رواج یک فرهنگ غلط و مسابقه برای اشرافی‌گری/ آیا با اسراف می‌توان یاد فقرا بود؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج، رمضان ماه مهمانی خداست، ماهی که مسلمانان با تزکیه و تحمل گرسنگی و تشنگی در طول روز باید به فکر  نزدیکی با خدا و درک حال تهی‌دستان جامعه باشند، اما در سال‌های اخیر با رواج اشرافی گری و اسراف در افطاری‌ها، این ماه به جای ماه عبودیت و بندگی و نزدیکی به محرومان به مسابقه‌ای برای تجمل گرایی تبدیل شده که آفت معنویت این ماه است.

رمضان این ماه با فضیلت که باید آثار معنوی پرباری را به همراه داشته باشد متاسفانه این روزها از اصل خودش دور شده است و نگاهی گذرا به سفره‌های افطاری نشان از آن دارد که روزه‌داران نه تنها درکی از حال گرسنگان نخواهند داشت بلکه با پدیده اسراف نیز مانوس‌تر خواهند شد. اتفاقی که در جامعه و دین ما مذموم بوده است، چنانکه در قرآن نیز اشاره شده است: «کلوا و اشربوا و لا تسرفوا انه لا یحب المسرفین». "اعراف،31"

رمضان ماه تمرین اعتدال و میانه‌روی است و وهدف از این ماه تحمل گرسنگی و یا تشنگی صِرف نیست بلکه مسلمانان در این ماه باید ضمن تقویت تقوا، درک حال محرومان، فاصله گرفتن از تجمل گرایی، ساده زیستی و قناعت را در پیش بگیرند اما متاسفانه فرهنگ غلطی که در میان مسلمانان و نه تنها در ایران بلکه در کشورهای دیگر نیز رایج شده است موجب گشته اسراف و ریخت و پاش در این ماه از ماه‌های دیگر بسیار بیشتر شود در حالی که فلسفه این ماه جلوگیری از این اسراف‌ها و دوری از اشرافی‌گری است.

مهمانی‌های پر زرق و برق و اشرافی، سفره‌های افطاری را که قرار بود به اطعام ایتام ونیازمندان بپردازد از رونق انداخته و هرساله خانواده‌های زیادی به جای اطعام کسانی که در اسلام تاکید شده است و انجام صله ارحام وارد وادی مسابقه بازی‌های افطار کرده است و اینطور می‌شود که اغنیا روز به روز غنی‌تر و فقرا فقیرتر خواهند شد و نه در این ماه و نه در ماه‌های دیگر هیچگاه از حال گرسنگان مطلع نخواهند شد.

 چه خوب است که در شروع همین ماه با تغییر به استقبال این رمضان برویم و به جای رواج بیش از پیش این فرهنگ غلط به فکر اطعام و دست گیری از فقرا باشیم تا ضمن بهره‌مندی از فیض این ماه، با کمک به همنوعان خود بار نداری را هرچند به میزان اندک از دوش جامعه برداریم.

در این ماه به جای پهن کردن سفره‌های آنچنانی و یا مهمانی‌های مجلل در رستوران‌ها وتالارها به فکر کسانی باشیم که شاید یک وعده افطار یا سحر را برای روزه داری ندارند و چشم انتظار کسانی هستند که از تمکن مالی برخوردارند تا به جای مسابقه‌های افطاری اندکی نیز به فکر آنان باشند که بنی آدم اعضای یک پیکرند.

انتهای پیام/