند و زمینی برای دامداران سطح شهرستان در اراضی ملی در اطراف روستای کریک پیشنهاد داده شده است.محسن نظام دوست زمین درنظر گرفته شده را حدود ۶۰ هکتار اعلام می کند و می افزاید: زمین اختصاصی برای هر دامدار بستگی به ظرفیت دامداری و تعداد دام ها دارد و اگر زمین مورد نظر به روستای کریک الحاق و جزو بافت روستا شود ظرفیت های محدودی در اختیار آن ها قرار می گیرد.
وی تعداد دام های سبک موجود در شهر را  هزار و ۲۳ راس اعلام و عنوان می کند: اگر کارهای واگذاری زمین انجام شود جهاد کشاورزی اقدام به دادن مجوز واحدهای کوچک روستایی برای هر واحد می کند و با توجه به ظرفیت دامداری برای دریافت تسهیلات معرفی می شود، به شرط این که زمین مورد نظر به روستای کریک الحاق شود که در این صورت گرفتن امکانات آب و برق و جاده سریعتر انجام می شود.

نظام دوست تصریح می کند: دامداری هایی که با مجوز جهاد کشاورزی ساخته می شوند چون در محدوده روستایی قرار گرفته اند و ظرفیتشان پایین است واحدهای کوچک روستایی هستند اما اگر به صورت ظرفیت های بالا و خارج از محدوده روستا ساخته شوند صنعتی محسوب می شوند.

وی با بیان این که از ابتدا شهرداری  به شناسایی دامداران سطح شهرستان  و با همکاری جهاد کشاورزی، بنیاد مسکن و فرمانداری نسبت به برگزاری جلسات و رفع موانع اقدام کرده است اضافه می کند: در ابتدا تشکیل مجتمع دامپروری مد نظر بود اما امکان صدور مجوز مجتمع دامپروری در شهرهای زیر 50 هزار نفر جمعیت بر اساس مصوبه هیئت وزیران   وجود نداشت که پیشنهاد الحاق زمین به روستای کریک انجام شد تا مجوز نوسازی به دامداران به صورت واحدهای کوچک روستایی داده شود که از مزایای مجوزهای روستایی، نداشتن حریم و ساده بودن مسیر اخذ مجوز و پایین بودن هزینه اجرا است.
وی اظهار می کند: تا زمانی که مسئله الحاق زمین برطرف شود تعدادی از دامداران که متقاضی اجرای واحدهای صنعتی بودند به سازمان نظام مهندسی معرفی شدند که از این تعداد 10 نفر موفق به گرفتن موافقت اصولی با شاخص بره پروار با متوسط ظرفیت 500 راس شدند و برای گرفتن زمین به امور اراضی جهاد کشاورزی معرفی شده اند.

وی ادامه می دهد: امیدواریم در آینده کار الحاق زمین به بافت روستای کریک انجام شود که در این صورت افراد به جهاد کشاورزی معرفی می شوند و مجوز نوسازی از این مدیریت دریافت می کنند و بنا بر ظرفیت مجوز دریافتی زمین به آن ها واگذار می شود.
نظام دوست با بیان این که با همکاری بنیاد مسکن و ادارات مربوطه امکانات دیگر مثل آب و برق و جاده برای دامداران مهیا می شود عنوان می کند: در غیر این صورت دامداران می توانند برای اخذ مجوز دامداری صنعتی به سازمان نظام مهندسی مراجعه کنند و پس از اخذ موافقت اصولی به اداره امور اراضی جهاد کشاورزی معرفی شوند تا با هماهنگی اداره منابع طبیعی زمین برایشان در نظر گرفته و تحویل داده شود.

انتهای پیام/