به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از چشم برخوار ، زمانی که ما بدانیم هدف از انتخاب افراد برای تصدی خدمت در شوراها چیست حتما انتخاب صحیح خواهیم داشت، چنانچه از برخیاز کاندیداهای محترم حاضر در میدان رقابت در مورد میزان اختیارات و وظایفی که قانون به اعضای شوراها تفویض کرده، سوال پرسیده شود احاطه لازم را ندارند و اگر نگوییم که اصلا نمی دانند به این معنی که قصد آن ها از این کاندیداتوری چیست؟ خدمت! آیا داشتن یک مدرک تحصیلی در یک گرایش خاص می تواند ملاک تایید این افراد برای تصدی این امر صالح باشد؟ آیا تجربه همراه با نداشتن توفیق در ادوار قبل می تواند یک تجربه مفید برای انتخاب شدن مجدد باشد یعنی می توان تصور کرد که ما از یک سوراخ دوبار گزیده شویم؟!
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,با قشری نگری، برخورد سطحی و طایفه ای و یا از روی احساسات و عواطف بدون شناخت صحیح منطقی و مبنایی، آن چیزی حاصل می شود که شایسته مردم این شهر نیست؛ چراکه نمی توان جو کاشت و منتظر کشت گندم بود و زمانی به نقطه های آرمانی دست خواهیم یافت و در این موضوع به شهر آباد خواهیم رسید که تمام اجزا کار خود را درست انجام دهند که این امر نیازمند درست انتخاب کردن ما است.
برخی از کاندیداهای محترم در شورای شهر چه دیده اند که به دنبال دستیابی به آن هستند؟! چرا که زمانی که وارد این شهر می شویم گویی ماراتن عجیب و دشواری همه را درگیر کرده، مگر پاداشه این خط پایان چیست که درختان شهر را به جعبه های کاغذی تبدیل کرده است؟!
کسانی که چنین فرهنگ مآبانه پا در عرصه انتخابات گذاشته اند، چگونه می توانند تئوری پرداز رشد فرهنگ شهروندان شهر خود باشند؟ یا اصلا می توانند تعریف صحیح از این موضوع به مردم خود بدهند؟ و یا صرفا عضویت و هیاهوی عضو شورای شهر بودن را می خواهند! البته برای برخی هم ظاهرا تنها دیده شدن و ژست بیلبوردی موجبات اقناع آن ها را فراهم کرده است.
این موضوعات در حالی است که برخی از کاندیداها چنانچه بخواهند در صف مدرسه سخنرانی کنند دچار لکنت تکلم خواهند شد، حال چگونه می توان به آن ها اعتماد کرد که بتوانند حقوق حقه مردم را رعایت و یا موجب رشد و اعتلا باشند؟ یقینا انتخاب چنین افرادی جز اتلاف زمان و منابع ابتدا برای خود آن فرد و پس از آن برای مردم چیزی به دنبال نخواهد داشت.
آن جایی که همه صرفا مایل به مطرح کردن خود هستند تا به حال به این موضوع فکر کرده اند که اگر رای آورده و قرار است پاسخگوی مردم شوند، توان دفاع عالمانه از جایگاه خود را خواهند داشت؟ آیا زمانی که عض شورای اسلامی شهر شدند، مهندسی در فلان رشته و کذا کذا به داد آن ها خواهد رسید؟
شورای شهر باید هل من مبارز طلب باشد، اما برخی از این افراد نفس موضوع را گویی واهی و مسخره پنداشته اند، آیا آن ها در ساده ترین حالت توانایی برقراری ارتباط موثر با مردم خود را دارند؟ اصلا سینه فراخ برای پذیرش مردم دارند؟
شاید شورای شهر یودن برای آن ها نان دارد و کیسه دوخته نانی پخته در آویخته از آن. جوانان متعهد متخصص و دلسوز هم بروند دنبال کارشان… این چه رفتاری است که برخی از کاندیداهای محترم دست در حنای قوانین فرو برده و می خواهند تا گلوی خود را سرخ آب کنند..
