خوش حجاب‌ها آزادترند یا بدحجاب‌ها؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، آزادی یکی از مظلوم ترین واژه‌‌‌‌‌‌‌‌های مقدسی است که به وفور مورد سوء استفاده و تعدی قرار گرفته است و شاید بتوان گفت کلمه‌‌‌‌‌‌‌ای زندانی‌‌‌‌‌‌‌تر از آزادی وجود ندارد، از نوجوان ترین فرد جاهل سیگاری گرفته تا معتادترین تزریقی خطرناک گوشه خیابان و از جزئی‌ترین آرایشگری دخترک مدرسه‌‌‌‌‌‌ای گرفته تا معروف‌‌‌‌‌ترین رقاصه‌‌‌‌‌های هالیوود (بخوانید هنرمند) از هر کدام که بپرسیم به دنبال سرنخی از دستیابی به حس آزادی این مسیر را پیموده‌‌‌‌اند.

آزادی اما چیزی بزرگ‌تر و مهمتر و دست نیافتنی‌تر از این‌‌هایی است که خیلی‌‌ها به دنبالش هستند، آزادی چیزی بسیار فراتر از رهایی محض است، چیزی بسیار بالاتر از لولیدن در کثافات هوس‌‌های آلوده.

شاید شما هم شنیده‌‌اید، در یک تقسیم بندی عرفی بانوان دو جور هستند یا چادری هستند و یا آزاد! یعنی چادر رودروی آزادی است، اینجاست که جای ارزش و ضدارزش عوض می‌‌شود و واژه آزادی در حصار کم حیایی محبوس می‌‌شود. البته نظر نگارنده این نیست که کسانی که چادری نیستند لزوما آدم‌های کم حیایی هستند، چه بسیارند کسانی که با استفاده از مانتوهای مناسب که حد واجب حجاب را در پوشانندگی و بلندی و تنگ و بدن نما نبودن رعایت می‌‌کنند و متاسفانه هستند کسانی هم، که علی رغم زینت بخشی خود به چادر اما در رعایت حجاب خود موفق نبوده‌‌اند!

برخی‌‌شان چنان جنس و مدلی از چادر را انتخاب می‌‌کنند و چنان چادر را به‌خود می‌‌پیچند و یا چنان چادر را شل و ول می‌‌گیرند که به جز حجاب هر نامی می‌‌توان بر آن نهاد و از نحوه پوشیدن چادر می‌‌توان فهمید که حجاب آنها اجباری است یا از روی عادت است و یا از روی اعتقاد و علم به فلسفه و زیبایی‌‌های این فریضه عظیم اقدام به پوشش محجبانه نموده‌‌اند.

اما به‌راستی آیا بدحجاب‌‌ها آزادترند یا خوش حجاب‌‌ها؟ نظر بعضی‌ها اینست که حجاب یک بند است که زن را از حقوق حقه خویش منع می‌کند، در این که حجاب بند است شکی نیست!  حجاب بندی است که نمی‌‌گذارد صاحب آن بندش را به آب بدهد و زیباترین دارایی یک زن را که پاکی و حیای زنانه و وقار و احترام معصومانه اوست، برایش به بند می‌‌کشد.

همچنین بندی است که نَفَس نگاه‌‌های آلوده قلب‌‌های زیاده خواده را بند می‌‌آورد و بعضی‌‌ها هر آنچه نگاه بغض آلود به حجاب زنان دارند یا نیش و کنایه نثار آنان می‌‌کنند از همین بندی است که بند از بند هوس هایشان جدا می‌‌کند و مانعی بزرگ در مسیر خواسته‌‌های نادرستشان ایجاد می‌کند و اینجا که می‌‌رسیم می‌‌فهمیم حجاب آزادی است.

اما اینکه این بند زیبا مانع از تحقق حقوق حقه زنان است بایستی توضیح دهند که کدامین حق زن در حجاب سلب می‌‌شود؟ آیا در فرهنگ اسلامی یا در فرهنگ اصیل ایرانی خودنمایی برای عموم افراد جامعه از جمله حقوق زنان به حساب می‌آید؟ یا اینجا که می‌رسد از اصل و تنم پاره تنم! به اصل جهان وطنی می‌رسیم و بایستی نشخوار کننده غذاهایی باشیم که مغرب زمین از فرط جویدن آن به حالت احتضار افتاده و مسمومیت فرهنگی را تجربه می‌کند؟

و اما خوش به حال کسانی که تجربه حجاب عالمانه و عاشقانه را دارند و به جایی می‌‌رسند که درک می‌کنند: حجاب مایه آزادی است، مایه شخصیت است، مایه برتری جنس زن است، مایه جلب احترام و شخصیت اجتماعی بیشتر است، حتی مایه اعتماد به‌نفس بیشتر است. چون زنی که حجاب دارد از مرزهای جنسیت خویش عبور کرده و کجاست کسی که نداند آزادی در مرزهای جنسیتی معنا نمی‌‌شود و امری انسانی است.

زن محجبه آزاد است از محبوس شدن در تنگنای جنسیت، تنگنایی که بایستی در آن شب و روز با آراستن چشم و ابروی خود و تغییر مدام رنگ و قیافه خود و لباس و کیف و کفشش بتواند برای خود حق داشتن شخصیت محبوب در اجتماع را بدست بیاورد.

البته نباید از نظر دور داشت که برای ایجاد زمینه چنین گرایش‌های متعالی باید تمامی نهادهای فرهنگی دست بکار شوند و باری از سنگینی این رسالت عظیم را بر دوش خود حمل کنند. وقتی حدودا چهار دهه از انقلاب اسلامی می‌گذرد و صدا و سیمای جمهوری اسلامی زنان را وقتی چادری نشان می‌دهد که در جلسه محاکمه دادگاه یا اتاق‌های دیدار زندانیان با خانواده‌های خویش هستند یا زنانی را چادری نشان می‌دهند که از فرط فقر و فلاکت رنگی به رخ ندارند و هر چه دکتر و مهندس و آدم حسابی هست را با رنگ و رویی متفاوت از حجاب نمایش می‌دهند کودک من از کودکی در روانش رسوخ می‌کند چادر یعنی بدبختی و فقر و فلاکت و عزا!

در پایان مناسب است روی سخن را با چادری‌هایی داشته باشیم که چادر انتخاب آنهاست نه عادت و سنت ناخواسته ، لازم است این قشر فرهیخته که پرچمدار این حکم و واجب عظیم الهی هستند در نحوه تمیز پوشی و شیک پوشی نهایت دقت را بنمایند تا نخواسته مروج چادری نبودن کودکان سِنّی یا کودکان فکری که از حجاب گریزانند نباشند و نخواسته و ندانسته آب به آسیاب دشمنان نریزند.

انتهای پیام/