به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بام ایران خبر؛ شهرام احمدی مدیر کل محیط زیست چهارمحال و بختیاری با اشاره به تغییرات اقلیمی که درجهان درحال رخ دادن است گفت: فرسایش خاک و بیابان‌زایی با عواملی چون تغییرات آب و هوایی تشدید می‌شود و این اتفاق به وضوح در سطح استان قابل مشاهده است.
وی خشکسالی طولانی مدت در استان و قرارگرفتن این استان جزو 7 استان خشک کشور در کنار تغییر رژیم بارشی و فرسایش بالای خاک را بعنوان مجموعه عوامل بروز بیابان زایی در استان برشمرد.
احمدی نتیجه بیابان زایی در استان را تحت تاثیر قرارگرفتن معیشت مردم عنوان کرد و تصریح کرد: از آنجاییکه معیشت مردم چندین استان دیگر نیز به واسطه منابع آبی به این استان وابسته است، بروز این پدیده در چهارمحال و بختیاری می‌تواند بخش قابل توجهی از کشور را درگیر مسائل مختلف در این حوزه کند. مدیرکل حفاظت محیط زیست استان مهمترین نتیجه منفی بیابان زایی بر روی جوامع انسانی را شامل جا‌به‌جایی و مهاجرت دانست.
وی با اشاره به پیش‌بینی های جهانی مبنی بر شدت یافتن وقایع طبیعی مانند موج گرما و خشکسالی در سال‌های آینده، بر لزوم آگاهی رسانی و اتخاذ تدابیر لازم در سطوح مختلف برای مقابله با این پدیده تاکید کرد.
شهرام احمدی با بیان اهمیت مدیریت منابع طبیعی و مقابله با گسترش بیابان‌ها وفرسایش خاک، برنامه ریزی، فراهم نمودن زیرساخت های لازم و تخصیص بودجه برای احیای مناطقی که درگیر بیابان زایی شده اند را خواستار شد.
احمدی اُفت سطح آب‌های زیرزمینی در استان را از بارزترین علائم بیابان‌زایی عنوان کرد و تبدیل دشت‌های استان به کانون های ریزگرد را از نمودهای این اتفاق ناگوار دانست. وی اولین نتایج احیای این مناطق را در جلوگیری از ایجاد بحران در بخش های مختلف، افزایش تولید و بهره وری و نیز جلوگیری از گسترش تاثیرات منفی تغییرات آب و هوایی برشمرد.
احمدی آمار بیابانی شدن زمینها توسط فعالیت های انسانی در جهان را 12 میلیون هکتار در سال مطرح کرد و رتبه نخست میزان فرسایش خاک ایران در بین کشورهای در حال توسعه جهان را نگران کننده خواند و گفت: بیابان‌زایی جزو مهمترین چالش‌های محیط زیستی زمان ماست که مردم یا اطلاعات کمی از آن دارند یا آن را جدی نمی‌گیرند.
۱۷ ژوئن برابر با ۲۷ خرداد روزی است که همه ساله سازمان ملل از آن برای افزایش آگاهی عمومی نسبت به پدیده رو به گسترش بیابان‌زایی و فرسایش خاک در جهان استفاده می‌کند.
به طور کلی بیابان‌زایی به معنی افزایش یافتن اکوسیستم‌های خشک و بیابانی به دلیل فعالیت‌های انسانی یا عوامل طبیعی است. این عوامل شامل کشاورزی غیر اصولی و ناپایدار، معدن‌کاوی، چرای بیش از حد دام‌ها، جنگل‌تراشی، بوته‌کنی و از بین بردن مراتع، و همچنین تغییرات آب و هوایی است.
بیابان‌زایی و فرسایش خاک سالانه بیش از ۴۹۰ میلیارد دلار به اقتصاد جهانی زیان می‌رساند. عوامل مهم طبیعی و انسانی در گسترش بیابان‌ها در ایران و فرسایش خاک نقش داشته‌اند. غیر از افزایش دمای هوا و خشکسالی‌های پی در پی، مدیریت نادرست منابع آبی، از بین بردن پوشش گیاهی و جنگل‌زدایی و شیوه‌های نادرست کشاورزی در بیابان‌زایی در ایران موثر بوده‌اند.
در بخش مدیریت منابع آبی، حفر چاه‌های عمیق غیرمجاز و همچنین توسعه سدسازی بدون مطالعه اثرات آن روی محیط زیست نیز در این امر به شدت دخیل بوده‌است.
سدها گرچه حجم عظیمی از آب را در دریاچههای خود ذخیره می‌کنند، اما در عوض با تغییرات گسترده در کاربری زمین‌های اطراف و اختصاص آب رودخانه‌ها به دریاچههای خود باعث بیابان‌زایی در نقاط دیگر می‌شوند.
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, .,
,
, .,
,
, .,
,
, ., .,
,
, .,
,
, .,
,
]
ارسال دیدگاه