امنیت واجب تر از نان شب

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سفیر افلاک در منطقه بحران، جزیره امن و ثبات، کشوری است که نه تنها از آمریکا و شورای امنیت حمایت مالی و نظامی نمی شود بلکه تحت آماج شدیدترین حملات و تحریم های ناجوانمردانه سیاسی و اقتصادی می باشد،این حریم امن با وجود معضلات عدیده و خطرات بسیاری که آن را تهدید می کند به وجود آمده است.

با نگاهی به کشورهای جهان اسلام، الگوها و ایدئولوژی های چند سال گذشته شان قابل تایید است که همگی باشکست مواجه شده اند.الگوی فرهنگی ترکیه، الگوی نظامی پاکستان، الگوی اجتماعی عراق، الگوی سیاسی عربستان و... بدون شک ناکام بوده است.

کشوری بین کشورهای اسلامی است که نام آن بیش از 64 بار از زبان کاندیداهای ریاست جمهوری آمریکا برده می شود، طرح های مهندسی بحران علیه آن با همکاری بسیاری از همین الگوهای شکست خورده و تحت اجبار قدرت های غربی کلید می خورد. طرح هایی مانند تحریک به آشوب، انقلاب های رنگی، تحرکات نظامی در مناطق مرزی، ایجاد تهدیدهای تروریستی و سازماندهی این عملیات و...

اما چگونه این طرح ها که از سوی قوی ترین تیم های اتاق فکر و کشورهای تعیین کننده در سایر عرصه های جهانی برنامه‌ریزی می شوند باشکست مواجه می شود؟این موضوع از چند جهت قابل بررسی است ازجمله وجود نقاط اتکایی که در این کشور می باشد ولی در سایر کشورهای اسلامی محکوم به شکست نمی باشد.  این نقاط اتکا دو اصل بسیار مهم و قوی دارد.

اول یک پیشوای مقتدر و بدون کوچکترین وابستگی سیاسی به عناصر داخلی یا خارجی و دوم صرف واژه پایداری بر ایدئولوژی اولیه انقلاب تا به امروز.بدون شک هیچ مردمی در دنیا وفاق و حس ناسیونالیستی ایرانیان را ندارند که خود مزیدی بر حمایت و پشتیبانی تمام قد از رهبر معظم این کشور شده است.

از طرفی اتاق فکرهای سیاسی و نظامی ایران بدون شک یکی از قدرترین اتاق فکرهای دنیا می باشد.  تا جایی که این ادعا قابل طرح می باشد که قوی ترین اتاق فکر بومی در کل دنیا است.

بدین سان که تمامی این پلن ها را خنثی کرده است برای مثال قبل از شروع جنگ داخلی سوریه یکی از بزرگترین انتقادات مورد طرح اپوزیسیون خارج از کشور، حمایت و کمک های مالی و مستشاری به لبنان و سوریه بود.

بعد از رونمایی غربی ها از پدیده داعش و واگرایی انظار اسلامی از مسائل مربوط به صهیونیست به داعش تمامی کشورهای اسلامی غافل گیر شده و از ترس غرق شدن در این منجلاب حلقه به گوش اربابان خود شدند.

اما حضور هزاران هزار نیروی آموزش دیده،هم پیمانی چندین و چند گروه تروریستی از تمامی نقاط دنیا و حمایت های نظامی و مالی از آنها نه تنها منجر به سقوط سوریه نشد که در شرف شکست نیز می باشد.اقداماتی که شاید درصد کوچکی از آنها لیبی، تونس و مصر را به آتش می کشاند یا حتی در صورت سرپیچی ترکیه و عربستان سعودی را به ورطه نابودی می برد.

شاید دیدن تصویر بریده شدن سر پسر بچه ای نوجوان، ظلم و تجاوز به زنان و دختران در سوریه حس درد را در قلب های ایرانی ها بیاورد، اما حتی تصور روی دادن این اتفاقات برای مردم در ایران اسلامی ممکن نیست.آری چون این تصورات ممکن نبود از ابتدا با تحریم های متفاوت اقتصادی و درمانی، باوجود بیکاری جوانان و سایر مشکلات در هر شرایطی مقابل استکبار ایستادیم.

آرمان ما این است که در سوریه جوانان خودمان را، شهید دفاع از ناموس و دین و خاک ایرانمان کنیم تا زنان و کودکان ما آزرده خاطر نشوند.خون همین جوانان شهید است که ویترینی از التزام به دفاع از مذهب و خاک مردم ایران شده است.

حالا اینکه یک عده به دلیل درک محیطی کم از مشکلات اقتصادی بحران می سازند و ناخواسته آب به آسیاب طرح های مذکور می ریزند قطعاً قابل کنترل هستند.اما چه بهتر بینش خود را به کار گیرند و قطره ای در این اقیانوس تشیع باشند انشاءالله.

مهدی مهرابی

انتهای پیام/