بیکاری با زنجان چه کرد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نسیم زنجان، روزگاری استان زنجان را که به هر طرف می رفتی مانند کارگاهی مشغول فعالیت بود و در اکثر نقاط شهر عملیات عمرانی و ساخت و ساز های عمومی در حال انجام بود. سد سازی تا جاده سازی، ایجاد پایانه های سوختی در داخل شهر و خارج شهر، انجام پروژه های عمرانی بر سر زنجان آوار شده بود و در این میان پروژه هایی مانند سبزه میدان، پل امام حسین و... نیز به سرانجام خود نرسید و هنوز هم نرسیده است.

نقش دولت به قدری در این میان مهم بود که با تغییر ساختار قدرت در استان عملا این فعالیت ها خاموش شد و با بهانه هایی چون نبود اعتبار کافی، عقلانی نبودن پروژه ها، عدم کار کارشناسی در میزان وسعت پروژه و سود آور نبودن برای استان، این فعالیت به فراموشی سپرده شد.

کار به قدری بیخ پیدا کرد که مسئولین استانی در مناسباتی مانند هفته دولت و  دهه فجر، اقدام به افتتاح پروژه هایی می کردند که اصلا قابل قیاس با گذشته نبوده است که اواخر، افتتاح پارکینگ طبقاتی به عنوان کارنامه و ثمره فعالیت عمرانی، یک نمونه از این اقدامات بود.

با قدردانی از همه تلاشهای مسئولین و تشکر از فعالیت های شبانه روزی آنها، نمی توان کارنامه قابل دفاعی از این عزیزان در مدت 4 سال مشاهده کرد و دادن نمره قبولی به فعالیت های عمرانی و صنعتی نمایندگان دولت یازدهم در استان زنجان قدری سخت به نظر می رسد.

شهرک های صنعتی استان که کارگاه ها و شرکت های کوچک مقیاس و بنگاه های به اصطلاح زود بازده را در خود جای داده اند، گواه این هستند که کسب و کار و تولید در استان حال و روز خوبی ندارد.

عده ای تعطیل کرده اند، برخی توان بازپرداخت بدهی های بانکی خود را ندارند و افرادی نیز با کمترین توان و ظرفیت در حال گذران عمر خود هستند و جوانان بیکار زنجانی همچنان در جست و جوی کار هستند و یا کار خود را از دست داده اند.

در بخش هایی که دولت به تنهایی نقش ایفا نمی کند و گاهی اصلا نقشی ندارد و مقصر نیست و حتی نمایندگان استانی دولت های سابق نیز نتوانستند و یا نخواستند کاری را از پیش ببرند، همچنان حرکت مثبتی از نهاد های مربوطه مانند شورای شهر یا شهرداری و امثالهم مشاهده نکردیم.

فرصتی که در پروژه سبزه میدان در مدت این چند ده سال سوخت شده و عایدی هایی که می توانسته برای شهر به ارمغان بیاورد و ارزش افزوده ای که برای شهر می توانست ایجاد شود و تا به امروز نشده، ضرباتی را مستقیم و غیر مستقیم بر پیکره توسعه استان وارد کرده است.

طرح های اجرایی در شهر یا ناقص بوده اند و به سرانجام نرسیده اند و یا به قدری کوچک دیده شده اند که تا زمان بهره برداری خود و استفاده از آنها، دیگر پاسخگوی وضع موجود نیستند.

آنچه به نظر می رسد، حلقه مفقوده این ساز و کار در شهر زنجان، نبود برنامه ریزی و وحدت رویه بین مسئولین زنجانی است. شهر زنجان به تعداد اعضای شورای شهر خود طرز تفکر و سلیقه دارد، که هر کدام برای خود یک روش و مدل را دارند و کمتر پیش می آید که بتوانند با وحدت رویه اقدام و عمل کنند.

مسئولان دولتی نیز اغلب اسیر یک سری ملاحظات همیشگی سیاسی بوده اند و همین امر منجر شده که طرح های اقتصادی و صنعتی که قاعدتا نباید خیلی اسیر زد و بندهای سیاسی و ملاحظات سیاسی باشند روی زمین بماند.

نوشتار بالا قصد ندارد زحمات و کارهای انجام شده مسئولین استانی در هر کِسوت و مسئولیتی را زیر سوال ببرد؛ بلکه درصدد این است که کارها با قدرت بیشتر و به نحو مطلوب تر پیش بروند؛ چراکه باید شهر و استانی را توسعه داده و آباد کنیم که مردمان همیشه در صحنه اش هرجا که لازم بوده به پای انقلاب آماده به کار بوده اند و رهبر خود را در کوران بحران ها حمایت و همراهی کرده اند.

انتهای پیام/