هوره، نگینی بر حلقه طبیعت زاینده رود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به گزارش خبرنکار سامان ما ، روستای کوهستانی هوره مرکز بخش زاینده رود در شهرستان سامان در استان چهارمحال و بختیاری است، که با مختصات جغرافیایی 50 درجه و 51 دقیقه طول شرقی و 32 درجه و 35 دقیقه عرض شمالی، در 11 کیلومتری شمال غربی شهر سامان قرار دارد.




این روستا از شمال غربی به کوه اوزون داغ محدود می‌شود. ارتفاع روستای هوره از سطح دریا 1900 متر است و آب و هوای آن در فصول بهار، تابستان و پاییز مطبوع و در زمستان، سرد و خشک است. رودخانة زاینده رود در شرق این روستا جریان دارد.

پیشینة تاریخی روستای هوره به 700 سال پیش مربوط می‌شود. به روایت منابع محلی، یکی از خوانین قشقایی به نام ولی خان این روستا را بنا نهاده است. مردم روستای هوره به زبان ترکی سخن می‌گویند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند.



درآمد اکثر مردم این روستا از طریق فعالیت‌های زراعی، باغداری، دامداری و پرورش زنبور عسل تأمین می‌شود. گروهی از مردم در امور خدماتی و تولید صنایع دستی اشتغال دارند.

محصولات عمده زراعی این روستا شامل گندم، جو، یونجه، شبدر، تره‌بار و بنشن می‌باشد. باغداری در روستای هوره با میوه‌هایی مانند هلو، آلوچه، زردآلو، انگور و سیب، رونق خاصی دارد. گردو و بادام نیز از محصولات این روستا است.



روستای زیبای هوره در محدودة کوهستانی استقرار یافته و بافت مسکونی متراکمی دارد. خانه‌های روستا غالباً در یک طبقه، با دیواره‌های ضخیم و در و پنجره‌های کوچک بنا گردیده و سقف مسطح اکثر آن‌ها به وسیله تیرهای چوبی و اندود کاهگل یا قیرگونی پوشیده شده‌اند.

مصالح عمده به کار رفته در ساخت خانه‌ها شامل آجر، سیمان، گچ و خاک، سنگ، تیرهای چوبی و آهن می‌باشد. کوچه‌های روستای هوره پیچ در پیچ و باریک‌اند. ابنیه این روستا زیبایی و سادگی خاصی دارند. از مشخصه‌های اصلی روستای هوره محصور بودن آن در میان باغات است.


 پل هوره  که در مجاورت روستای هوره روی رودخانه زاینده رود بسته شده، دو روستای هوره و سوادجان در بخش سامان را به هم متصل می کند.
 
پل هوره در عهد صفوی با هفت دهنه با سبک معماری سنتی و با مصالح سنگ تراش و سیمان ساخته شده است.
 
طول پل 63 متر، ارتفاع آن هشت متر و عرض آن شش متر است. این بنا به لحاظ قرار گرفتن روی رودخانه خروشان زاینده رود و وجود درختهای سر به فلک کشیده به یکی از بهترین جاذبه های طبیعی استان تبدیل شده است.
 


دشت‌های زیبای لاله، چمنزارهای دلنواز، باغ‌ها و تفرجگاه‌های دامنه‌های ارتفاعات از جاذبه‌های طبیعی این روستا هستند.


آرامگاه امام‌زاده  سید سلیمان در روستای سوادجان و امامزاده بابا پیراحمد که در 8 کیلومتری روستای هوره واقع شده مشتمل بر گنبد و دو ایوان است. داخل گنبد با آیاتی از قرآن و تصاویری از مجالس مذهبی و گل و بوته تزیین شده است. منابع محلی بنای این زیارتگاه را به دورة قاجاریه مربوط می‌دانند نزدیک ترینم مکان های زیارتی به روستا  هوره است.

مردم روستای هوره در اعیاد ملی و مذهبی نوروز، فطر، قربان و مبعث حضرت رسول اکرم (ص) به جشن و شادمانی و در ایام عزاداری ائمه به ویژه در ماه‌های محرم و صفر به سوگواری می‌پردازند.

ترانه‌های قشقایی که به زبان ترکی خوانده می‌شوند، موسیقی متداول در میان مردم هوره است.

از معروف‌ترین آلات موسیقی، که در این روستا مورد استفاده قرار می‌گیرند، می‌توان به سرنا، دهل، ساز، بالابان، کمانچه و نقاره اشاره نمود.


مردم این روستا پوشاک محلی خاصی دارند. پوشیدن لباس‌های محلی در بین مردان و زنان رایج است. مردان پیراهن ساده، شلوار بختیاری، چوقا (بالاپوش)، شال کمر و گیوه می‌پوشند. پوشیدن کلاه بختیاری در بین سالخوردگان نشانگر موقعیت اجتماعی آنان است. این کلاه معمولاً به رنگ سیاه و از جنس نمد می‌باشد.

آش کشک و کاکلی از مشهورترین غذاهای محلی این روستا می‌باشند.

مهم‌ترین سوغات این روستا را خشکبار و فرآورده‌های لبنی از قبیل کشک، دوغ، شیر، ماست و پنیر و نیز انواع محصولات باغی از قبیل گردو، بادام، آلوچه و انگور تشکیل می‌دهد.

صنایع دستی این روستا شامل قالی و قالیچه است.

انتهای پیام /