مردم شریف دولت آباد، جوانان بصیر و دلسوز و رای اولی های محترم! در انتخاب خود دقت کرده و حداقل بررسی کنید آیا تعدادی از این افراد که در دوره های قبل در شورای شهر بوده اند، موفق بوده اند، کارنامه آن ها را دقیق بررسی کنید چرا که دود این انتخاب های نا مطلوب به چشمان شما می رود. به کسی رای دهید که بهترین سابقه گفتمانی را دارد، بهترین دیدگاه را نسبت به مردم خود دارد، کسی که حرفی برای گفتن دارد؛ البته حرف هایی از جنس خدمت به مردم نه از جنس استخدام دوستان و بستگان درجه یک، نه از جنس تفکیک اراضی، نه از جنس شهر سازی بدون روح حاکم متعالی، نه از جنس دعواهای مکرر بین اعضای شورا و شهردار شهر، نه از جنس داد و بیداد با مظلومان و فقرا و نه از جنس انتخاب شهرداران بی تجربه و ناگاه و …
والسلام و علی من اتبع الهدی
انتهای پیام/
با قشری نگری، برخورد سطحی و طایفه ای و یا از روی احساسات و عواطف بدون شناخت صحیح منطقی و مبنایی، آن چیزی حاصل می شود که شایسته مردم این شهر نیست؛ چراکه نمی توان جو کاشت و منتظر کشت گندم بود و زمانی به نقطه های آرمانی دست خواهیم یافت و در این موضوع به شهر آباد خواهیم رسید که تمام اجزا کار خود را درست انجام دهند که این امر نیازمند درست انتخاب کردن ما است.
برخی از کاندیداهای محترم در شورای شهر چه دیده اند که به دنبال دستیابی به آن هستند؟! چرا که زمانی که وارد این شهر می شویم گویی ماراتن عجیب و دشواری همه را درگیر کرده، مگر پاداشه این خط پایان چیست که درختان شهر را به جعبه های کاغذی تبدیل کرده است؟!
کسانی که چنین فرهنگ مآبانه پا در عرصه انتخابات گذاشته اند، چگونه می توانند تئوری پرداز رشد فرهنگ شهروندان شهر خود باشند؟ یا اصلا می توانند تعریف صحیح از این موضوع به مردم خود بدهند؟ و یا صرفا عضویت و هیاهوی عضو شورای شهر بودن را می خواهند! البته برای برخی هم ظاهرا تنها دیده شدن و ژست بیلبوردی موجبات اقناع آن ها را فراهم کرده است.
این موضوعات در حالی است که برخی از کاندیداها چنانچه بخواهند در صف مدرسه سخنرانی کنند دچار لکنت تکلم خواهند شد، حال چگونه می توان به آن ها اعتماد کرد که بتوانند حقوق حقه مردم را رعایت و یا موجب رشد و اعتلا باشند؟ یقینا انتخاب چنین افرادی جز اتلاف زمان و منابع ابتدا برای خود آن فرد و پس از آن برای مردم چیزی به دنبال نخواهد داشت.
آن جایی که همه صرفا مایل به مطرح کردن خود هستند تا به حال به این موضوع فکر کرده اند که اگر رای آورده و قرار است پاسخگوی مردم شوند، توان دفاع عالمانه از جایگاه خود را خواهند داشت؟ آیا زمانی که عض شورای اسلامی شهر شدند، مهندسی در فلان رشته و کذا کذا به داد آن ها خواهد رسید؟
شورای شهر باید هل من مبارز طلب باشد، اما برخی از این افراد نفس موضوع را گویی واهی و مسخره پنداشته اند، آیا آن ها در ساده ترین حالت توانایی برقراری ارتباط موثر با مردم خود را دارند؟ اصلا سینه فراخ برای پذیرش مردم دارند؟
شاید شورای شهر یودن برای آن ها نان دارد و کیسه دوخته نانی پخته در آویخته از آن. جوانان متعهد متخصص و دلسوز هم بروند دنبال کارشان… این چه رفتاری است که برخی از کاندیداهای محترم دست در حنای قوانین فرو برده و می خواهند تا گلوی خود را سرخ آب کنند..
مردم شریف دولت آباد، جوانان بصیر و دلسوز و رای اولی های محترم! در انتخاب خود دقت کرده و حداقل بررسی کنید آیا تعدادی از این افراد که در دوره های قبل در شورای شهر بوده اند، موفق بوده اند، کارنامه آن ها را دقیق بررسی کنید چرا که دود این انتخاب های نا مطلوب به چشمان شما می رود. به کسی رای دهید که بهترین سابقه گفتمانی را دارد، بهترین دیدگاه را نسبت به مردم خود دارد، کسی که حرفی برای گفتن دارد؛ البته حرف هایی از جنس خدمت به مردم نه از جنس استخدام دوستان و بستگان درجه یک، نه از جنس تفکیک اراضی، نه از جنس شهر سازی بدون روح حاکم متعالی، نه از جنس دعواهای مکرر بین اعضای شورا و شهردار شهر، نه از جنس داد و بیداد با مظلومان و فقرا و نه از جنس انتخاب شهرداران بی تجربه و ناگاه و …
والسلام و علی من اتبع الهدی
انتهای پیام/
با قشری نگری، برخورد سطحی و طایفه ای و یا از روی احساسات و عواطف بدون شناخت صحیح منطقی و مبنایی، آن چیزی حاصل می شود که شایسته مردم این شهر نیست؛ چراکه نمی توان جو کاشت و منتظر کشت گندم بود و زمانی به نقطه های آرمانی دست خواهیم یافت و در این موضوع به شهر آباد خواهیم رسید که تمام اجزا کار خود را درست انجام دهند که این امر نیازمند درست انتخاب کردن ما است.
برخی از کاندیداهای محترم در شورای شهر چه دیده اند که به دنبال دستیابی به آن هستند؟! چرا که زمانی که وارد این شهر می شویم گویی ماراتن عجیب و دشواری همه را درگیر کرده، مگر پاداشه این خط پایان چیست که درختان شهر را به جعبه های کاغذی تبدیل کرده است؟!
کسانی که چنین فرهنگ مآبانه پا در عرصه انتخابات گذاشته اند، چگونه می توانند تئوری پرداز رشد فرهنگ شهروندان شهر خود باشند؟ یا اصلا می توانند تعریف صحیح از این موضوع به مردم خود بدهند؟ و یا صرفا عضویت و هیاهوی عضو شورای شهر بودن را می خواهند! البته برای برخی هم ظاهرا تنها دیده شدن و ژست بیلبوردی موجبات اقناع آن ها را فراهم کرده است.
این موضوعات در حالی است که برخی از کاندیداها چنانچه بخواهند در صف مدرسه سخنرانی کنند دچار لکنت تکلم خواهند شد، حال چگونه می توان به آن ها اعتماد کرد که بتوانند حقوق حقه مردم را رعایت و یا موجب رشد و اعتلا باشند؟ یقینا انتخاب چنین افرادی جز اتلاف زمان و منابع ابتدا برای خود آن فرد و پس از آن برای مردم چیزی به دنبال نخواهد داشت.
آن جایی که همه صرفا مایل به مطرح کردن خود هستند تا به حال به این موضوع فکر کرده اند که اگر رای آورده و قرار است پاسخگوی مردم شوند، توان دفاع عالمانه از جایگاه خود را خواهند داشت؟ آیا زمانی که عض شورای اسلامی شهر شدند، مهندسی در فلان رشته و کذا کذا به داد آن ها خواهد رسید؟
شورای شهر باید هل من مبارز طلب باشد، اما برخی از این افراد نفس موضوع را گویی واهی و مسخره پنداشته اند، آیا آن ها در ساده ترین حالت توانایی برقراری ارتباط موثر با مردم خود را دارند؟ اصلا سینه فراخ برای پذیرش مردم دارند؟
شاید شورای شهر یودن برای آن ها نان دارد و کیسه دوخته نانی پخته در آویخته از آن. جوانان متعهد متخصص و دلسوز هم بروند دنبال کارشان… این چه رفتاری است که برخی از کاندیداهای محترم دست در حنای قوانین فرو برده و می خواهند تا گلوی خود را سرخ آب کنند..
