به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بانوی کوثر،به مناسبت سوم خرداد ، تولد دوباره خرمشهر گفتگویی داشتیم با اقلیمه جاهدی بانوی ایثارگر اردبیلی، که یکی از زنان فعال و پشتیبان جبهه و جنگ در هشت سال دفاع مقدس بود. ماحصل این گفتگو به شرح ذیل است؛
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بانوی کوثر,اقلیمه از دیدن مامور دولت که آمده تا او و همسرش را برای بازجویی ببرد اصلا تعجب نمی کند.
,او سالهاست به منظور احیای سنت دیرینه مراسم طشت گذاری که ریشه در فرهنگ عاشورا دارد؛ در ایام ماه محرم و صفر در گوشه ای از خانه اش این مراسم را به کمک زنان مومن محله انجام می دهد.
,در این روزها در خانه اش روضه و عزاداری برگزار می شود و در بخشی از این مراسم خودش بحث سیاسی کرده و به مخالفت با رژیم سفاک شاهنشاهی می پردازد.
,او از همان بدو تولد با این مسائل آشنا بود.
,در یکی از روستاهای سرسبز نیر به نام اوجقاز بدنیا آمد. هنوز دو سالش نشده بود ؛ که زمین داران سر تقصیم ناعادلانه اراضی زمین با دولت در افتادند و همین باعث شد روستا و خانواده اش را به مقصد پایتخت ترک کنند؛ مادرش نیز سرپرستی خانواده سیزده نفری اش را به دوش می کشید.
,اقلیمه در یکی از بهترین مدرسه ها؛ مدرسه اسلامی دارالفنون تحصیل کرد. و در سن هفده سالگی ازدواج کرد. این ایام مصادف بود با تبعید امام خمینی (ره).
,او در کنار همسر و خانواده انقلابی اش به مبارزه با رژیم پرداخت.
,انقلاب که شروع شد، در راهپیمایی ها حضور گسترده ای داشت. حالا دیگر فعالیتش دو چندان شده بود.
,دو سال از پیروزی انقلاب اسلامی مردم ایران نگذشته بود که رژیم بعث عراق به پشتیبانی چندین کشور بیگانه به سرزمینمان حمله کرد.
,اقلیمه در این برهه از زندگی اش نیز به جبهه کمک های مردمی پیوست.
,از تهران به کرج نقل مکان کرده و فروشگاهی را تاسیس کرد و در اختیار رزمندگان قرار داد.
,آن ها چه در زمینه امداد و چه در جمع آوری اقلام اهدایی مردم و چه در آگاه سازی و امور تربیتی اسلامی به جهاد برخاسته بودند.
,او نیروهای زیادی را در این جهات تربیت کرد.
,یکی از کارهای ارزنده ای که او به آن دست زد، تهیه شانزده تنور پخت نان در محل زندگی اش بود! او با کمک زنان آشنا به نانوایی شبانه روز نان می پخت و آن ها را بسته بندی می کرد و به همراه دیگر اقلام هفته ای سه بار از طریق ستاد کمک رسانی به مناطق جنگی می فرستاد.
,در همین ایام بود که یکی از برادران رزمنده اش در یک سانحه هوایی به درجه رفیع شهادت رسید و او و خانواده اش را داغدار کرد.
,حجم فعالیتهایش در نهادهای انقلابی آنقدر گسترش یافت که مجبور به تقسیم کار شد.
,یک روز با سپاه، یک روز با نیروهای جهاد سازندگی و روزی دیگر با بسیج همکاری می کرد.
,اقلیمه برای تشویق و دلگرمی آنهایی که با او همراه شده بودند؛ چندین بار آن ها را به دیدار امام خمینی (ره) برد.
,برای تسلی خاطر و قوت قلب دادن به رزمندگان اسلام با زنان ایثارگر در مناطق جنگی سرپل ذهاب و گیلان غرب حضور پیدا کرد.
,بانو جاهدی در آن جا برای رزمندگان صحبت می کرد و از فرمایشات علی (ع) در نهج البلاغه مثال می آورد." جهاد دری است از درهای بهشت که خداوند آن را به روی خواص دوستان خود گشوده ؛ چنان که جهاد، لباس تقوا و زره محکم الهی و سپر قوی اوست".
,او بعد از بازگشت از منطقه جنگی که شاهد بمبارانهای شیمیایی نیز بود، در آغشته کردن مواد ضد شیمیایی به لباس های رزمندگان کمک می کرد.
,به دلیل فعالیت گسترده اش سپاه به او پیشنهاد استخدام داد. اما او و همسرش آن را نپذیرفته و گفتند: «ما تا آخرین قطره خون و تا آخرین لحظه عمرمان رهرو راه شهیدان و رهبر کبیر انقلاب خواهیم بود و هیچگونه چشمداشت مالی نداریم.»
,انتهای ایثارگری او به مجروح شدنش انجامید. در یکی از روزها در حمله هوایی دشمن به شهر کرج، موشکی به مغازه شان اصابت کرده و او به همراه تعدادی از بانوان ایثارگر مجروح شدند.
,هم اکنون بانو جاهدی تسلیم خواسته های دشمن نشده و با همان ناراحتیهای جسمی بعد از جنگ نیز در جبهه فرهنگی تلاش می کند. در انتخابات در راهپیمایی ها در آیین های پیروزی انقلاب و دهه فجر همچنان مشغول فعالیت هستند. در کنار همه این برنامه ها توانسته اند فرزندانی شایسته برای کشور تربیت نمایند.
,وی معتقد است: «با رشادت ها و تلاش های شبانه روزی بانوان ایثارگر در پشت جبهه بود که رزمندگان توانستند به پیروزی های ارزشمندی دست پیدا کنند.»
,انتهای پیام/
,,
]
ارسال دیدگاه