به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ متن یادداشت عباس سلیمی نمین مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران با عنوان "میدان را برای دشمن مهیا نسازیم" به شرح ذیل می باشد:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,حضور در عرصه سیاست علاوه بر ضرورت برخورداری از اطلاعات و دانش، نیازمند شم سیاسی و ظرفیت تحملی متناسب با سطوح مختلف سیاست‌ورزی نیز است. امروزه به دلیل آسانی انتشار اطلاعات و دست‌یابی به آن بسیاری از دارندگان معلوماتی نه چندان عمیق، خود را برخوردار از قدرت ابتکار عمل به عنوان یک سیاست‌پیشه می‌بینند؛ حال آن که درک شرایط زمانی و مکانی آمیخته با تجربیات تاریخی که به نوعی شم سیاسی را تشکیل می‌دهد، یاری می‌رساند تا از یک سو رفتار متناسب زمان داشته باشیم و از سوی دیگر با تمسک به صبر و بردباری قدرت هضم دشواری‌ها را بیابیم تا به دور از احساسات، سنجیده عمل کنیم.
درحاشیه تظاهرات روز قدس در تهران شعارهایی علیه برخی مجریان از جمله رئیس جمهور در مواجهه جمعیت با آنان داده شد که محل تأمل بسیار دارد؛ زیرا دست کم این روز، نمادی از اتحاد جوامع اسلامی علیه نژادپرستان حاکم بر فلسطین اشغالی است و نمی‌بایست مسائل فرعی بر چنین روز مهمی سایه می‌افکند.
اما در نگاه اول می‌توان چهار احتمال را در این ارتباط مطرح ساخت:
1- ادامه موضع‌گیری‌های تند رئیس جمهور منتخب علیه مردمی که به وی رأی ندادند برای ملتهب نگه داشتن فضای جامعه با هدف دیده نشدن ضعف‌های اقتصادی دولت اصولاً برای نیل به چنین نتایجی صورت می‌گرفته است. در این احتمال رئیس جمهور مستقر که در انتخابات با ترفندهایی توانست فضای انتخاباتی را از اقتصادی به سیاسی سوق دهد ظاهراً بر این باور است که بعد از انتخابات نیز می‌تواند با همین شیوه نه تنها وعده‌های اقتصادی‌اش را به فراموشی سپارد بلکه خود را در موضع مظلومیت نیز قرار دهد؛ لذا برخی تحریکات حتی بعد از پیروزی همین هدف را دنبال کرده است.
2- برخی نیروهای امنیتی اطراف رئیس جمهور به ویژه نیروهای تندرو اصلاح‌طلب که برای وی غیر مستقیم ریل‌گذاری می‌کنند عواملی را برای هدایت احساسات مردم به کار گرفته‌اند تا آقای روحانی را به اتخاذ موضع‌گیری‌های غلط مصرتر سازند.
3- برخی نیروهای متمایل به جریان آقای احمدی نژاد برای دامن زدن به التهابات بین دولت و مردم( دست‌کم 17 میلیونی که به رئیس جمهور منتخب رأی نداده‌اند) از چنین فرصتی سوء استفاده کرده‌اند که قرائتی در این زمینه وجود دارد.
4- جماعتی از نیروهای متأثر و ناراحت از مواضع غلط آقای رئیس جمهور با مشاهده وی در راه‌پیمایی فرصت را برای بروز احساسات خود به صورت خودجوش مناسب یافته‌اند. این عده بدون در نظر گرفتن موقعیت، کم تحملانه به ابراز نظر سیاسی پرداخته و خطایی فاحش را مرتکب شده‌اند.
هرکدام از احتمالات چهارگانه فوق به واقعیت نزدیک باشد از یک مسئله مشترک نمی‌توان غفلت کرد و آن ناراحتی شدید اقشاری از جامعه از رفتار سیاسی آقای رئیس جمهور است و الا یک یا چند عنصر نفوذی برنامه‌ریز نمی‌توانست این جمعیت را در نقطه‌ای که رئیس جمهور به صورت کاملاً غیر اعلام شده به جمعیت راه‌پیمایی ملحق می‌شود به یک جهت‌گیری سوق دهد که محافظان مجبور به خارج ساختن وی از صحنه شوند.
بنابراین بخشی از مسئولیت این اتفاق تأسف‌بار متوجه ریاست جمهوری است، بخشی نیز به کم تحملی جماعتی از اصول‌گرایان بازمی‌گردد بخش مهم و تعیین‌کننده‌ای نیز متوجه تحرکات دشمن است، کمااین‌که بزرگ‌نمایی آن از طریق فعال کردن رباط‌ها در فضای مجازی تبلوری از آن بود.
آنچه امروز مهم است دعوت جامعه به بردباری و هوشمندی از طریق تقویت شم سیاسی خواهد بود. پایان دادن به رقابت‌های غیرمنطقی دوران انتخابات و تبدیل آن به رفاقت‌ها می‌تواند تحرکات بدخواهان ملت ایران را بی‌تأثیر سازد.
در فضای آرام هم توسعه اقتصادی ممکن خواهد بود هم توسعه سیاسی. درخواست از قوه قضائیه برای ورود به این مسئله می‌تواند حتی فضای نقد منطقی و سنجیده عملکرد دولتمردان را سخت‌تر سازد به ویژه اگر از نیروهای کم تحمل سیاسی در این زمینه استفاده شود.
باید توجه داشت در فضای اجتماعی که نگرش‌های مختلف وجود دارد این رفتارها کم و بیش بروز پیدا می‌کند. هرچند این مسائل عادی نیست و همه آن را محکوم می‌کنند اما باید دقت داشت در واکنش به آن سطح تحمل مسئولان قوای سه گانه از آن چه هست پایین‌تر نیاید. کما اینکه برخورد وزین آقای علی مطهری دربرابر شعارهای انحرافی ستودنی است. افزایش تحمل سیاسی اقشار مختلف جامعه ظرفیت تحمل بیشتری را از سوی دست‌اندرکاران جامعه طلب می‌کند.
حضور در عرصه سیاست علاوه بر ضرورت برخورداری از اطلاعات و دانش، نیازمند شم سیاسی و ظرفیت تحملی متناسب با سطوح مختلف سیاست‌ورزی نیز است. امروزه به دلیل آسانی انتشار اطلاعات و دست‌یابی به آن بسیاری از دارندگان معلوماتی نه چندان عمیق، خود را برخوردار از قدرت ابتکار عمل به عنوان یک سیاست‌پیشه می‌بینند؛ حال آن که درک شرایط زمانی و مکانی آمیخته با تجربیات تاریخی که به نوعی شم سیاسی را تشکیل می‌دهد، یاری می‌رساند تا از یک سو رفتار متناسب زمان داشته باشیم و از سوی دیگر با تمسک به صبر و بردباری قدرت هضم دشواری‌ها را بیابیم تا به دور از احساسات، سنجیده عمل کنیم.
,درحاشیه تظاهرات روز قدس در تهران شعارهایی علیه برخی مجریان از جمله رئیس جمهور در مواجهه جمعیت با آنان داده شد که محل تأمل بسیار دارد؛ زیرا دست کم این روز، نمادی از اتحاد جوامع اسلامی علیه نژادپرستان حاکم بر فلسطین اشغالی است و نمی‌بایست مسائل فرعی بر چنین روز مهمی سایه می‌افکند.
,اما در نگاه اول می‌توان چهار احتمال را در این ارتباط مطرح ساخت:
,1- ادامه موضع‌گیری‌های تند رئیس جمهور منتخب علیه مردمی که به وی رأی ندادند برای ملتهب نگه داشتن فضای جامعه با هدف دیده نشدن ضعف‌های اقتصادی دولت اصولاً برای نیل به چنین نتایجی صورت می‌گرفته است. در این احتمال رئیس جمهور مستقر که در انتخابات با ترفندهایی توانست فضای انتخاباتی را از اقتصادی به سیاسی سوق دهد ظاهراً بر این باور است که بعد از انتخابات نیز می‌تواند با همین شیوه نه تنها وعده‌های اقتصادی‌اش را به فراموشی سپارد بلکه خود را در موضع مظلومیت نیز قرار دهد؛ لذا برخی تحریکات حتی بعد از پیروزی همین هدف را دنبال کرده است.
,2- برخی نیروهای امنیتی اطراف رئیس جمهور به ویژه نیروهای تندرو اصلاح‌طلب که برای وی غیر مستقیم ریل‌گذاری می‌کنند عواملی را برای هدایت احساسات مردم به کار گرفته‌اند تا آقای روحانی را به اتخاذ موضع‌گیری‌های غلط مصرتر سازند.
,3- برخی نیروهای متمایل به جریان آقای احمدی نژاد برای دامن زدن به التهابات بین دولت و مردم( دست‌کم 17 میلیونی که به رئیس جمهور منتخب رأی نداده‌اند) از چنین فرصتی سوء استفاده کرده‌اند که قرائتی در این زمینه وجود دارد.
,4- جماعتی از نیروهای متأثر و ناراحت از مواضع غلط آقای رئیس جمهور با مشاهده وی در راه‌پیمایی فرصت را برای بروز احساسات خود به صورت خودجوش مناسب یافته‌اند. این عده بدون در نظر گرفتن موقعیت، کم تحملانه به ابراز نظر سیاسی پرداخته و خطایی فاحش را مرتکب شده‌اند.
,هرکدام از احتمالات چهارگانه فوق به واقعیت نزدیک باشد از یک مسئله مشترک نمی‌توان غفلت کرد و آن ناراحتی شدید اقشاری از جامعه از رفتار سیاسی آقای رئیس جمهور است و الا یک یا چند عنصر نفوذی برنامه‌ریز نمی‌توانست این جمعیت را در نقطه‌ای که رئیس جمهور به صورت کاملاً غیر اعلام شده به جمعیت راه‌پیمایی ملحق می‌شود به یک جهت‌گیری سوق دهد که محافظان مجبور به خارج ساختن وی از صحنه شوند.
,بنابراین بخشی از مسئولیت این اتفاق تأسف‌بار متوجه ریاست جمهوری است، بخشی نیز به کم تحملی جماعتی از اصول‌گرایان بازمی‌گردد بخش مهم و تعیین‌کننده‌ای نیز متوجه تحرکات دشمن است، کمااین‌که بزرگ‌نمایی آن از طریق فعال کردن رباط‌ها در فضای مجازی تبلوری از آن بود.
,آنچه امروز مهم است دعوت جامعه به بردباری و هوشمندی از طریق تقویت شم سیاسی خواهد بود. پایان دادن به رقابت‌های غیرمنطقی دوران انتخابات و تبدیل آن به رفاقت‌ها می‌تواند تحرکات بدخواهان ملت ایران را بی‌تأثیر سازد.
,در فضای آرام هم توسعه اقتصادی ممکن خواهد بود هم توسعه سیاسی. درخواست از قوه قضائیه برای ورود به این مسئله می‌تواند حتی فضای نقد منطقی و سنجیده عملکرد دولتمردان را سخت‌تر سازد به ویژه اگر از نیروهای کم تحمل سیاسی در این زمینه استفاده شود.
,باید توجه داشت در فضای اجتماعی که نگرش‌های مختلف وجود دارد این رفتارها کم و بیش بروز پیدا می‌کند. هرچند این مسائل عادی نیست و همه آن را محکوم می‌کنند اما باید دقت داشت در واکنش به آن سطح تحمل مسئولان قوای سه گانه از آن چه هست پایین‌تر نیاید. کما اینکه برخورد وزین آقای علی مطهری دربرابر شعارهای انحرافی ستودنی است. افزایش تحمل سیاسی اقشار مختلف جامعه ظرفیت تحمل بیشتری را از سوی دست‌اندرکاران جامعه طلب می‌کند.
,
ارسال دیدگاه