تبلیغات قالیشویی حاج اباذر و لوله‌‌بازکنی بایرام بِزنگ در تبریز 2018

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، می‌‌‌‌توان اسمش را هر چیزی گذاشت، درد دل، خاطره و حتی یادگاری! منظورم همان دست نوشته‌‌‌‌های عجیب و غریب یا نقش و نگارهای نامعلومی است که عده‌‌‌‌‌ای به هر دلیل بر در و دیوار کوچه پس کوچه‌‌‌‌ها و حتی نمای ساختمان‌‌‌‌ها حک می‌‌‌‌کنند تا از خود چیزی به یادگار گذاشته باشند. آن چیزی که در حال حاضر بر در و دیوار کوچه‌‌‌ها و خیابان‌‌‌‌های شهر خودنمایی می‌‌‌کند وجود نوشته‌‌‌ها و اشکال مختلفی است که اغلب چهره‌‌‌ای زشت از از شهر را برایمان به تصویر می‌‌‌‌‌کشد.

اغلب نوشته‌‌‌‌‌ها شعارهای انتخاباتی کاندیداها، ابراز احساسات و علایق، تبلیغات مربوط به شغل‌‌‌های مختلف مانند لوله باز کنی، کلاس‌‌‌‌‌های آموزشی، آژانس‌‌‌ها و ... را شامل می‌‌شود. خیلی هم فرق نمی‌‌‌‌‌کند دیوار منزل مسکونی باشد یا دیوار عمومی! نکته قابل تاسف این است که این گونه نوشته‌‌‌‌ها بر در و دیوارهای شهر آن قدر زیاد است که جای خالی برای علاقه مندان دیگر نمانده است! این یادگارنویسان دیوارهای شهر را از نوشته‌‌‌های خود بی نصیب نمی‌‌گذارند.

باجه‌‌‌‌های تلفن عمومی، نیمکت‌‌‌های پارک‌‌‌ها، پل‌‌‌های عابر پیاده و حتی تنه درختان از دستشان در امان نیست. آن‌‌ها با این کار خود به فکر تخریب اموال عمومی شهر نیستند، گذشته از این اصلا فکر نمی‌‌‌کنند که این کار چقدر چهره شهر را زشت جلوه می‌‌‌دهد.

شاید می‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهند با این هنرنمایی توجه دیگران را به در و دیوارهای شهر جلب کنند غافل از این که آرامش بصری شهروندان را بر هم می‌‌‌‌‌‌‌زنند. شاید هنوز به ذهنشان خطور نکرده که بهتر است هنرشان را برای خود نگه دارند نه اینکه بردیوارهای شهر پیاده کنند.

یادگار نویسی هم یکی دیگر از اشکال تخریب گری شهری به شمار می‌‌‌‌‌آید. این‌‌‌‌‌‌‌‌ها همان کسانی هستند که حتی در سفر هم از رفتارهای تخریب‌‌‌‌گرانه خود دست بر نمی‌‌‌دارند و آثار و بناهای تاریخی را هم از هنرنمایی خود مستفیض می‌‌‌‌کنند. افرادی که ناخواسته دست به این اقدام می‌‌‌‌‌‌‌زنند یا آگاهانه و با روحیه‌‌‌‌‌‌‌‌ای خشن و افکار منفی اموال عمومی شهر را تخریب می‌‌‌‌‌سازند.

هر چند دیدن چنین صحنه‌‌هایی آن چنان عادی شده که ممکن است کسی عکس العملی نشان ندهد ولی خیلی از ما ممکن است شاهد شکل گرفتن این دست نوشته‌‌‌ها باشیم. این امکان وجود دارد که با تذکر و عامل بازدارندگی مانع از این کار شویم.

این حرکت‌‌‌ها به عنوان یک واقعیت گریز ناپذیر زندگی اجتماعی مطرح می‌‌‌باشد و به مثابه عملی بزهکارانه باهدف تخریب آگاهانه اموال عمومی صورت می‌‌‌گیرد. رفتاری که همزمان با توسعه زندگی شهری، توسعه چشم گیر تکنولوژی و گسترش یافتن فضاهای مجازی و تغییر مناسبات زندگی اجتماعی در شهرها، این آسیب اجتماعی نیز هر روز ابعاد تازه‌‌‌‌‌ای به خود گرفته است و متاسفانه هنوز هم شاهد آن هستیم.

جنس نوشته‌های دیواری میدان مطالعه است

عضو انجمن جامعه شناسان ایران در گفت‌‌‌وگو با خبرنگار گروه اجتماعی آناج با اشاره به معضل دیوارنویسی اذعان داشت: این عملکرد رفتار و هنجار نیست، بلکه آنرم است و این یک رفتار نابهنجار است که عامل‌‌‌های بسیاری باعث شکل گیری آن می‌‌شود که می‌‌توان به عامل خانوادگی بودن آن اشاره کرد؛ در اثر یادگیری در محیط خانوادگی شکل گرفته ممکن است زمینه روانی داشته باشد، آشفتگی‌‌‌ها و نابهنجاری‌‌‌‌های رفتاری و درونی که باعث می‌‌‌‌شود فرد دچار تنش روانی گردد و با این نوشته‌‌‌ها خود را خالی کند.

موسی نیرومند با بیان اینکه معضل دیوارنویسی می‌‌‌‌‌تواند زمینه اجتماعی و فرهنگی هم داشته باشد، اظهار کرد: زمینه فرهنگی این معضل به این صورت می‌‌‌باشد که فقط کافی است که یک نوشته در دیوار ببینیم حتما اقدام به نوشتن خواهیم کرد، زمینه اجتماعی این معضل باید به طور جدی مورد بررسی قرار گیرد.

وی با اشاره به اینکه معضل دیوارنویسی را باید با دید فراتبلیغی بنگریم که صرفا تبلیغ نیست، افزود: دیوار نویسی عنصر فرهنگی است که به قبل ما باز می‌‌گردد، ارزش فرهنگی نیست که باید توسعه داد و از آن دفاع کرد عنصر فرهنگی یعنی رفتاری که در طولانی مدت به بار نشسته و توسعه آن اتفاق افتاده است.

این جامعه شناس تاکید کرد: باید آموزش را هنجارمند کنیم جنس متن نوشته‌ها نیازمند مطالعه و بررسی است، جنس نوشته‌ها میدان مطالعه است اگر بخواهیم این عنصر فرهنگی را سامان بخشیم باید در سطح شهر یا پارک ها و حتی در مدارس مکان‌‌‌‌هایی را ایجاد کنیم که افرادی که این نیاز را در خود احساس می‌‌‌کنند در مکان‌‌های مشخصی به این کار اقدام کنند و همه جای شهر را تخریب ننمایند.

آنچه که مسلم است، دیوارنویسی با رنگ‌‌‌آمیزی و نقاشی طبیعت بر روی دیوارها تفاوت دارد و عده‌‌‌ای به‌‌راحتی نه‌‌تنها اموال عمومی را با یک اسپری خط خطی می‌‌کنند، بلکه دیوارهای خانه‌‌های شخصی و حتی درب منازل را هم می‌‌نویسند و قطعاً این رویه مورد پسند همگان نیست و موجب ضرر رساندن به شهروندان می‌‌‌شود.

گزارش از: آناهیتا رحیمی

انتهای پیام/