عقد موقت؛ یک راه یک بهانه یک پرتگاه!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج،احکام دین مقدس اسلام هیچگاه خالی از حکمت‌‌ها و مصلحت‌‌ها و دلایل بعضا روشن نیست، اما گاها این ما هستیم که نه تنها به دنبال تعبد و پیروی و برخورداری از مصالح این احکام نیستیم بلکه میل داریم احکام را به مقتضای طبیعت یا عادت یا هوس خویش تعبیر و تفسیر کنیم و در غیر صورت مطابقت با این مقتضی آن را باطل یا ناقص یا تاریخ گذشته اعلام کنیم. 

آفریدگار منان بخاطر فراهم آوردن شرایط زندگی متعادل و مطلوب انسان زمینه‌‌ها و مقدمات لازم را حاصل نموده است و از آن جمله است نعمتهایی که نیاز بشر را فراهم می نماید و قوانینی که نحوه ارضای این نیازها را مشخص می‌‌‌نماید.

غریزه جنسی از جمله ریشه‌‌‌‌دار ترین غرایز و عمیق‌‌‌ترین خواسته‌‌‌های بشر است که در صورت عدم پاسخ یابی متعادل، تعادل جسم و روح بشر را بر هم می‌‌‌زند و به‌‌همین خاطر ازدواج در دین تحت شرایطی از واجبات است و تحت شرایطی دیگر به عنوان مکمل دین انسان‌‌ها از آن یاد شده است.

البته ما کاری به تعبیر افراطی این خواسته و تفسیر فرویدی این قضیه نداریم که فهم تمامی ابعاد رفتاری انسان را در گرو فهم تامین یا عدم تامین غرایز جنسی محدود می‌‌کند، اما هر چه هست این غریزه اثری شگرف در چند و چون زندگی انسان دارد.

نکته اینجاست که برخی‌‌‌ها امکانات و شرایط تشکیل خانواده ایده آل را به‌‌دلایل مختلف از جمله مسایل و مشکلات مادی یا پیشامدهای اجتماعی و فرهنگی دیگر ندارند، در مورد این افراد تصمیم خالی از سه وجه نیست. وجه اول اینکه حق دوست داشتن و دوست داشته شدن و ارضای تمایلات طبیعی را منسوخ بدانیم و محرومیت از این حق را پیشانی نوشت دینی-فرهنگی-اجتماعی برای این افراد بدانیم که همچنان که اشاره شد اولا دین چنین نظری ندارد و ثانیا اجتماع برای این تشکیل شده است تا مهملی برای دستیابی آسان برای تامین نیازهایمان باشد، پس چگونه می‌‌‌تواند یکی از مهمترین نیازهایمان را سرکوب و پایمال کند و ثالثا فرهنگ ساخته دست انسان‌‌هاست و بایستی در خدمت تعالی انسان باشد نه زندان روح و روان انسان‌‌ها.

وجه دوم اینکه حق سرکوب کردن تمایلات جنسی خود را نداریم و بایستی در مسیر برآورده کردن این خواسته‌‌‌ها از هر راه و کوره راهی استفاده کنیم حتی به قیمت زیر پا نهادن ارزش‌‌‌های مذهبی و برقراری ارتباط‌‌های نامشروع و نامعقول و خیانت بار که مغرب زمین در مقام عمل همچنین مسیری را می‌‌‌پیماید و نوچه‌‌‌های فکری‌‌اش هم در صدد زمینه سازی برای گسترش این مسیر در کشورهای دیگر می‌‌‌باشند که از این کار بنام دوست گزینی اجتماعی یاد می‌‌کنند و آن را نشانه تمدن و بروز بودن می دانند، که البته این امر هیچ جایگاه فکری و مهمل عملی در اسلام ندارد.

وجه سوم: حالا که ما حق غریزه کشی و غریزه پرستی را برای خود مفروض نمی‌‌‌‌پنداریم چاره‌‌‌ای جز راه سوم نمی‌‌ماند که با فراهم آوردن زمینه‌‌‌های فکری و اجرایی و جلوگیری از موانع تحقق متعالی آن میسر خواهد شد. 

ازداوج موقت راهی است برای کسانی که امکانات و شرایط فراهم کردن ازدواج دایم را ندارند و ایمان به خدا و دین اسلام نه اجازه بیداد جنسی را به آنها نمی دهد و نه اجازه رهبانیت و حبس غرایز مشروع و متعادل را.

نکته اینجاست که این قانون مترقی اسلامی حساسیت زیادی دارد و در صورت اجرای ناقص و یا زیاده خواهی ، ضمن نقض اصل فلسفه حکم مزبور موجب تامین بهانه برای تخریب دین و دیانت و اسلام و مسلمین خواهد شد. برای همین در اعمال این حق و تکلیف محدودیت‌های اخلاقی و شرعی لحاظ شده است، چنانکه طبق روایت امام موسی کاظم(ع) فرد متاهلی را که بدون نیاز ضروری اقدام به اجرای عقدموقت نموده بود عتاب و خطاب می‌کند که برای چه اینکار را کرده‌ای و نگاه حضرت به این معناست که حکم مشروعیت عقد موقت نباید موطن و پرتگاهی برای شهوترانی و تنوع طلبی جنسی باشد و برخی‌ها بهای شهوت طلبی خود را از کیسه دین ببخشند! که این باعث می‌‌‌شود عده‌‌ای بهانه‌‌ی مناسبی برای تهمت زدن و تخریب مومنین پیدا کنند، عده‌‌ای که شاید در یک زمان واحد با چندین نفر ارتباط ظاهرا عاشقانه دارند و از دختر مجرد گرفته تا ناموس چندین ساله مردم چشم پوشی نمی‌‌‌‌کنند و بر ازدواج قانونی اما زمان دار و با حقوق و وظایف مشخص برای طرفین خرده گیری می‌‌‌‌‌‌‌کنند خواه زمان این عقد شصت سال باشد یا شصت ماه یا شصت دقیقه.