به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شیرازه، بر خلاف مناظره اول که عملا دو تیم دو نفره با هم رقابت می کردند، آرایش انتخاباتی کاندیداها و صف بندی ها در دومین مناظره شفاف تر از قبل شد و دو تیم سه نفره قالیباف رئیسی و میرسلیم در یک سو و روحانی و جهانگیری و هاشمی طبا از سوی دیگر مقابل هم قرار گرفتند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شیرازه, ، بر خلاف مناظره اول که عملا دو تیم دو نفره با هم رقابت می کردند، آرایش انتخاباتی کاندیداها و صف بندی ها در دومین مناظره شفاف تر از قبل شد و دو تیم سه نفره قالیباف رئیسی و میرسلیم در یک سو و روحانی و جهانگیری و هاشمی طبا از سوی دیگر مقابل هم قرار گرفتند.,روحانی که در این رقابت سیاسی از کاندیدای ضربه گیر استفاده می کند، در این دور از مناظره مقهور قدرت استدلال و هماهنگی نیروهای انقلابی شد به گونه ای که مشخص شد در 4 سال گذشته دولت او نه تنها هیچ برنامه مدون و مشخصی نداشته که برای 4 سال آینده نیز ندارد. کارنامه او از سال 92 تا کنون پر از وعده های توخالی است و این موضوع قدرت دفاع را از روحانی سلب کرده است و در این مناظره مرتب از قالیباف و رئیسی و میرسلیم و حتی جهانگیری گل سه امتیازی خورد. او هر چه در چنته داشت رو کرد از هر کسی که می توانست هزینه کرد. گرچه دستان لرزان او این بار از چشم دوربین ها پنهان ماند اما انفعال و خشم او و دستان خالی اش به وضوح پیدا بود.
روحانی با فرافکنی تلاش کرد دوگانه جنگ و صلح راه بیندازد اما موفق نشد. او حتی برای رسیدن به مقصدش حرف دل ضدانقلاب را پشت تریبون صدا و سیما فریاد کشید! «حقوق اقلیت ها رعایت نمی شود»، «در ایران تفکیک جنسیتی داریم» «روی موشک ها شعار نوشتند تا مانع برجام شوند» سه گزاره ای است که روحانی در کمال ناباوری در مقام رئیس جمهور مستقر آن را بیان کرد. روحانی خیلی خوش شانس بود که به عنوان آخرین کاندیدا پشت تریبون رفت اما بدشانس ترین کاندیدا در قرعه سوال بود! او با وجود وزرای اشرافی و حقوق های نجومی و برادری همچون «فریدون» باور نمی کرد با سوال «ساده زیستی مسئولان» روبرو شود. او مثل همیشه احمدی نژاد را بلاگردان تمام رذائل معرفی کرد. روحانی در طول مناظره دوم مرتبا لبخند می زد اما کاملا پیدا بود که لبخندش تصنعی است و اخم هایش واقعی. او سیاستمداری است در طول 4 سال گذشته به دلیل «اُور وعده» سنکوب سیاسی کرده و دیگر نمی تواند وعده جدیدی بدهد و راهکاری جز موج سواری بر هیجانات سیاسی نمانده است.
جهانگیری: او برخلاف انتظار اصلاح طلبان کم فروغ بود و نشان داد درخشش نسبی اش در دور اول مناظره ها اتفاقی بوده و در حد همان کاندیدای پوششی بیشتر نیست. او از همان ابتدا علاوه بر گزارش دهی، سعی کرد همه امور را سیاسی کند؛ از ازدواج تا قدرت نظامی. معاون رئیس جمهور همانند رئیسش که مدام برجام برجام می کند، مرتبا تکرار می کرد من اصلاح طلبم بی آن که بیاندیشد با حلوا حلوا دهان شیرین نمی شود و برای مردم معیشت مهم است نه چیز دیگر. جهانگیری زودتر از آن چه تصور می شد خسته شد و یا تغییر تاکتیک و با توسل به بیانیه خوانی، مغرورانه به سایر رقبا گفت که فقط او و روحانی بلدند کشورداری کنند و دیگران یا تندند، یا بلد نیستند. او از مردم خواست بین «راه» و «بیراهه» یکی را انتخاب کنند! اما انشا خوانی پر از غلط جهانگیری آن هم با صدای لرزان نه تنها موج آفرین نبود که آزار دهنده و تکرای بود و هیچ ارتباطی با سوال مجری نداشت. جهانگیری در کل چنان صحبت می کرد ملت شما حالتان خوب است، منتها خبر ندارید و اگر به ما رای ندهید جنگ بر شما مسلط می شود و....
ابراهیم رئیسی: او که در دور اول مناظره ها به صورت خطی صحبت می کرد، این بار از حاشیه به متن آمد و دقیق، نجییب، علمی و محترمانه وضع موجود را به چالش کشید و تلاش کرد در دقایق محدودی که نوبت به او میرسید علاوه بر نقد، راهکار عملیاتی خود را ارایه دهد اما همچنان مرزهای اخلاقی را رعایت کرد.رئیسی با این جمله طلاییش نشان داد در مقابل این بازی، منفعل نیست و برنامه و طراحی دارد؛ نه بازگشت به گذشته نه تحمل وضع موجود، بلکه تغییر به نفع مردم.
محمد باقر قالیباف: او مثل مناظره اول با یک کاریزمای مثبت، خود را فردی مدیر با تجربه و تلاشگر و با برنامه معرفی کرد. او به خوبی و به نحو غیرقابل انکاری، برتری منطق خود را بر طرف مقابل اثبات کرد. قالیباف در قدرت تشریح و حتی در زبان بدن نیز بر روحانی و جهانگیری پیروز شد. این دو فرد( روحانی و جهانگیری) تهمت‌های زیادی به قالیباف زدند تا او منفعل شود اما وی به صورت مصداقی و با اسناد روشن پاسخ آنان را داد و توانست ضعف های دولت روحانی را به مردم کاملا نشان دهد. قالیباف حتی توانست با مهارت از شروع مناظره یعنی طرح پرونده واردات کالا توسط دختر وزیر تا پیشنهاد اعلام اموال مسئولان، دیگر کاندیداها را دنبال خودش بکشد. اوج کار قالیباف پیشنهاد اعلام لیست کاندیداها و نزدیکانش بود؛ پیشنهادی که می تواند پرده ابهام را از زندگی سیاستمداران کنار بزند. اگر دولتی‌ها اموال خود را صادقانه اعلام کنند، اشرافیت آنها برای مردم مستند می شود و اگر از اعلام آن طفره بروند عملا آزمون صداقت و شفافیت را سه بر هیچ باخته اند.
میرسلیم: او فراتر از انتظار ظاهر شد و توانست با واکنش ها و سوالات منطقی و پی درپی اضلاع اصلاحات و اعتدال را به چالش بکشد او تنها فردی بود که بهتر و بیشتر از سایرین در موضوع صحبت می کرد و کمتر حاشیه می رفت. بی شک میرسلیم پدیده دور دوم مناظرات بود.
هاشمی طبا: او برخلاف دور اول مناظره ها در نقش کاندیدای پوششی دوم برای روحانی ظاهر شد. غیر از بی برنامگی و عدم تسلط و اشراف بر موضوعات مهم در کشور، مهمترین ضعف هاشمی طبا این بود که نشان داد کاریزمای لازم برای پست ریاست جمهوری ندارد. البته با وجود او جای خالی محمد غرضی چندان احساس نشد.
آیا پایان «دولت حرف» فرا رسیده؟! باید منتظر ماند و دید تا در روز 29 اردیبهشت «یار که را خواهد و میلش به که باشد»...
انتهای پیام/
روحانی که در این رقابت سیاسی از کاندیدای ضربه گیر استفاده می کند، در این دور از مناظره مقهور قدرت استدلال و هماهنگی نیروهای انقلابی شد به گونه ای که مشخص شد در 4 سال گذشته دولت او نه تنها هیچ برنامه مدون و مشخصی نداشته که برای 4 سال آینده نیز ندارد. کارنامه او از سال 92 تا کنون پر از وعده های توخالی است و این موضوع قدرت دفاع را از روحانی سلب کرده است و در این مناظره مرتب از قالیباف و رئیسی و میرسلیم و حتی جهانگیری گل سه امتیازی خورد. او هر چه در چنته داشت رو کرد از هر کسی که می توانست هزینه کرد. گرچه دستان لرزان او این بار از چشم دوربین ها پنهان ماند اما انفعال و خشم او و دستان خالی اش به وضوح پیدا بود.
روحانی با فرافکنی تلاش کرد دوگانه جنگ و صلح راه بیندازد اما موفق نشد. او حتی برای رسیدن به مقصدش حرف دل ضدانقلاب را پشت تریبون صدا و سیما فریاد کشید! «حقوق اقلیت ها رعایت نمی شود»، «در ایران تفکیک جنسیتی داریم» «روی موشک ها شعار نوشتند تا مانع برجام شوند» سه گزاره ای است که روحانی در کمال ناباوری در مقام رئیس جمهور مستقر آن را بیان کرد. روحانی خیلی خوش شانس بود که به عنوان آخرین کاندیدا پشت تریبون رفت اما بدشانس ترین کاندیدا در قرعه سوال بود! او با وجود وزرای اشرافی و حقوق های نجومی و برادری همچون «فریدون» باور نمی کرد با سوال «ساده زیستی مسئولان» روبرو شود. او مثل همیشه احمدی نژاد را بلاگردان تمام رذائل معرفی کرد. روحانی در طول مناظره دوم مرتبا لبخند می زد اما کاملا پیدا بود که لبخندش تصنعی است و اخم هایش واقعی. او سیاستمداری است در طول 4 سال گذشته به دلیل «اُور وعده» سنکوب سیاسی کرده و دیگر نمی تواند وعده جدیدی بدهد و راهکاری جز موج سواری بر هیجانات سیاسی نمانده است.
جهانگیری: او برخلاف انتظار اصلاح طلبان کم فروغ بود و نشان داد درخشش نسبی اش در دور اول مناظره ها اتفاقی بوده و در حد همان کاندیدای پوششی بیشتر نیست. او از همان ابتدا علاوه بر گزارش دهی، سعی کرد همه امور را سیاسی کند؛ از ازدواج تا قدرت نظامی. معاون رئیس جمهور همانند رئیسش که مدام برجام برجام می کند، مرتبا تکرار می کرد من اصلاح طلبم بی آن که بیاندیشد با حلوا حلوا دهان شیرین نمی شود و برای مردم معیشت مهم است نه چیز دیگر. جهانگیری زودتر از آن چه تصور می شد خسته شد و یا تغییر تاکتیک و با توسل به بیانیه خوانی، مغرورانه به سایر رقبا گفت که فقط او و روحانی بلدند کشورداری کنند و دیگران یا تندند، یا بلد نیستند. او از مردم خواست بین «راه» و «بیراهه» یکی را انتخاب کنند! اما انشا خوانی پر از غلط جهانگیری آن هم با صدای لرزان نه تنها موج آفرین نبود که آزار دهنده و تکرای بود و هیچ ارتباطی با سوال مجری نداشت. جهانگیری در کل چنان صحبت می کرد ملت شما حالتان خوب است، منتها خبر ندارید و اگر به ما رای ندهید جنگ بر شما مسلط می شود و....
ابراهیم رئیسی: او که در دور اول مناظره ها به صورت خطی صحبت می کرد، این بار از حاشیه به متن آمد و دقیق، نجییب، علمی و محترمانه وضع موجود را به چالش کشید و تلاش کرد در دقایق محدودی که نوبت به او میرسید علاوه بر نقد، راهکار عملیاتی خود را ارایه دهد اما همچنان مرزهای اخلاقی را رعایت کرد.رئیسی با این جمله طلاییش نشان داد در مقابل این بازی، منفعل نیست و برنامه و طراحی دارد؛ نه بازگشت به گذشته نه تحمل وضع موجود، بلکه تغییر به نفع مردم.
محمد باقر قالیباف: او مثل مناظره اول با یک کاریزمای مثبت، خود را فردی مدیر با تجربه و تلاشگر و با برنامه معرفی کرد. او به خوبی و به نحو غیرقابل انکاری، برتری منطق خود را بر طرف مقابل اثبات کرد. قالیباف در قدرت تشریح و حتی در زبان بدن نیز بر روحانی و جهانگیری پیروز شد. این دو فرد( روحانی و جهانگیری) تهمت‌های زیادی به قالیباف زدند تا او منفعل شود اما وی به صورت مصداقی و با اسناد روشن پاسخ آنان را داد و توانست ضعف های دولت روحانی را به مردم کاملا نشان دهد. قالیباف حتی توانست با مهارت از شروع مناظره یعنی طرح پرونده واردات کالا توسط دختر وزیر تا پیشنهاد اعلام اموال مسئولان، دیگر کاندیداها را دنبال خودش بکشد. اوج کار قالیباف پیشنهاد اعلام لیست کاندیداها و نزدیکانش بود؛ پیشنهادی که می تواند پرده ابهام را از زندگی سیاستمداران کنار بزند. اگر دولتی‌ها اموال خود را صادقانه اعلام کنند، اشرافیت آنها برای مردم مستند می شود و اگر از اعلام آن طفره بروند عملا آزمون صداقت و شفافیت را سه بر هیچ باخته اند.
میرسلیم: او فراتر از انتظار ظاهر شد و توانست با واکنش ها و سوالات منطقی و پی درپی اضلاع اصلاحات و اعتدال را به چالش بکشد او تنها فردی بود که بهتر و بیشتر از سایرین در موضوع صحبت می کرد و کمتر حاشیه می رفت. بی شک میرسلیم پدیده دور دوم مناظرات بود.
هاشمی طبا: او برخلاف دور اول مناظره ها در نقش کاندیدای پوششی دوم برای روحانی ظاهر شد. غیر از بی برنامگی و عدم تسلط و اشراف بر موضوعات مهم در کشور، مهمترین ضعف هاشمی طبا این بود که نشان داد کاریزمای لازم برای پست ریاست جمهوری ندارد. البته با وجود او جای خالی محمد غرضی چندان احساس نشد.
آیا پایان «دولت حرف» فرا رسیده؟! باید منتظر ماند و دید تا در روز 29 اردیبهشت «یار که را خواهد و میلش به که باشد»...
, .,
,
,
,
, ،,
,
,
,
, :,
,
, :,
,
,
,
,
انتهای پیام/
, ]
ارسال دیدگاه