نقش بانوان ارتشی در دوران دفاع مقدس کمتر از آقایان نبود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سیده کبری اسحاقی یکی از همیاران ارتش در دوران دفاع مقدس در گفتگو با خبرنگار گوهرشادنیوز، از چگونگی وردش به ارتش گفت: مدت ها بود به جهت علاقمندی به حضور در جبهه به این در و ان در می زدم، اما به دلیل اینکه خانم بودم موانع بسیاری را پیشرو داشتم تا اینکه با یکی از دوستانم به نام خانم متدین راهی به نظرمان رسید و تصمیم گرفتیم که با فراگیری دوره های امدادگری و گرفتن کارت آن، از کانال ستادهای جذب امدادگران به جبهه اعزام شویم.

این همیار ارتش در دوران دفاع مقدس تصریح کرد: با همین امید در تابستان سال 64 در حالی که سال دوم دبیرستان را گذرانده بودیم با مراجعه به مرکز امداد و درمان خراسان این دوره را طی کردیم ضمن برگزاری این دوره از طریق یکی از مربی ها که خانم برجلانی نام داشت جذب گروهی در ارتش شدیم. پوشش کامل و علاقمندی ما به کار امداد و نجات بود باعث شد، ایشان با ما ارتباط بیشتری برقرار کند و در ادامه از علت حضور ما در دوره جویا شود.

وی بیان داشت: وقتی متوجه علاقمندی ما به حضور در جبهه و خدمت به انقلاب شد، پیشنهاد همکاری در گروهی داد که خودش مدیریتش را برعهد داشت.

 
اسحاقی در ادامه بیان داشت: این گروه به واقع با هدف دیدار از خانواده شهدای ارتش، اجرای برنامه های شاد و مفرح برای آنها،برگزاری اردوهای تفریحی_زیارتی و خلاصه انجام یکسری کارهای دیگر فرهنگی تشکیل شده بود البته ثبت آمار مرتبط به شهدا و خانواده انها نیز جزو بخشی از وظایف ما بود که انجام می دادیم.

 
وی با بیان اینکه از این پیشنهاد بسیار خوشحال شدیم، اظهار داشت: ما که می خواستیم به طریقی به نظام خدمت کنیم این اتفاق و این پیشنهاد را فرضت مقتنمی دانستیم و بلافاصله با خانواده هایمان وضوع را مطرح کردم البته آنها هم که از ذوق و علاقه ما باخبر بودند، مخالفت نکردند.
این همیار خانواده شهدا در دوران دفاع مقدس با اشاره به اینکه این گروه زیر نظر ارتش اداره می شد، افزود: به این طریق وارد ارتش شدم البته به امید اینکه بعد از مدتی فعالیت بتوانم از طریق آن به جبهه اعزام شوم اتفاقی که هرگز نیافتاد.

اسحاقی با اشاره به حضورش در عقیدتی_سیاسی لشگر 77ثامن ائمه(ع) خاطرنشان شد: در عرض این سی و سه ماهی که به عنوان همیار ارتش در این ارگان نظامی خدمت کردم یک روز هم بیکار نبودم. به طوری که دو روز در هفته را با سرکشی از خانواده شهدا می گذراندیم در این سرکشی ها وظیفه برگزاری مراسم ختم شهدا را بر عهده داشتیم البته در این مراسم هر کدام از اعضای گروه مسئول اجرای برنامه ای بودند، یکی دکلمه می خواند، یکی روضه می خواند و به هر حال هرکسی کاری انجام می داد تا تسلی درد خانواده شهدا باشد.

وی با بیان اینکه روزهای دوشنبه و پنجشنبه تشیع شهدا را داشتیم، اظهار داشت: در این روزها با شرکت در مراسم تشییع شهدا بخشی از مراسم خاکسپاری را بر عهده داشتیم و روزههای باقی مانده را با حضور در سازمان ارتش مستقر در لشگر ثامن ائمه و انجام مسئولیت های محوله  می گذراندیم.

این همیار ارتش در دوران دفاع مقدس با بیان اینکه گروه ما از 12 خانم تشکیل شده بود، تصریح کرد: مادر شهید برجولایی، بی محسنه، متدین، دوستدار، بتون یار و خواهرش، مریم نعیمی و جمعی از زنان و دخترانی بودند که به نیت خدمت کردن به خانواده های رزمنده، شهدا و ایثارگران به ما پیوسته بودند.
اسحاقی با اشاره به حضور بی مزد و منت بچه ها در گروه، گفت: علاوه برخانواده شهدای ارتش، سرکشی از خانواده های اسراء و کامل کردن پرونده های آنها نیز جزو بخشی از وظایف ما در این گروه بود.

وی با بیان اینکه آموزش های نظامی را دیده است، اظهار داشت: البته این اتفاق در ارتش نیافتاد، چرا که ما برای انجام کار های امدادی وارد آن شده بودم.

این همیار ارتش با بیان اینکه پس ارتش وارد تعاون سپاه شدم و از آن طریق به خدمت در نظام پرداختم، افزود: اواخر سال 66 یا اوایل سال 67 بلاخره توانستم به صحنه های جنگ برم، البته نه آن جبهه ای که ما انتظارش را داشتیم به واقع به عنوان سرپرست اولین گروه راهیان نور امروزی خانواده شهدای 5 نصر سپاه را با 12 دستگاه اتوبوس برای بازدید از مناطق عملیاتی جنوب همراهی کردم البته آن زمان هنوز جنگ کاملاً تمام نشده بود به همین دلیل با استتار کامل در این مناطق حضور یافتیم.

انتهای پیام/