به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از اندیمشک جوان :برخلاف برخی که می گویند تاریخ اندیمشک منحصر به راه آهن است، آثاری از تمدن ها کهن در این منطقه وجود دارد که نشان از تاریخ دیرینه این مردم و منطقه است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اندیمشک جوان ,امروز می بینیم بی توجهی به آثار و تمدن های کهن در اندیمشک به حدی رسیده که در آینده ای نه چندان دور اثری از این بنا ها باقی نخواهد ماند.
یکی از این آثار بقعه داود خادم در بخش الوار اندیمشک ، متعلق به مولانا شیخ محقق داود بن محمد معروف به خادم الفقراء از عرفای سلسله جلیلیه مبارکه علّیه محمدیه علویه کمیلیه است که از درخشان ترین چهره های عرفانی اسلامی شیعی سده های پنجم و ششم هجری قمری می باشد.
با وجود پتانسیل های بسیار گردشگری در بخش الوار اندیمشک و غنی بودن میراث ارزشمند مادی و معنوی، تاکنون آنگونه که شایسته آن بوده، مورد توجه قرار نگرفته است.
این آثار و بناها به نوعی شناسامه و هویتی برای مردم و منطقه است که در فراز و نشیب روزگار و بی توجهی مسئولین گرفتار شده و مسئولان میراث فرهنگی و سایر متولیان امر چاره ای برای حفظ، نگه داری و معرفی این آثار و بناها نکنند، در آینده ای نه چندان دور، اثری از آنها باقی نخواهد ماند.
از طرفی با نیم نگاهی به سایر مناطق مشابه می بینیم این پتانسیل ها ظرفیتی مناسب برای جذب گردشگر است، و با توجه به آمار بیکاری در منطقه انتظار می رود از این ظرفیت ها برای ایجاد اشتغال استفاده کنند.
داوود بن محمد معروف به خادم الفقرا و مشهور به داوود خادم، در شهرستان اندیمشک، بخش الوار گرمسیری، دهستان_قیلاب، منطقه منگره(mongere) شمال غربی دهکده گرداب، روستای شیخ، کیلومتر۷۵ مقبره ای است در دامنه کوه چاونی (chavoni) که با سنگ و ملاط ساروج ساخته شده و پیرامون آن را درختان بلوط، انار و چنار فرا گرفته است.
گنبد آن مخروطی شکل بوده که اکنون تخریب و فرو ریخته است. اندازه داخل مقبره ۴۰/۳ × ۳۰/۳ متر می باشد.
آثار فیل پوش ها که وسیله ارتباط ساختمان با گنبد بوده بر قسمت فوقانی دیوارها باقی و نمایان است.
درب ورودی مقبره شرقی است و مزار درون آن فاقد سنگ قبر می باشد. فقط تعدادی آجر انباشته با ارتفاع حدود ۴۰ سانتی متر در میانه ساختمان با ابعاد حدود ۷۰/۱ × ۱ متر نمودار و بیانگر مزاری است که صاحب آن قرن ها ناشناخته و مجهول القدر در این مکان آرمیده است.
در قسمت شرقی مقبره گورستانی با سنگ قبرهای بزرگ با خط کوفی دیده شده که تاریخ بعضی از آنها از آنها مربوط به قرن هفتم هجری می باشد بر بالای سر قبرها نیز سنگهایی بطول ۸۰ تا ۹۰ سانتی متر بطور عمودی کار گذاشته شده ورودی بعضی از آنها به خط کوفی آیاتی بطور برجسته شده است .
لازم به توضیح است مقبره داود خادم که مربوط به دوران بعد از اسلام است در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۸۵ با شماره ثبت ۱۷۴۰۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جای آن است که ادارات و سازمان هایی که عهده دار احیاء و حفظ آثار ملی و میراث فرهنگی هستند، با بررسی های لازم، بنای مزبور را به طرز شایسته تعمیر و مرمت نمایند و مجموعه ای فرهنگی بر سر خاک او برافروزند تا منطقه باستانی و تاریخی مُنگِره نیز از برکت تربت کثیر الأنوار این عارف بی خویش و حقیقت اندیش روح و شادابی تازه ای یابد.
