تعامل بادنیا؛ واقعیت یا توهم!؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از رهیاب،دردنیای امروز،تعامل سازنده بادیگر کشورهاامری لازم وضروری بوده ودرنظام اسلامی نیزاین4 ضرورت همواره بعنوان یک اولویت در سیاستهای کلان کشور مطرح بوده است.دولت فعلی، در4سال گذشته کشوررامعطل تحقق این موضوع کرد و بابی صداقتی جریان ارزشی را متهم نمود که بااین امربدیهی مخالفند.
اماتعامل باسازنده بادنیا،بایدباچه هدفی دنبال شود؟
آیاهدف ازتعامل، آنهم باقدرتهای زورگو و مستکبر،برای ژست گرفتن وپزدادن وفخر فروختن به همنشینی بازورگویان وعکس انداختن بالبخندهای مصنوعی دیپلماتیک است!؟
دردنیای کنونی؛توسعه ی روابط خارجی برپایه ی  منافع ملی وبا رویکرد دادوستد است.یعنی صادرات و واردات؛ یعنی تبادل تکنولوژی وبه اشتراک گذاشتن توانهای سیاسی وفرهنگی ونظامی و...برای قوام بخشیدن به جایگاه یک کشوردرمعادلات ومبادلات بین المللی و حل مشکلات داخلی کشورها.
اماآیا دولت فعلی چنین منفعتی راازسیاست خارجی دنبال میکند؟وآیااصولا همه ی مشکلات داخلی کشورماریشه درنبودتعامل سازنده بادنیا دارد؟
آیامشکلات نظام آموزشی ما ازجمله بی انگیزگی معلم ودانش آموزیا استاد و دانشجوبه تحصیل وتدریس وعدم نشاط علمی درمراکزعلمی و آموزشی باتعامل با دنیا(بخوانیدآمریکا)حل میشود!؟
آیاکشورهای دیگر(بخوانیدآمریکا)میتوانندعرصه ی کشاورزی ما راچنان ساماندهی نمایندکه گاه گوجه وپیاز وسیب زمینی وپرتقال و... نایاب ویاگران نشودوگاه بیش ازنیاز تولیدنگرددکه از ارزانی،هزینه ی چیدن آن هم بدست نیایدودولت باتدبیر(!) مجبوربه معدوم نمودن آنهانشود ودر این میان کشاورزان زحمتکش  متضررنگردند!؟
آیامشکلات ناشی از فساد اداری یا بروکراسی ودیوان سالاری اداری که آحادمردم را به ستوه آورده است،توسط کشورهای دیگربایدحل شود!؟
آیاناتوانی درایجاداشتغال وفعال نمودن کارگاههای تولیدی رادیگرکشورهابایدحل نمایند!؟
آیاحل مشکل مسکن وازدواج جوانان درگرو تعامل سازنده بادنیاست!؟
آیاافزایش ناهنجاریهای اجتماعی و فرهنگی واخلاقی،ریشه درنبودتعامل سازنده با دنیا دارد!؟
آیاعدم رسیدگی به وضعیت ورزشکاران و هنرمندان ودانشگاهیان وفرهنگیان و... بخاطرنبودتعامل بادنیاست؟
واقعیت اینست که دولت فعلی سیاست خارجی رابرای پزدادن وکلاس گذاشتن میخواهدو اهل حل مشکلات اقشار مختلف مردم نیست واصولا بسیاری ازمشکلات داخلی درکشورما که رضایتمندی عمومی راکاهش داده است به تعامل بادنیابرنمیگرددبلکه به عزم واراده ولیاقت و عرضه ی دولت مرتبط است.
حال مردم شریف ایران بین دوانتخاب مخیرند:
یا دولتی رامجدداانتخاب نمایندکه میخواهد کشور رامعطل تعامل سازنده بادنیاکندوبه مشکلات داخلی کشورنپردازد وهیچ طرحی برای رفع نیازهای واقعی مردم نداشته باشد.
یا دولت جدیدی برگزینند که ضمن اعتقادبه ضرورت تعامل سازنده بادنیا ازموضع عزت واقتدار، بادلسوزی وپاکدستی وخیرخواهی وتواضع به ریشه یابی وحل مشکلات داخلی بامشارکت همه ی مردم بپردازد.
29اردیبهشت؛ روزخردورزی ونشان دادن اراده ی مردم درضرورت تغییردرروند فعلی اداره کشور است.
ازخداوندمتعال میخواهیم که دراین انتخاب سرنوشت ساز، کشورما راسربلندنماید.
یادداشت:مرتضی سرخوش