هیاهوی سند 2030 و آن چه گم شد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری تحلیلی طنین یاس - محمدحسن حقیقی، این روزها و در هیاهو و آشفته بازار تصویب و اجرای محرمانه سند 2030 توسط دولت تدبیر و امید، انتقادهای گوناگون چه علمی و چه رسانه ای، موافق و یا مخالف، دیدگاه های دقیق و غیر دقیق، نقدهای عالمانه و عاقلانه و غیر منطقی و ساده لوحانه و هر صفت و لقبی که می توان بر آن گذاشت، مطرح شد اما یک موضوع مغفول ماند و آن هم ضرورت وجود نظام یا سندی جهت تربیت جنسی فرزندان مان از سن کودکی تا جوانی است. سندی که بر مبنای اصول اسلامی و انقلابی، گام به گام به ما بگوید که در هر سن و زمانی از مسائل جنسی و جنسیتی چه چیزی را و در چه حدی باید به کودک و یا نوجوان گفت و آموزش داد، سندی که در آن وظایف دستگاه ها و نهادهای متولی امر مشخص شده باشد، سندی که به پدر و مادر راهکار دهد، سندی که صدا و سیمای ما را راهبری کند و ... .

اتفاقا در این موضوع ما از نهادهایی مثل شورای عالی انقلاب فرهنگی که مستقلا وظیفه برنامه ریزی و سیاست گذاری فرهنگی را برعهده دارد، طلبکاریم، که در این سال های متمادی شما چه کرده اید؟ فارغ از فضای سیاست زده‌ی کنونی کشور، در حقیقت خلأ و نبود چنین اسنادی در نظام اسلامی، و عدم پیگیری توسط نهادهای مسئول و فراجناحی مانند شورای عالی انقلاب فرهنگی و عدم رعایت قانون توسط دستگاه های مربوطه از جمله قوه مجریه و مقننه چنین آشفتگی‌هایی را پدید می‌آورد.

اما در موضوع این یادداشت ذکر چند نکته ضروری است:

1. متاسفانه سند تحول بنیادین آموزش و پروش نیز خالی از این موضوع و بندهای سیاستی مرتبط بود. در این سند فقط در دو بخش اشاره ای مختصر به تربیت جنسیتی و هویت جنسیتی شده است. بند 16 از بیانیه ی ارزش ها«عدالت تربیتی در ابعاد کمی، همگانی و الزامی و عدالت کیفی با رعایت تفاوتهای فردی، جنسیتی، فرهنگی و جغرافیایی.»  «راهکار 2/16ـ رعایت اقتضائات هویت جنسیتی (پسران و دختران) و ویژگیهای دوران بلوغ دانش‌آموزان در برنامه‌های درسی و روش‌ها و برنامه‌های تربیتی ضمن توجه به هویت مشترک آنان.» که در این دو بند نیز به مفهوم اصلی تربیت جنسی اشاره ای نشده ونیازمند تحلیل و تفسیر است. در نتیجه این سند پاسخ گوی جامعه ی ما در زمینه تربیت جنسی نخواهد بود و به سبب این خلأ تئوریک، اسنادی مانند 2030 برای اجرا در کشور تصویب می شوند.

2. تربیت جنسی مفهومی جدید شاید نباشد، اما برداشت های متفاوتی از آن می شود. در ادبیات علمی بحث با دو مفهوم (sex education) و (sexual education) مواجه هستیم. مفهوم اول به طور خاص ناظر به روابط بین زوجین و کم و کیف و مهارت‌های آن است و مفهوم دوم درباره ی آموزش و پرورشی که ناظر بر جنس و جنسیت است. در این مفهوم فقط از حیات بیولوژیک جنسی صحبت نمیشود، بلکه در مورد مهارت‌های جنسیتی هم نکاتی مطرح می‌شود؛ مثلاً فردی از جنس مؤنث چطور تصوراتش را از خود شکل بدهد و چطور زندگی خود را باید مدیریت کند و اینکه چه نسبتی باید با افراد جنس دیگر برقرار کند یا روابط قدرت را چگونه مدیریت کند و... . به این معنی که هم مبحث هویتی و هم مسائل زیست‌شناختی را بررسی می‌کند.

3. در ارتباط با تربیت جنسی دو دیدگاه غالب وجود دارد، یک دیدگاه به کلی آموزش و تربیت جنسی را نفی می کند. پیش فرض این دیدگاه معصومیت انسان و عدم نیاز به دانستن این اطلاعات است. در مقابل دیدگاه دیگری وجود دارد که معتقد است از سنین کودکی، می بایست همه چیز را بدون پرده برای کودک توضیح داد و او را آگاه کرد تا در آینده دچار آسیب نشود. اما دیدگاه سومی وجود دارد که معتقد به تربیت و آموزش هنجارمند وسامانمند این موضوع است. مطابق با این دیدگاه وقتی جامعه کنجکاوی دانستن این موضوع را دارد، باید مطابق با استانداردهایی آموزشی هدایت شود تا درگیر بازار سیاه و انحرافات جدی نشود.

4. وضعیت فعلی ایران در این موضوع بسیار فاجعه بار است به طوریکه با بررسی نظام مند قوانین و سیاست ها در جمهوری اسلامی متوجه می شویم، انسان در قوانین و سیاست های جمهوری اسلامی، تا سنین ازدواج، فردی فاقد غریزه ی جنسی است که جای بسی تعجب و تاسف دارد. و لذا وقتی این مسئله در قوانین نادیده گرفته می شود، به این نتیجه می رسیم که در جامعه آسیب جنسی وجود ندارد، بحران جنسی نیست و چه برسد به انقلاب جنسی. در نتیجه در قانون گذاری ها و سیاست گذاری ها اولویتی برای آن قائل نمی شوند حال آنکه بسیاری از آسیب های اجتماعی ناشی از همین موضوع است. آسیب هایی مانند خشونت فردی و اجتماعی، خیانت، اعتیاد، طلاق جنسی و غیره. و یا در بعدی دیگر بسیاری از زنان در جامعه ی ما از عدم رضایتمندی زناشویی رنج می برند که این عدم رضایت‌مندی مصیبت های بسیار زیادی برای جامعه ی ما بوجود آورده است که همه و همه ناشی از نبود چنین تربیت و آموزشی است.

5.  نکته ی بعدی به دولت محترم برمی گردد. دولتی که ادعای قانونمندی و پایبندی به قانون را دارد. در اینجا از دولت محترم سوال می کنیم که بعد از 4 سال چه مقدار از سند تحول در آموزش و پرورش به صورت جدی اجرایی شده است؟ در زمینه تربیت جنسی تا به حال بر مبنای اسلام و مطابق با نظر شورای عالی انقلاب فرهنگی چه کارهایی را انجام داده اید؟

6. در آخر هم نکته ای درباره ی دیدگاه اسلام نسبت به موضوع تربیت جنسی. اسلام دینی مترقی است که از مهد تا لحد برای ما برنامه دارد. عده ای غرب زده و بی اطلاع اینگونه نشان می دهند که مصیبت جامعه ی ما در موضوع آسیب های جنسی، همه و همه تقصیر اسلام است اما اینگونه نیست. اسلام ناب در درون خود گزاره ها و اصول متعددی در مورد تربیت جنسی در سطوح مختلف را داراست و کم کاری نهادهایی مثل حوزه علمیه دلیل نمی شود که اسلام عزیز زیر سوال برود.

انتهای پیام/