امروز می بینیم بی توجهی به آثار و تمدن های کهن در اندیمشک به حدی رسیده که در آینده ای نه چندان دور اثری از این بنا ها باقی نخواهد ماند.
,یکی از این آثار بقعه داود خادم در بخش الوار اندیمشک ، متعلق به مولانا شیخ محقق داود بن محمد معروف به خادم الفقراء از عرفای سلسله جلیلیه مبارکه علّیه محمدیه علویه کمیلیه است که از درخشان ترین چهره های عرفانی اسلامی شیعی سده های پنجم و ششم هجری قمری می باشد.
,با وجود پتانسیل های بسیار گردشگری در بخش الوار اندیمشک و غنی بودن میراث ارزشمند مادی و معنوی، تاکنون آنگونه که شایسته آن بوده، مورد توجه قرار نگرفته است.
,این آثار و بناها به نوعی شناسامه و هویتی برای مردم و منطقه است که در فراز و نشیب روزگار و بی توجهی مسئولین گرفتار شده و مسئولان میراث فرهنگی و سایر متولیان امر چاره ای برای حفظ، نگه داری و معرفی این آثار و بناها نکنند، در آینده ای نه چندان دور، اثری از آنها باقی نخواهد ماند.
,از طرفی با نیم نگاهی به سایر مناطق مشابه می بینیم این پتانسیل ها ظرفیتی مناسب برای جذب گردشگر است، و با توجه به آمار بیکاری در منطقه انتظار می رود از این ظرفیت ها برای ایجاد اشتغال استفاده کنند.
,
داوود بن محمد معروف به خادم الفقرا و مشهور به داوود خادم، در شهرستان اندیمشک، بخش الوار گرمسیری، دهستان_قیلاب، منطقه منگره(mongere) شمال غربی دهکده گرداب، روستای شیخ، کیلومتر۷۵ مقبره ای است در دامنه کوه چاونی (chavoni) که با سنگ و ملاط ساروج ساخته شده و پیرامون آن را درختان بلوط، انار و چنار فرا گرفته است.
گنبد آن مخروطی شکل بوده که اکنون تخریب و فرو ریخته است. اندازه داخل مقبره ۴۰/۳ × ۳۰/۳ متر می باشد.
,
,
آثار فیل پوش ها که وسیله ارتباط ساختمان با گنبد بوده بر قسمت فوقانی دیوارها باقی و نمایان است.
درب ورودی مقبره شرقی است و مزار درون آن فاقد سنگ قبر می باشد. فقط تعدادی آجر انباشته با ارتفاع حدود ۴۰ سانتی متر در میانه ساختمان با ابعاد حدود ۷۰/۱ × ۱ متر نمودار و بیانگر مزاری است که صاحب آن قرن ها ناشناخته و مجهول القدر در این مکان آرمیده است.
در قسمت شرقی مقبره گورستانی با سنگ قبرهای بزرگ با خط کوفی دیده شده که تاریخ بعضی از آنها از آنها مربوط به قرن هفتم هجری می باشد بر بالای سر قبرها نیز سنگهایی بطول ۸۰ تا ۹۰ سانتی متر بطور عمودی کار گذاشته شده ورودی بعضی از آنها به خط کوفی آیاتی بطور برجسته شده است .
,
,
لازم به توضیح است مقبره داود خادم که مربوط به دوران بعد از اسلام است در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۸۵ با شماره ثبت ۱۷۴۰۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
,
جای آن است که ادارات و سازمان هایی که عهده دار احیاء و حفظ آثار ملی و میراث فرهنگی هستند، با بررسی های لازم، بنای مزبور را به طرز شایسته تعمیر و مرمت نمایند و مجموعه ای فرهنگی بر سر خاک او برافروزند تا منطقه باستانی و تاریخی مُنگِره نیز از برکت تربت کثیر الأنوار این عارف بی خویش و حقیقت اندیش روح و شادابی تازه ای یابد.
, , , , انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه