رونق بازار ، اولویت چندم مدیران اصناف رودسر است؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  به نقل از رودسریها ، نقش اصناف و بازاریان همواره در اقتصاد یک جامعه تاثیرگذارترین و کلیدی ترین رکن بوده است، رکنی که مستلزم حمایت و نگاه ویژه اتاق اصناف می باشد.

اتاق های اصناف باید با جلوگیری از اشباع مشاغل در حمایت های مالیاتی از صنوف چهره حمایتی به خود بگیرند اقدامی که این ابزار محرک اقتصاد و تولید اشتغال را پایدار و با ثبات نگه می دارد ولی متاسفانه در سال های اخیر به بهانه اشتغال زایی این ابزار قدرتمند پول در جامعه به سمت و سوی ورشکستگی می رود، بدهی های بالای صنوف به بانک ها از یک طرف ، اشباع یک شغل در جامعه درآمد صنوف قدیمی را می کاهد و پس از مدتی فردی که به تازگی وارد این شغل شده کسب خود را با هزاران بدهی رها می کند و کسبه ای که از گذشته به آن شغل مشغول بودند به ورشکستگی می روند.(عدم تعیین ضوابط در خصوص فاصله صنوف که موجب شده مشاغل همسان در کنار هم ایجاد شود)

اتاق اصناف در شهرستان باید با راه اندازی کارگروه تعریف مشاغل جدید ، به افرادی که تصمیم به راه اندازی کسب جدید دارند کمک و راهنمایی دهند، ایجاد مشاغل جدید در خور هر منطقه نیاز به کارشناسی و مطالعه و تصمیم گیری مدیران اصناف را می طلبد بعنوان مثال تعداد مشاغلی همچون سوپرمارکت ها ، بنگاه های مشاور املاک این روزها سر به فلک کشیده و بطوری که بیش از 1000 بنگاه معاملاتی در شهرستان رودسر فعال می باشد و این شغل را اشباع کرده است، درب باز اصناف برای صدور پروانه کسب ، موجب شد در اندک زمانی بسیاری از افراد که دوران بازنشستگی شان را سپری می کنند و از حقوق و مزایای بازنشستگی بهره می برند وارد این عرصه شده و کسب و کار کسبه گذشته و با سابقه را کسات کنند.

از طرف دیگر وقتی اوضاع اقتصادی یک فروشگاه ضعیف باشد باید با طرح های حمایتی آن را از ورشکستگی نجات داد که متاسفانه اتاق اصناف در این زمینه هرگز ورود نکرده و بالعکس خود با تصمیمات اشتباه موجب بروز این اتفاق نامیمون گردیده است، یکی دیگر از طرح های حمایتی که اتاق اصناف می تواند بدان بپردازد حمایت های مالیاتی از مشاغل است ، بطوری که مالیاتی که از بازاریان شهر کلاچای دریافت می گردد چندین برابر مالیات کسبه رودسر یا رحیم آباد است.

دست خالی اصناف از بازارهای هفتگی 

بازارهای هفتگی در شهرهای مختلف بویژه شرق گیلان ، همان هایپرمارکت های امروزی هستند، هایپرمارکت های بزرگی که بجای یک کسبه ، صدها نفر در تلاش برای امرار معاش شان می باشند، اما اتاق اصناف که باید نقش محوری مدیریت آن ها را بر دوش داشته باشد فقط تماشاگر است.

این بازارهای هفتگی که به مدیریت شهرداری ها بساط می شود ، موجب کاهش سطح درآمد کسبه همان شهر شده است، و بجای آنکه از تعداد کسبه این بازارها که غالبا غیربومیانی هستند که فرصت را غنیمت شمرده و از فضای این هایپرمارکت ها بهترین بهره را می برند،کم شود ، برتعدادشان افزونی پیدا می کند. درآمد برخی از این کسبه پس از چند سال به اندازه ایست که شاید به جرات آنها را قطب عرضه یک محصول خاص دانست.ولی متاسفانه این افزایش کسبه در بازارهای هفتگی ارتباط مستقیم با کاهش مشاغل پایدار و کسبه یک شهر دارد، چرا که فرد وقتی مشاهده میکند کسبه بازارهای هفتگی اجاره ماهیانه ای ندارند و مالیات و عوارض پرداخت نمی کنند دلیلی بر استمرار شغل خود نمی یابند و تعطیلی کسب خود را ترجیح میدهند.

متاسفانه عدم ورود اتاق اصناف به موضوع بازارهای هفتگی و حمایت از کسبه دارای پروانه کسب(یکی از مهمترین وظایف اتاق اصناف که حمایت از صنوف در قبال صدور پروانه کسب است) موجب نارضایتی اصناف از اتحادیه های صنفی شده است.

درکلام آخر باید گفت اگر اتاق اصناف به درستی و به وقت اقدام به حمایت از صنوف و کسبه کند مطمئنا جامعه ای با اقتصاد پویا نصیب مان خواهد شد.

انتهای پیام/