مردم شریف دولت آباد، جوانان بصیر و دلسوز و رای اولی های محترم! در انتخاب خود دقت کرده و حداقل بررسی کنید آیا تعدادی از این افراد که در دوره های قبل در شورای شهر بوده اند، موفق بوده اند، کارنامه آن ها را دقیق بررسی کنید چرا که دود این انتخاب های نا مطلوب به چشمان شما می رود. به کسی رای دهید که بهترین سابقه گفتمانی را دارد، بهترین دیدگاه را نسبت به مردم خود دارد، کسی که حرفی برای گفتن دارد؛ البته حرف هایی از جنس خدمت به مردم نه از جنس استخدام دوستان و بستگان درجه یک، نه از جنس تفکیک اراضی، نه از جنس شهر سازی بدون روح حاکم متعالی، نه از جنس دعواهای مکرر بین اعضای شورا و شهردار شهر، نه از جنس داد و بیداد با مظلومان و فقرا و نه از جنس انتخاب شهرداران بی تجربه و ناگاه و …
والسلام و علی من اتبع الهدی
انتهای پیام/
با قشری نگری، برخورد سطحی و طایفه ای و یا از روی احساسات و عواطف بدون شناخت صحیح منطقی و مبنایی، آن چیزی حاصل می شود که شایسته مردم این شهر نیست؛ چراکه نمی توان جو کاشت و منتظر کشت گندم بود و زمانی به نقطه های آرمانی دست خواهیم یافت و در این موضوع به شهر آباد خواهیم رسید که تمام اجزا کار خود را درست انجام دهند که این امر نیازمند درست انتخاب کردن ما است.
برخی از کاندیداهای محترم در شورای شهر چه دیده اند که به دنبال دستیابی به آن هستند؟! چرا که زمانی که وارد این شهر می شویم گویی ماراتن عجیب و دشواری همه را درگیر کرده، مگر پاداشه این خط پایان چیست که درختان شهر را به جعبه های کاغذی تبدیل کرده است؟!
کسانی که چنین فرهنگ مآبانه پا در عرصه انتخابات گذاشته اند، چگونه می توانند تئوری پرداز رشد فرهنگ شهروندان شهر خود باشند؟ یا اصلا می توانند تعریف صحیح از این موضوع به مردم خود بدهند؟ و یا صرفا عضویت و هیاهوی عضو شورای شهر بودن را می خواهند! البته برای برخی هم ظاهرا تنها دیده شدن و ژست بیلبوردی موجبات اقناع آن ها را فراهم کرده است.
این موضوعات در حالی است که برخی از کاندیداها چنانچه بخواهند در صف مدرسه سخنرانی کنند دچار لکنت تکلم خواهند شد، حال چگونه می توان به آن ها اعتماد کرد که بتوانند حقوق حقه مردم را رعایت و یا موجب رشد و اعتلا باشند؟ یقینا انتخاب چنین افرادی جز اتلاف زمان و منابع ابتدا برای خود آن فرد و پس از آن برای مردم چیزی به دنبال نخواهد داشت.
آن جایی که همه صرفا مایل به مطرح کردن خود هستند تا به حال به این موضوع فکر کرده اند که اگر رای آورده و قرار است پاسخگوی مردم شوند، توان دفاع عالمانه از جایگاه خود را خواهند داشت؟ آیا زمانی که عض شورای اسلامی شهر شدند، مهندسی در فلان رشته و کذا کذا به داد آن ها خواهد رسید؟
شورای شهر باید هل من مبارز طلب باشد، اما برخی از این افراد نفس موضوع را گویی واهی و مسخره پنداشته اند، آیا آن ها در ساده ترین حالت توانایی برقراری ارتباط موثر با مردم خود را دارند؟ اصلا سینه فراخ برای پذیرش مردم دارند؟
شاید شورای شهر یودن برای آن ها نان دارد و کیسه دوخته نانی پخته در آویخته از آن. جوانان متعهد متخصص و دلسوز هم بروند دنبال کارشان… این چه رفتاری است که برخی از کاندیداهای محترم دست در حنای قوانین فرو برده و می خواهند تا گلوی خود را سرخ آب کنند..
مردم شریف دولت آباد، جوانان بصیر و دلسوز و رای اولی های محترم! در انتخاب خود دقت کرده و حداقل بررسی کنید آیا تعدادی از این افراد که در دوره های قبل در شورای شهر بوده اند، موفق بوده اند، کارنامه آن ها را دقیق بررسی کنید چرا که دود این انتخاب های نا مطلوب به چشمان شما می رود. به کسی رای دهید که بهترین سابقه گفتمانی را دارد، بهترین دیدگاه را نسبت به مردم خود دارد، کسی که حرفی برای گفتن دارد؛ البته حرف هایی از جنس خدمت به مردم نه از جنس استخدام دوستان و بستگان درجه یک، نه از جنس تفکیک اراضی، نه از جنس شهر سازی بدون روح حاکم متعالی، نه از جنس دعواهای مکرر بین اعضای شورا و شهردار شهر، نه از جنس داد و بیداد با مظلومان و فقرا و نه از جنس انتخاب شهرداران بی تجربه و ناگاه و …
والسلام و علی من اتبع الهدی
انتهای پیام/
با قشری نگری، برخورد سطحی و طایفه ای و یا از روی احساسات و عواطف بدون شناخت صحیح منطقی و مبنایی، آن چیزی حاصل می شود که شایسته مردم این شهر نیست؛ چراکه نمی توان جو کاشت و منتظر کشت گندم بود و زمانی به نقطه های آرمانی دست خواهیم یافت و در این موضوع به شهر آباد خواهیم رسید که تمام اجزا کار خود را درست انجام دهند که این امر نیازمند درست انتخاب کردن ما است.
,برخی از کاندیداهای محترم در شورای شهر چه دیده اند که به دنبال دستیابی به آن هستند؟! چرا که زمانی که وارد این شهر می شویم گویی ماراتن عجیب و دشواری همه را درگیر کرده، مگر پاداشه این خط پایان چیست که درختان شهر را به جعبه های کاغذی تبدیل کرده است؟!
,کسانی که چنین فرهنگ مآبانه پا در عرصه انتخابات گذاشته اند، چگونه می توانند تئوری پرداز رشد فرهنگ شهروندان شهر خود باشند؟ یا اصلا می توانند تعریف صحیح از این موضوع به مردم خود بدهند؟ و یا صرفا عضویت و هیاهوی عضو شورای شهر بودن را می خواهند! البته برای برخی هم ظاهرا تنها دیده شدن و ژست بیلبوردی موجبات اقناع آن ها را فراهم کرده است.
,این موضوعات در حالی است که برخی از کاندیداها چنانچه بخواهند در صف مدرسه سخنرانی کنند دچار لکنت تکلم خواهند شد، حال چگونه می توان به آن ها اعتماد کرد که بتوانند حقوق حقه مردم را رعایت و یا موجب رشد و اعتلا باشند؟ یقینا انتخاب چنین افرادی جز اتلاف زمان و منابع ابتدا برای خود آن فرد و پس از آن برای مردم چیزی به دنبال نخواهد داشت.
,آن جایی که همه صرفا مایل به مطرح کردن خود هستند تا به حال به این موضوع فکر کرده اند که اگر رای آورده و قرار است پاسخگوی مردم شوند، توان دفاع عالمانه از جایگاه خود را خواهند داشت؟ آیا زمانی که عض شورای اسلامی شهر شدند، مهندسی در فلان رشته و کذا کذا به داد آن ها خواهد رسید؟
,شورای شهر باید هل من مبارز طلب باشد، اما برخی از این افراد نفس موضوع را گویی واهی و مسخره پنداشته اند، آیا آن ها در ساده ترین حالت توانایی برقراری ارتباط موثر با مردم خود را دارند؟ اصلا سینه فراخ برای پذیرش مردم دارند؟
,شاید شورای شهر یودن برای آن ها نان دارد و کیسه دوخته نانی پخته در آویخته از آن. جوانان متعهد متخصص و دلسوز هم بروند دنبال کارشان… این چه رفتاری است که برخی از کاندیداهای محترم دست در حنای قوانین فرو برده و می خواهند تا گلوی خود را سرخ آب کنند..
,مردم شریف دولت آباد، جوانان بصیر و دلسوز و رای اولی های محترم! در انتخاب خود دقت کرده و حداقل بررسی کنید آیا تعدادی از این افراد که در دوره های قبل در شورای شهر بوده اند، موفق بوده اند، کارنامه آن ها را دقیق بررسی کنید چرا که دود این انتخاب های نا مطلوب به چشمان شما می رود. به کسی رای دهید که بهترین سابقه گفتمانی را دارد، بهترین دیدگاه را نسبت به مردم خود دارد، کسی که حرفی برای گفتن دارد؛ البته حرف هایی از جنس خدمت به مردم نه از جنس استخدام دوستان و بستگان درجه یک، نه از جنس تفکیک اراضی، نه از جنس شهر سازی بدون روح حاکم متعالی، نه از جنس دعواهای مکرر بین اعضای شورا و شهردار شهر، نه از جنس داد و بیداد با مظلومان و فقرا و نه از جنس انتخاب شهرداران بی تجربه و ناگاه و …
,والسلام و علی من اتبع الهدی
,,
انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه