بی اعتنایی مسئولان به ورزش بشاگرد/برای تأمین هزینه مسابقات،کارگری و چوپانی می کنم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از بشاگرد نیوز؛ ورزش بهترین راه برای پر کردن اوقات فراغت جوانان است. در حالی که سن اعتیاد در کشور به 13 سال رسیده و با روی آوردن جوانان به انواع مواد مخدر و تأثیرات منفی حاصل استفاده بی رویه از شبکه های مجازی که باعث انزوا و نابودی انسان می شود، ورزش می تواند پادزهر مناسبی برای نجات از این معضل باشد.

ورزش در بین مردم جنوب کشور، به ویژه هرمزگان از اهمیت بالایی برخوردار است که با توجه به شرایط نامساعد،نبود امکانات و حمایت کافی از جانب مسئولان ذی ربط، هنوز محبوبیت خود را حفظ و تعداد زیادی از جوانان را به خود جذب کرده است.

جوانان شهرستان بشاگرد، با وجود کم مهری مسئولان در زمینه برنامه ریزی و ایجاد تسهیلات لازم جهت انجام مسابقات و تمرینات ورزشی، در اوج محرومیت و مظلومیت، در انواع رشته های ورزشی به فعالیت خود ادامه می دهند که عدم حمایت لازم از آن ها ، باعث نابودی این استعدادها و از دست رفتن این استعداد ها و گرایش آن ها به مواد مخدر و بیکاری خواهد شد.

موسی مهدی پور،دونده ماراتن اهل سردشت بشاگرد یکی از ورزشکارانی که با وجود محرومیت ها و مشکلات پیش رو ،قریب به 10 سال در زمینه ورزش دو میدانی فعالیت می کند ،در همین راستا گفت گویی با وی داشته ایم.

موسی مهدی پور، دونده ماراتن با اشاره به اینکه به خاطر علاقه شخصی به این ورزش روی آوردم ،گفت: با وجود فضای بسته ای که در بشاگرد وجود دارد که تداعی کننده محرومیت و ناکامی است ،حس کردم که برای دویدن ساخته شده ام و می توانم از پس آن بر بیایم.

ورزشکار بشاگردی با بیان اینکه برای تمرینات دو میدانی و بدنسازی هیچ گونه امکانات ورزشی در بشاگرد وجود ندارد، تصریح کرد: به دلیل نبود پیست تمرین برای دومیدانی به اجبار در کوه ها و دشت ها با وجود خطرات زیاد و مناسب نبودن سطح آن برای این ورزش، مجبور به دویدن هستم.

وی در خصوص تمرینات خود ،اظهار کرد: روزانه حدود پنج ساعت در دو نوبت صبح و عصر تمرین می کنم که به خاطر علاقه زیاد با وجود نداشتن مکان تمرین در کوه ها و دشت های اطراف به تمریناتم ادامه می دهم.

موسی مهدی پور، دونده ماراتن با اشاره به اینکه به خاطر علاقه شخصی به این ورزش روی آوردم، گفت: با وجود فضای بسته ای که در بشاگرد وجود دارد که تداعی کننده محرومیت و ناکامی است ،حس کردم که برای دویدن ساخته شده ام و می توانم از پس آن بر بیایم.

ورزشکار بشاگردی با بیان اینکه برای تمرینات دو میدانی و بدنسازی هیچ گونه امکانات ورزشی در بشاگرد وجود ندارد، تصریح کرد: به دلیل نبود پیست تمرین برای دومیدانی به اجبار در کوه ها و دشت ها با وجود خطرات زیاد و مناسب نبودن سطح آن برای این ورزش، مجبور به دویدن هستم.

وی در خصوص تمرینات خود، اظهار کرد: روزانه حدود پنج ساعت در دو نوبت صبح و عصر تمرین می کنم که به خاطر علاقه زیاد با وجود نداشتن مکان تمرین در کوه ها و دشت های اطراف به تمریناتم ادامه می دهم.

مسئولان اهمیتی به ورزشکاران و ورزش بشاگرد نمی دهند

مهدی پور گفت: مسئولان اهمیتی به ورزشکاران و ورزش بشاگرد نمی دهند و حمایت خاصی از آن ها تا کنون ندیده ام اما دوستانم و مردم،دلسوزتر بوده و  پشتم را خالی نمی کنند،تنها امید من خدا است و مطمئنم به لطف خدا به  اهدافم خواهم رسید.

دونده مارتن بشاگردی با اشاره به عدم حمایت مسئولان استانی، افزود: مسئولان به بهانه نبود اعتبار و اختصاص ندادن بودجه به ورزش دو میدانی کمکی به بنده نکرده اند که تنها کمک مسئولان در زمان برگزاری مسابقات با پیگیری های مداوم، فقط یک جای خواب آن هم بدون غذا بوده است.

مهدی پور  تصریح کرد: با وجود اینکه در مسابقه مارتن هرمز شرکت کردم و بعد از بیست سال رکورد هرمزگان را جابه جا کردم اما هیچ تسهیلاتی به من ندادند و حتی یک تشکر خشک و خالی هم از بنده نشد.

وی با بیان اینکه نداشتن مربی، اسپانسر و برنامه تمرین،یادآور شد: برای تأمین مخارج ورزش و هزینه سفر برای شرکت در مسابقات،به اجبار زمان تمرین را کاهش می دهم و با کارگری در ساختمان ها و چوپانی مخارجم را تأمین می کنم.

ورزشکار بشاگردی خاطر نشان کرد: از مسئولان درخواست تجهیز امکانات، برای رشد و پیشرفت ورزش بشاگرد و ایجاد فضای مناسب برای تمرین و تسهیلات جهت شرکت در مسابقات دو میدانی را دارم تا با خیالی آسوده تمرین کنم و رکوردهای جهانی بزنم.

انتهای پیام/